De samenhang tussen slaaptekort bij studenten en de mate van emotieregulatie
Naam: X
College of Child Development and Education, Universiteit van Amsterdam
Conceptversie: Academische Vaardigheden 4b Hersenen en Gedrag
Naam docent: X
16 november 2021
Aantal woorden: 1497
, 2
SLAAPTEKORT EN EMOTIEREGULATIE
In hoeverre is er een samenhang tussen slaaptekort bij studenten en de mate van
emotieregulatie?
Inleiding
Nederlandse studenten hebben vanwege hun studie, bijbaantjes en drukke sociale
leven vaak een chronisch slaaptekort. Het is algemeen bekend dat een goede nachtrust van
groot belang is voor zowel de fysieke als mentale gezondheid (Tomaso et al., 2020). Het
ervaren van slaaptekort kan de emotieregulatie aantasten als gevolg van een verminderd
cognitief functioneren (Watling et al., 2016). Als gevolg hiervan kan het zijn dat individuen
minder goed in staat zijn om te gaan met de cognitieve belasting van emotieregulatie.
Slaaptekort kan bijdragen aan de ontwikkeling of verergering van depressie en
posttraumatische stressstoornissymptomen en gaat vaak samen met het optreden van
angststoornissen (Shermohammed et al., 2020). Daarnaast associeert slaaptekort met
verhoogde negatieve emoties (Tomaso et al., 2020). Emotieregulatie wordt door Tomaso et al.
(2020) beschreven als een reeks van acties die de emoties die wij als personen hebben te
beheersen met betrekking tot welke emoties we voelen, wanneer wij deze voelen en hoe wij
deze ervaren. Onder slaaptekort wordt verstaan dat iemand niet voldoende slaap heeft wat een
verminderd fysiek of mentaal welzijn tot gevolg kan hebben (Tomaso et al., 2020).
Uit eerder onderzoek bij zowel jonge als oudere kinderen is naar voren gekomen dat,
wanneer gekeken wordt naar de samenhang tussen slaaptekort en emotieregulatie, er de
mogelijkheid bestaat dat gaat om een connectie tussen de prefrontale controlenetwerken en
het limbische systeem die wordt onderbroken als reactie op slaaptekort (Tomaso et al., 2020).
Deze verstoring kan bijdragen aan een algemeen negatief beeld dat de reacties op negatieve
gebeurtenissen versterkt en neutrale of positieve gebeurtenissen vervormd. Dit kan vervolgens
leiden tot verhoogde emotionele reacties en tegelijkertijd tot een verminderde emotieregulatie.