Bijeenkomst 3 – Hoofdstuk 12
Inleiding
Het fundamente gevoel man of vrouw te zijn wordt ‘gender’- identiteit genoemd.
Psychische structuur die gebaseerd is op percepties en kennis van de eigen
persoon. Gender –rolgedrag is gedrag van kinderen waarmee zij uitdrukking geven
aan hun identificatie met het mannelijk of vrouwelijk geslacht. Wordt in grote mate
beïnvloed door tijd en cultuur. Gender-rolgedrag is observeerbaar en daarom te
operationaliseren i.t.t. gender-identiteit wat te maken heeft met een individuele
overtuiging.
Klinisch beeld
Wanneer de cross-gender identificatie diepgaand en blijvens is, spreken we van een
gender-identiteitsstoornis. Zie bladzijde 102.
De onvrede met de eigen sekse wordt ‘gender-dysforie’genoemd.de wens tot
geslachtsaanpassing wordt transseksualiteit genoemd.
Vóórkomen
Meer meisjes dan jongens is bekend, maar cross-gendergedrag van jongens is in
onze cultuur veel midner geaccepteerd dan meisjes.
Differentiaaldiagnose
Gerinke afwijkingen van de norm. Bijv. ‘tomboy’ – meisjes hebben geen duidelijke
aversie tegen hun eigen gender en vrouwelijke anatomie.
‘cross-dressing’ met als doel seksuele prikkeling .
Homoseksualiteit.
Etiologie
MOGELIJKE rol van biologische, met name hormonale, factoren op de
psychoseksuele ontwikkeling in zijn algemeenheid. Niet duidelijk of
omgevingsinvloeden van pas zijn. Wat wel zou kunnen:
Onjuiste bekrachtiging van gender-rolgedrag
Bij jongetjes een te sterke moeder-kind en te zwakke vader-kind binding
Gender-identiteitsproblemen in de voorgeschieden van de moeder en
psychopathologie van ouders of het gezin in zijn algemeenheid.
Behandeling en beleid
Geen gecontroleerde onderzoeken vaar effectiviteit van behandeling GIS.
Inleiding
Het fundamente gevoel man of vrouw te zijn wordt ‘gender’- identiteit genoemd.
Psychische structuur die gebaseerd is op percepties en kennis van de eigen
persoon. Gender –rolgedrag is gedrag van kinderen waarmee zij uitdrukking geven
aan hun identificatie met het mannelijk of vrouwelijk geslacht. Wordt in grote mate
beïnvloed door tijd en cultuur. Gender-rolgedrag is observeerbaar en daarom te
operationaliseren i.t.t. gender-identiteit wat te maken heeft met een individuele
overtuiging.
Klinisch beeld
Wanneer de cross-gender identificatie diepgaand en blijvens is, spreken we van een
gender-identiteitsstoornis. Zie bladzijde 102.
De onvrede met de eigen sekse wordt ‘gender-dysforie’genoemd.de wens tot
geslachtsaanpassing wordt transseksualiteit genoemd.
Vóórkomen
Meer meisjes dan jongens is bekend, maar cross-gendergedrag van jongens is in
onze cultuur veel midner geaccepteerd dan meisjes.
Differentiaaldiagnose
Gerinke afwijkingen van de norm. Bijv. ‘tomboy’ – meisjes hebben geen duidelijke
aversie tegen hun eigen gender en vrouwelijke anatomie.
‘cross-dressing’ met als doel seksuele prikkeling .
Homoseksualiteit.
Etiologie
MOGELIJKE rol van biologische, met name hormonale, factoren op de
psychoseksuele ontwikkeling in zijn algemeenheid. Niet duidelijk of
omgevingsinvloeden van pas zijn. Wat wel zou kunnen:
Onjuiste bekrachtiging van gender-rolgedrag
Bij jongetjes een te sterke moeder-kind en te zwakke vader-kind binding
Gender-identiteitsproblemen in de voorgeschieden van de moeder en
psychopathologie van ouders of het gezin in zijn algemeenheid.
Behandeling en beleid
Geen gecontroleerde onderzoeken vaar effectiviteit van behandeling GIS.
