Fase 1:
Welkom,
op 3 december 2020 heeft de rechter uitspraak gedaan over jouw zaak. Ik heb een niet zo’n leuke
mededeling voor je, het verzoek van de werkgever tot ontbinding van jouw arbeidsovereenkomst is
goed gekeurd zonder dat u een billijke vergoeding wordt toegekend.
Fase 2:
Stilte……, non verbaal knikken
Ik zie dat u erg (teleurgesteld/boos/verdrietig) bent. Ik snap dat dit vervelend voor u is.
Parafraseren: ja dus als ik het goed begrijp vind u dat …. En ……
Straks na het gesprek kunnen we samen een oplossing zoeken, maar vindt u het goed als ik eerst
even een korte toelichting geef op het besluit van de rechter?
De rechter heeft de volgende punten beoordeeld:
Zo als u weet had u werkgever als primaire eis een verzoek om ontbinding van de
arbeidsovereenkomst vanwege een verstoorde arbeidsrelatie. Dit noemt de rechter een g-grond van
artikel 669 lid 3 van boek 7. Weet u wat deze wet inhoudt? Hierin staan de redelijke gronden om
iemand te ontslaan. Subsidiair is geeist om de arbeidsovereenkomst te ontbinden vanwege
disfunctioneren, de d-grond, en/of een combinatie van het disfunctioneren en de verstoorde
arbeidsrelatie. Dit is de i grond van deze wet.
U heeft aangegeven in het verweer dat de arbeidsverhouding inderdaad verstoord was, maar deze
wel nog hersteld kon worden. Ook gaf u aan dat het door gevolgde pip-traject er was om u uit het
bedrijf te werken. De rechter heeft geoordeeld dat er geen aanknopingspunten waren dat uw
werkgever daar op uit was. Ook heeft de rechter geoordeeld dat de mededeling “dan wordt een PIP-
traject onvermijdelijk” wellicht als een dreigement kan worden ervaren bij u maar dat het niet
wegneemt dat de werkgever geen verbetertraject in gang mag zetten.
Ook heeft u aangegeven dat u zich anders behandeld voelde dan u andere collega’s door het pip-
traject. De rechter heeft geoordeeld dat dit verschil gerechtvaardigd is omdat de andere collega’s op
dat moment niet disfunctioneerde.
Ook heeft de rechter geoordeeld over het feit dat u vond dat er helemaal geen sprake was van dit
disfunctioneren. Dit is niet gebleken uit de behaalde verkoopresultaten. In de periode dat u daar in
dienst was, 2 jaar, is er geen enkele deal door u gesloten. Terwijl uw collega’s bijna allemaal
tenminste 1 deal hebben gesloten (uitzondering 1 collega die nog niet zo lang in dienst is)
Ten slotte is er naar aanleiding van het beëindigingsvoorstel van u werkgever op 14 juli 2020 het
verwijt gemaakt door u dat er sprake is van discriminatie en onvoldoende steun. Dit was zo hoog dat
u terugkeer naar het werk niet meer zag zitten. Tijdens de zitting heeft u dit standpunt nogmaals
herhaald. Hiermee heeft de rechter geoordeeld dat de verstoorde arbeidsverhouding is komen vast
te staan. En dat het subsidiaire niet meer behandeld hoeft te worden omdat u er niet meer over wilt
praten met uw werkgever en u niet meer terug wilt keren.
Welkom,
op 3 december 2020 heeft de rechter uitspraak gedaan over jouw zaak. Ik heb een niet zo’n leuke
mededeling voor je, het verzoek van de werkgever tot ontbinding van jouw arbeidsovereenkomst is
goed gekeurd zonder dat u een billijke vergoeding wordt toegekend.
Fase 2:
Stilte……, non verbaal knikken
Ik zie dat u erg (teleurgesteld/boos/verdrietig) bent. Ik snap dat dit vervelend voor u is.
Parafraseren: ja dus als ik het goed begrijp vind u dat …. En ……
Straks na het gesprek kunnen we samen een oplossing zoeken, maar vindt u het goed als ik eerst
even een korte toelichting geef op het besluit van de rechter?
De rechter heeft de volgende punten beoordeeld:
Zo als u weet had u werkgever als primaire eis een verzoek om ontbinding van de
arbeidsovereenkomst vanwege een verstoorde arbeidsrelatie. Dit noemt de rechter een g-grond van
artikel 669 lid 3 van boek 7. Weet u wat deze wet inhoudt? Hierin staan de redelijke gronden om
iemand te ontslaan. Subsidiair is geeist om de arbeidsovereenkomst te ontbinden vanwege
disfunctioneren, de d-grond, en/of een combinatie van het disfunctioneren en de verstoorde
arbeidsrelatie. Dit is de i grond van deze wet.
U heeft aangegeven in het verweer dat de arbeidsverhouding inderdaad verstoord was, maar deze
wel nog hersteld kon worden. Ook gaf u aan dat het door gevolgde pip-traject er was om u uit het
bedrijf te werken. De rechter heeft geoordeeld dat er geen aanknopingspunten waren dat uw
werkgever daar op uit was. Ook heeft de rechter geoordeeld dat de mededeling “dan wordt een PIP-
traject onvermijdelijk” wellicht als een dreigement kan worden ervaren bij u maar dat het niet
wegneemt dat de werkgever geen verbetertraject in gang mag zetten.
Ook heeft u aangegeven dat u zich anders behandeld voelde dan u andere collega’s door het pip-
traject. De rechter heeft geoordeeld dat dit verschil gerechtvaardigd is omdat de andere collega’s op
dat moment niet disfunctioneerde.
Ook heeft de rechter geoordeeld over het feit dat u vond dat er helemaal geen sprake was van dit
disfunctioneren. Dit is niet gebleken uit de behaalde verkoopresultaten. In de periode dat u daar in
dienst was, 2 jaar, is er geen enkele deal door u gesloten. Terwijl uw collega’s bijna allemaal
tenminste 1 deal hebben gesloten (uitzondering 1 collega die nog niet zo lang in dienst is)
Ten slotte is er naar aanleiding van het beëindigingsvoorstel van u werkgever op 14 juli 2020 het
verwijt gemaakt door u dat er sprake is van discriminatie en onvoldoende steun. Dit was zo hoog dat
u terugkeer naar het werk niet meer zag zitten. Tijdens de zitting heeft u dit standpunt nogmaals
herhaald. Hiermee heeft de rechter geoordeeld dat de verstoorde arbeidsverhouding is komen vast
te staan. En dat het subsidiaire niet meer behandeld hoeft te worden omdat u er niet meer over wilt
praten met uw werkgever en u niet meer terug wilt keren.
