Hoofdstuk 1
Het is al half drie in de middag! »Lucia is laat. Guillermo wordt ongeduldig. Wacht
dat je vriend de afspraak niet vergeet. 'Om kwart over drie', zei hij gisteren toen hij het instituut
verliet.
Guillermo heeft de plaats niet gespecificeerd, het was het niet waard. Blijf altijd1
in het Retiro Park, in a
bank gelegen aan het meer. Guillermo en Lucía kennen dit park als hun broekzak. Het is
normaal! Ze wonen al in de buurt sinds ze klein waren!
Nu zijn ze vijftien en blijven ze de beste vrienden ter wereld. Heel vaak
kom naar het park en beslis wat je gaat doen. Vandaag willen ze naar de film.
Maar wat doet hij? »Vraagt Guillermo zich af.
Hij pakt de mobiele telefoon, belt het nummer van Lucía, maar helaas het
antwoordapparaat. Hallo, ik ben Lucia, maar ik kan niet met je praten! Laat uw bericht achter en ik
bel u ».
Guillermo zegt hem zenuwachtig:
- Ik wacht al een kwartier op je ... We komen te laat voor de sessie. Waar ben jij?
Guillermo zucht, staat op, doet een paar passen en gaat weer zitten. De sessie begint van binnen
vijfentwintig minuten. Als Lucía de telefoon opneemt, kunnen ze elkaar direct in de bioscoop
ontmoeten.
Een geluid van voetstappen doet haar hoofd tollen. Helaas is het geen Lucia, maar een man
op een merkwaardige manier gekleed voor het seizoen waarin we ons bevinden. De junizon is al
warm en de man heeft
een regenjas en een hoed. Misschien is het een acteur die een film maakt? Guillermo kijkt naar
binnen
alle richtingen op zoek naar een camera, maar zie niets. De man staat voor
William. Grijpt hem bij zijn nek. Guillermo worstelt, maar de man houdt hem stevig vast. Vertelt het
met enige moeite gehoord:
,De envelop ... Spaanse geheime diensten ... Vanmiddag ... Om vijf uur ... Argentijnse Republiek ... De
Meneer Tino ... Gitaar ... Pas op voor anderen ...
Guillermo komt eindelijk los.
- Pardon, maar u bent de verkeerde persoon - zegt hij -. Ik wacht op een partner en ...
De man laat hem niet uitpraten. Schuift u 2
een envelop in zijn handen en hij loopt weg met een
been. Bloed komt onder zijn regenjas vandaan. Guillermo staat op en roept tegen hem:
Het is gekwetst!
De man stopt. Hij doet zijn regenjas open en kijkt naar Guillermo. Hij heeft een grote rode vlek op de
zijne
broek.
- Het zijn de risico's van het beroep - zegt hij met een gebaar van pijn -. Ik zei je: wees voorzichtig
met de rest.
Hij draait zich om en versnelt zijn pas. Guillermo probeert hem voor de laatste keer vast te houden:
- Wacht! Ik verzeker u dat ik niets van dit verhaal begrijp.
Maar de man verdwijnt in het park. Guillermo draait de envelop om. Wat kan je doen?
Hij zit op een bank en zoekt naar een oplossing. Vijf minuten later rennen twee mannen hun
richting. Ze dragen grote windjacks en zonnebrillen.
- Absoluut - zegt Guillermo -, tegenwoordig kleden mensen zich heel nieuwsgierig!
Guillermo verstopt de envelop onder zijn overhemd. Als ze voor hem komen, de grootste van de
twee
vraag: Heb je een vreemde man in een regenjas gezien?
Guillermo aarzelt voordat hij antwoord geeft. Misschien zijn dit de "anderen" van wie de man in de
envelop is
Heb je gezegd dat je moet wantrouwen? Wie kan je vertrouwen?
- Dus jongen - dringt aan op de tweede man - heb je iemand gezien of niet?
Guillermo haatte het altijd als ze hem 'jongen' noemden. En nu ze vijftien is,
vind het belachelijk.
"Nee", zegt hij resoluut, "waarom?"
De twee mannen reageren niet, ze hebben net iets op de grond gezien.
, - Bloed! Het zal niet ver gaan. Laten we opschieten!
Ze rennen weer weg. Guillermo weet niet meer wat hij ervan moet denken, hij is er tenminste zeker
van
ding: de envelop bewaren is te gevaarlijk. U moet er zo snel mogelijk vanaf komen. Niet
je weet wat erin zit, maar dit ding ziet er niet uit als een spel. Je eerste idee is om het eruit te gooien
naar een prullenbak. Het is tenslotte de beste manier om het probleem te laten verdwijnen. Sta op
en ga
ga naar de dichtstbijzijnde prullenbak. Leg de envelop op de bodem nadat u deze heeft vastgezet
dat niemand kijkt. Guillermo voelt zich rustiger, maar er is nog iets dat hem zorgen baart. De envelop
het zou waarschijnlijk zeer belangrijke informatie moeten bevatten. Deze man heeft hem vertrouwd
zet zijn missie voort en hij gooit de envelop in de vuilnisbak: niet erg dapper van hem! En bovendien,
de
vreemdeling is gewond, misschien is zijn leven in gevaar! Guillermo voelt dat hij zo niet kan blijven.
Ik moet de politie waarschuwen!
Doorzoek de prullenbak opnieuw:
- Bah! Waarom heb ik de envelop onderaan gelegd?
Een voorbijgaand kind met zijn moeder kijkt hem nieuwsgierig aan:
- Het is vies om je handen in de prullenbakken te steken, toch mama?
Guillermo sluit zijn ogen, reikt in de prullenbak en pakt snel de envelop.
Hij gaat naar de uitgang van het park. Plots slaat een hand hem op de schouder. Guillermo is
schrikken.
Ga je niet weg zonder mij?
- Lucy! Je maakte me bang! Wat doe je hier?
- We waren aan het afspreken, toch?
- Ja, het spijt me, ik ben een beetje ...
Guillermo kijkt naar de klok:
- Het is vier uur 's middags! Afscheid van de films!
- Ik ben degene die mezelf excuseert - zegt Lucia -, ik ben een beetje laat. Waar gaan we heen?
- Naar de politie!
Het is al half drie in de middag! »Lucia is laat. Guillermo wordt ongeduldig. Wacht
dat je vriend de afspraak niet vergeet. 'Om kwart over drie', zei hij gisteren toen hij het instituut
verliet.
Guillermo heeft de plaats niet gespecificeerd, het was het niet waard. Blijf altijd1
in het Retiro Park, in a
bank gelegen aan het meer. Guillermo en Lucía kennen dit park als hun broekzak. Het is
normaal! Ze wonen al in de buurt sinds ze klein waren!
Nu zijn ze vijftien en blijven ze de beste vrienden ter wereld. Heel vaak
kom naar het park en beslis wat je gaat doen. Vandaag willen ze naar de film.
Maar wat doet hij? »Vraagt Guillermo zich af.
Hij pakt de mobiele telefoon, belt het nummer van Lucía, maar helaas het
antwoordapparaat. Hallo, ik ben Lucia, maar ik kan niet met je praten! Laat uw bericht achter en ik
bel u ».
Guillermo zegt hem zenuwachtig:
- Ik wacht al een kwartier op je ... We komen te laat voor de sessie. Waar ben jij?
Guillermo zucht, staat op, doet een paar passen en gaat weer zitten. De sessie begint van binnen
vijfentwintig minuten. Als Lucía de telefoon opneemt, kunnen ze elkaar direct in de bioscoop
ontmoeten.
Een geluid van voetstappen doet haar hoofd tollen. Helaas is het geen Lucia, maar een man
op een merkwaardige manier gekleed voor het seizoen waarin we ons bevinden. De junizon is al
warm en de man heeft
een regenjas en een hoed. Misschien is het een acteur die een film maakt? Guillermo kijkt naar
binnen
alle richtingen op zoek naar een camera, maar zie niets. De man staat voor
William. Grijpt hem bij zijn nek. Guillermo worstelt, maar de man houdt hem stevig vast. Vertelt het
met enige moeite gehoord:
,De envelop ... Spaanse geheime diensten ... Vanmiddag ... Om vijf uur ... Argentijnse Republiek ... De
Meneer Tino ... Gitaar ... Pas op voor anderen ...
Guillermo komt eindelijk los.
- Pardon, maar u bent de verkeerde persoon - zegt hij -. Ik wacht op een partner en ...
De man laat hem niet uitpraten. Schuift u 2
een envelop in zijn handen en hij loopt weg met een
been. Bloed komt onder zijn regenjas vandaan. Guillermo staat op en roept tegen hem:
Het is gekwetst!
De man stopt. Hij doet zijn regenjas open en kijkt naar Guillermo. Hij heeft een grote rode vlek op de
zijne
broek.
- Het zijn de risico's van het beroep - zegt hij met een gebaar van pijn -. Ik zei je: wees voorzichtig
met de rest.
Hij draait zich om en versnelt zijn pas. Guillermo probeert hem voor de laatste keer vast te houden:
- Wacht! Ik verzeker u dat ik niets van dit verhaal begrijp.
Maar de man verdwijnt in het park. Guillermo draait de envelop om. Wat kan je doen?
Hij zit op een bank en zoekt naar een oplossing. Vijf minuten later rennen twee mannen hun
richting. Ze dragen grote windjacks en zonnebrillen.
- Absoluut - zegt Guillermo -, tegenwoordig kleden mensen zich heel nieuwsgierig!
Guillermo verstopt de envelop onder zijn overhemd. Als ze voor hem komen, de grootste van de
twee
vraag: Heb je een vreemde man in een regenjas gezien?
Guillermo aarzelt voordat hij antwoord geeft. Misschien zijn dit de "anderen" van wie de man in de
envelop is
Heb je gezegd dat je moet wantrouwen? Wie kan je vertrouwen?
- Dus jongen - dringt aan op de tweede man - heb je iemand gezien of niet?
Guillermo haatte het altijd als ze hem 'jongen' noemden. En nu ze vijftien is,
vind het belachelijk.
"Nee", zegt hij resoluut, "waarom?"
De twee mannen reageren niet, ze hebben net iets op de grond gezien.
, - Bloed! Het zal niet ver gaan. Laten we opschieten!
Ze rennen weer weg. Guillermo weet niet meer wat hij ervan moet denken, hij is er tenminste zeker
van
ding: de envelop bewaren is te gevaarlijk. U moet er zo snel mogelijk vanaf komen. Niet
je weet wat erin zit, maar dit ding ziet er niet uit als een spel. Je eerste idee is om het eruit te gooien
naar een prullenbak. Het is tenslotte de beste manier om het probleem te laten verdwijnen. Sta op
en ga
ga naar de dichtstbijzijnde prullenbak. Leg de envelop op de bodem nadat u deze heeft vastgezet
dat niemand kijkt. Guillermo voelt zich rustiger, maar er is nog iets dat hem zorgen baart. De envelop
het zou waarschijnlijk zeer belangrijke informatie moeten bevatten. Deze man heeft hem vertrouwd
zet zijn missie voort en hij gooit de envelop in de vuilnisbak: niet erg dapper van hem! En bovendien,
de
vreemdeling is gewond, misschien is zijn leven in gevaar! Guillermo voelt dat hij zo niet kan blijven.
Ik moet de politie waarschuwen!
Doorzoek de prullenbak opnieuw:
- Bah! Waarom heb ik de envelop onderaan gelegd?
Een voorbijgaand kind met zijn moeder kijkt hem nieuwsgierig aan:
- Het is vies om je handen in de prullenbakken te steken, toch mama?
Guillermo sluit zijn ogen, reikt in de prullenbak en pakt snel de envelop.
Hij gaat naar de uitgang van het park. Plots slaat een hand hem op de schouder. Guillermo is
schrikken.
Ga je niet weg zonder mij?
- Lucy! Je maakte me bang! Wat doe je hier?
- We waren aan het afspreken, toch?
- Ja, het spijt me, ik ben een beetje ...
Guillermo kijkt naar de klok:
- Het is vier uur 's middags! Afscheid van de films!
- Ik ben degene die mezelf excuseert - zegt Lucia -, ik ben een beetje laat. Waar gaan we heen?
- Naar de politie!
