Dorsvloer vol confetti
Flaptekst
Hoeveel kracht hebben woorden? Hoe onschuldig zijn de fantasieën van een meisje van
twaalf? De jonge Katelijne groeit inde jaren achtig en negentig op in een strenggelovig
boerengezin in Zeeland. Als enig meisje tussen zes broers wordt ze nauwelijks bij het
boerenwerk betrokken. Hierdoor gaan ook de gesprekken aan tafel grotendeels aan haar
voorbij. Terwijl haar verlangen om mee te oen onverminderd groot blijft, gaan haar
gedachten hun eigen gang. Daarbij laat ze zich meeslepen door verhalen. Familieverhalen,
dorpsroddels, Bijbelverhalen, bekeringsgeschiedenissen. Ook sprookjes, al mag ze die
eigenlijk niet lezen, omdat het leugens zijn die aar maar afhouden van de Waarheid. Ze
merkt dat haar eigen woorden grote gevolgen hebben voor haar familie. Dorsvloer vol
confetti is een sensitieve roman over de strijd van ieder mens om een eigen leven, en
tegelijkertijd een liefdevol portret van een Zeeuwse orthodoxe boerengemeenschap met een
geheel eigen vertelcultuur.
Samenvatting
Er zijn eigenlijk twaalf verhalen die de inhoud van de roman vormen. Daardoor is er
misschien wat minder samenhang in de samenvatting van het boek.
Katelijne Minderhoud is 12 jaar en woont in een klein dorp op een boerderij. Ze is het enige
meisje in een gezin met 7 kinderen en ze heeft drie broers boven zich en drie onder zich. Ze
spreekt steeds vrij afstandelijk over haar ouders met termen als “de vader” en “de moeder.”
Toch zijn het geen vervelende mensen en in zekere zin best warm. De moeder lijkt wat
harder dan de vader. Moeder heeft wel erg veel aandacht voor haar tuin. De jongens in het
gezin lijken niet al te slim en Katelijne is een van e weinige kinderen die graag een boek
leest. Ze moeten als gezin vaak twee of zelfs drie keer per zondag naar de kerk en in het
eerste hoofdstuk slapen ze tussen twee diensten door thuis. Er komt een Duits echtpaar met
een ziek zoontje vragen of ze op het erf mogen taan, omdat er nergens plaats op een
camping is. Katelijne denkt dat ze er goed aan doet (De Barmhartige Samaritaan en het
kerstevangelie) maar als haar ouders uit bed komen vinden ze het niet leuk. Immers tussen
geloven en belijden gaapt een gaatje. 's Avonds zijn de Duitsers weg. Katelijne heeft van
haar vaders kant nog een oma die niet ver weg woont en altijd heel hard werkt. De pa is
jaren geleden overleden, toen hij bedwelmd werd door de giftige dampen van de gierput.
Aangezien Katelijne haar broertjes op at spoor gezet had, voelt ze zich ook nog eens schuldig
aan de dood van opa. Haar oma is strak in de leer en citeert lustig uit de onvolprezen Bijbel.
Ze heeft een Statenbijbel waar ze erg trots op is. Helaas wordt die in een van de
hoofdstukken gestolen. Katelijne preekt haar oma moed in: als de dief gaat lezen in de
Bijbel, zal het wel goed komen. En inderdaad wordt de Bijbel teruggebracht bij e politie. In
het gezin is een duidelijke indeling van het werk: Katelijne moet al het huishoudelijke werk
opknappen. De jongens doen helemaal niets. Daar baalt ze wel van. Als ze bij haar tante in
de stad mag logeren, ziet ze dat het ook anders kan. Daar is de sfeer veel rijer. De buurvrouw
van tante heet Gloria en die leest haar sprookjes voor. Dat vindt Katelijne prachtige
verhalen, maar thuis denken e daar heel anders over. Sprookjes zijn zondige verhalen. Haar
vader verkoopt melk (eersteklas melk) en koeien. Ze vindt het altijd leuk als de veekoopman
komt. Die vertelt leuke anekdotes en doet in de tussentijd zaken met haar vader. Ze vindt
haar vader veel te soft en hij doet de koeien te goedkoop weg. Ze zou wel eens willen
ingrijpen bij zo’n verkoop. Op school leert ze eigenlijk wel het meeste. Ze krijgt ook een
Flaptekst
Hoeveel kracht hebben woorden? Hoe onschuldig zijn de fantasieën van een meisje van
twaalf? De jonge Katelijne groeit inde jaren achtig en negentig op in een strenggelovig
boerengezin in Zeeland. Als enig meisje tussen zes broers wordt ze nauwelijks bij het
boerenwerk betrokken. Hierdoor gaan ook de gesprekken aan tafel grotendeels aan haar
voorbij. Terwijl haar verlangen om mee te oen onverminderd groot blijft, gaan haar
gedachten hun eigen gang. Daarbij laat ze zich meeslepen door verhalen. Familieverhalen,
dorpsroddels, Bijbelverhalen, bekeringsgeschiedenissen. Ook sprookjes, al mag ze die
eigenlijk niet lezen, omdat het leugens zijn die aar maar afhouden van de Waarheid. Ze
merkt dat haar eigen woorden grote gevolgen hebben voor haar familie. Dorsvloer vol
confetti is een sensitieve roman over de strijd van ieder mens om een eigen leven, en
tegelijkertijd een liefdevol portret van een Zeeuwse orthodoxe boerengemeenschap met een
geheel eigen vertelcultuur.
Samenvatting
Er zijn eigenlijk twaalf verhalen die de inhoud van de roman vormen. Daardoor is er
misschien wat minder samenhang in de samenvatting van het boek.
Katelijne Minderhoud is 12 jaar en woont in een klein dorp op een boerderij. Ze is het enige
meisje in een gezin met 7 kinderen en ze heeft drie broers boven zich en drie onder zich. Ze
spreekt steeds vrij afstandelijk over haar ouders met termen als “de vader” en “de moeder.”
Toch zijn het geen vervelende mensen en in zekere zin best warm. De moeder lijkt wat
harder dan de vader. Moeder heeft wel erg veel aandacht voor haar tuin. De jongens in het
gezin lijken niet al te slim en Katelijne is een van e weinige kinderen die graag een boek
leest. Ze moeten als gezin vaak twee of zelfs drie keer per zondag naar de kerk en in het
eerste hoofdstuk slapen ze tussen twee diensten door thuis. Er komt een Duits echtpaar met
een ziek zoontje vragen of ze op het erf mogen taan, omdat er nergens plaats op een
camping is. Katelijne denkt dat ze er goed aan doet (De Barmhartige Samaritaan en het
kerstevangelie) maar als haar ouders uit bed komen vinden ze het niet leuk. Immers tussen
geloven en belijden gaapt een gaatje. 's Avonds zijn de Duitsers weg. Katelijne heeft van
haar vaders kant nog een oma die niet ver weg woont en altijd heel hard werkt. De pa is
jaren geleden overleden, toen hij bedwelmd werd door de giftige dampen van de gierput.
Aangezien Katelijne haar broertjes op at spoor gezet had, voelt ze zich ook nog eens schuldig
aan de dood van opa. Haar oma is strak in de leer en citeert lustig uit de onvolprezen Bijbel.
Ze heeft een Statenbijbel waar ze erg trots op is. Helaas wordt die in een van de
hoofdstukken gestolen. Katelijne preekt haar oma moed in: als de dief gaat lezen in de
Bijbel, zal het wel goed komen. En inderdaad wordt de Bijbel teruggebracht bij e politie. In
het gezin is een duidelijke indeling van het werk: Katelijne moet al het huishoudelijke werk
opknappen. De jongens doen helemaal niets. Daar baalt ze wel van. Als ze bij haar tante in
de stad mag logeren, ziet ze dat het ook anders kan. Daar is de sfeer veel rijer. De buurvrouw
van tante heet Gloria en die leest haar sprookjes voor. Dat vindt Katelijne prachtige
verhalen, maar thuis denken e daar heel anders over. Sprookjes zijn zondige verhalen. Haar
vader verkoopt melk (eersteklas melk) en koeien. Ze vindt het altijd leuk als de veekoopman
komt. Die vertelt leuke anekdotes en doet in de tussentijd zaken met haar vader. Ze vindt
haar vader veel te soft en hij doet de koeien te goedkoop weg. Ze zou wel eens willen
ingrijpen bij zo’n verkoop. Op school leert ze eigenlijk wel het meeste. Ze krijgt ook een
