Samenvatting kijk op spel
Hoofdstuk 1 drama inhoudelijk
Verbeelding: hangt samen met fantasie en creativiteit.
Driedeling dans en drama:
- Drama als cultuurgoed.
Kind krijgt inzicht in de kunstvorm theater, maar ook zijn eigen smaak.
- Drama als didactisch hulpmiddel voor leerinhouden van andere vakken
Drama wordt veelvuldig ingezet om meer begrip te ontwikkelen voor de meest
uiteenlopende ontwikkelingsgebieden, taal- rekenonderwijs.
- Drama als pedagogisch middel
Voor het aanleren van een breed scala aan vaardigheden, waaronder sociaal-
emotionele ontwikkeling.
Statusleer van Keith Johnstone/ in Nederland Henk Hofman
Ontwikkelt improvisatietechnieken om de spontaniteit te vergroten.
Statussignalen:
Lagestatus-signalen:
- Voeten naar binnen gedraaid
- Weinig ruimte innemen
- Gebaren naar het lichaam toe of die het eigen lichaam aanraken
- Springerige bewegingen maken
- Je hoofd bewegen als je spreekt
- Kort in- en uitademen
- Een korte, stotende ‘euh’ voor of halverwege je zin
- Lachen met je boventanden tegen je onderlip gedrukt
- Kort aankijken
Hogestatus-signalen:
- Voeten naar buiten gedraaid
- Veel ruimte innemen
- Gebaren van het lichaam af
- Vloeiende bewegingen maken
- Je hoofd stilhouden als je spreekt
- Diep in- uitademen
- Een langgerekt ‘euh’ voor of halverwege een zin
- Lachen met veel tanden bloot
- Lang oogcontact houden.
Kernwoorden: fantasie, creativiteit en zelfvertrouwen.
1
, Hoofdstuk 2 drama nader bekeken
Drama en de 3 basisbehoeften:
Autonomie:
De kinderen mogen zelf beslissingen nemen tijdens de drama les. Kleuters-
spelvragen, ouder- meer structuur aan de opdrachten, maar de inhoud zelf in te
vullen.
Competentie:
Opbouwende benadering en applaus als regel.
Geleerde vaardigheden tijdens inleiding/kern worden toegepast tijdens kern →
competent gevoel.
Relatie:
Kinderen werken samen, ook met kinderen buiten de sociale kring. Waardering uit de
feedback stimuleert onderlinge relatie tussen kinderen.
Drama en coöperatief leren:
Positieve wederzijdse afhankelijkheid:
De kinderen zijn tot elkaar ‘veroordeeld’, kunnen de opdracht niet alleen en zijn op
deze wijze afhankelijk van elkaar.
Individuele aanspreekbaarheid:
Individuele aanspreekbaarheid bij drama vindt plaats door middel van vakdidactische
kennis(werkvormen) en empatisch vermogen(opbouwend doseren positief
formuleren van werkpunten)
Directe interactie:
Houdt in dat je er in de organisatie van je lokaal voor zorgt dat de kinderen elkaar
kunnen zien zodat ze goed kunnen communiceren. Keuze van de les ook belangrijke
rol.
Aandacht voor de ontwikkeling van sociale vaardigheden en het groepsproces:
Drama is geen sociale vaardigheidstraining maar is erop gericht inzicht en
vaardigheden te ontwikkelen in de kunstvorm theater. Sociaal gedrag is een
voorwaarde, zo worden sociale vaardigheden getraind.
Drama en directe instructie:
Een goede structuur in de opbouw van de leerstof:
Lesopbouw is cruciaal voor het leerproces. Tweevoudige warming-upfase is de
oefen- en leerfase, een opstap naar het toepassen van vaardigheden in de kern.
Het juiste niveau van de leerstof:
Afhankelijk van het pedagogisch werkklimaat. Ervaring is niet belangrijk, zolang de
leerkracht de beginsituatie en de ontwikkelingsfase van de groep goed kent.
Betekenis geven:
Je moet met kinderen kunnen communiceren waarom je specifiek voor een bepaalde
inhoud hebt gekozen. Zo geef je betekenis aan de lesstof.
Individuele aanspreekbaarheid:
Door middel van vakdidactische kennis en empathisch vermogen vindt individuele
aanspreekbaarheid plaats.
Zichtbaarheid:
In het spel is het leerproces wat betreft inzicht en spelontwikkeling direct zichtbaar.
Motivatie:
Je speelt een centrale rol. Hangt af van de wijze waarop kinderen concreet weten
wat de werkvorm inhoudt.
2
Hoofdstuk 1 drama inhoudelijk
Verbeelding: hangt samen met fantasie en creativiteit.
Driedeling dans en drama:
- Drama als cultuurgoed.
Kind krijgt inzicht in de kunstvorm theater, maar ook zijn eigen smaak.
- Drama als didactisch hulpmiddel voor leerinhouden van andere vakken
Drama wordt veelvuldig ingezet om meer begrip te ontwikkelen voor de meest
uiteenlopende ontwikkelingsgebieden, taal- rekenonderwijs.
- Drama als pedagogisch middel
Voor het aanleren van een breed scala aan vaardigheden, waaronder sociaal-
emotionele ontwikkeling.
Statusleer van Keith Johnstone/ in Nederland Henk Hofman
Ontwikkelt improvisatietechnieken om de spontaniteit te vergroten.
Statussignalen:
Lagestatus-signalen:
- Voeten naar binnen gedraaid
- Weinig ruimte innemen
- Gebaren naar het lichaam toe of die het eigen lichaam aanraken
- Springerige bewegingen maken
- Je hoofd bewegen als je spreekt
- Kort in- en uitademen
- Een korte, stotende ‘euh’ voor of halverwege je zin
- Lachen met je boventanden tegen je onderlip gedrukt
- Kort aankijken
Hogestatus-signalen:
- Voeten naar buiten gedraaid
- Veel ruimte innemen
- Gebaren van het lichaam af
- Vloeiende bewegingen maken
- Je hoofd stilhouden als je spreekt
- Diep in- uitademen
- Een langgerekt ‘euh’ voor of halverwege een zin
- Lachen met veel tanden bloot
- Lang oogcontact houden.
Kernwoorden: fantasie, creativiteit en zelfvertrouwen.
1
, Hoofdstuk 2 drama nader bekeken
Drama en de 3 basisbehoeften:
Autonomie:
De kinderen mogen zelf beslissingen nemen tijdens de drama les. Kleuters-
spelvragen, ouder- meer structuur aan de opdrachten, maar de inhoud zelf in te
vullen.
Competentie:
Opbouwende benadering en applaus als regel.
Geleerde vaardigheden tijdens inleiding/kern worden toegepast tijdens kern →
competent gevoel.
Relatie:
Kinderen werken samen, ook met kinderen buiten de sociale kring. Waardering uit de
feedback stimuleert onderlinge relatie tussen kinderen.
Drama en coöperatief leren:
Positieve wederzijdse afhankelijkheid:
De kinderen zijn tot elkaar ‘veroordeeld’, kunnen de opdracht niet alleen en zijn op
deze wijze afhankelijk van elkaar.
Individuele aanspreekbaarheid:
Individuele aanspreekbaarheid bij drama vindt plaats door middel van vakdidactische
kennis(werkvormen) en empatisch vermogen(opbouwend doseren positief
formuleren van werkpunten)
Directe interactie:
Houdt in dat je er in de organisatie van je lokaal voor zorgt dat de kinderen elkaar
kunnen zien zodat ze goed kunnen communiceren. Keuze van de les ook belangrijke
rol.
Aandacht voor de ontwikkeling van sociale vaardigheden en het groepsproces:
Drama is geen sociale vaardigheidstraining maar is erop gericht inzicht en
vaardigheden te ontwikkelen in de kunstvorm theater. Sociaal gedrag is een
voorwaarde, zo worden sociale vaardigheden getraind.
Drama en directe instructie:
Een goede structuur in de opbouw van de leerstof:
Lesopbouw is cruciaal voor het leerproces. Tweevoudige warming-upfase is de
oefen- en leerfase, een opstap naar het toepassen van vaardigheden in de kern.
Het juiste niveau van de leerstof:
Afhankelijk van het pedagogisch werkklimaat. Ervaring is niet belangrijk, zolang de
leerkracht de beginsituatie en de ontwikkelingsfase van de groep goed kent.
Betekenis geven:
Je moet met kinderen kunnen communiceren waarom je specifiek voor een bepaalde
inhoud hebt gekozen. Zo geef je betekenis aan de lesstof.
Individuele aanspreekbaarheid:
Door middel van vakdidactische kennis en empathisch vermogen vindt individuele
aanspreekbaarheid plaats.
Zichtbaarheid:
In het spel is het leerproces wat betreft inzicht en spelontwikkeling direct zichtbaar.
Motivatie:
Je speelt een centrale rol. Hangt af van de wijze waarop kinderen concreet weten
wat de werkvorm inhoudt.
2
