HC 1 Het Britse Rijk 1585-1900:
DC 1 Amerikaanse koloniën (1585-1833):
Aan het einde van de 16e eeuw verkenden de Engelsen Noord-Amerika als mogelijke
locatie zich te vestigen. De eerste Engelse nederzettingen in Noord-Amerika waren geen
succes, pas in de 17e eeuw wisten Engelse kolonisten aan de oostkust van het continent
hun eerste permanente nederzettingen te stichten. Een groep protestanten stichtte in 1620
een belangrijke nederzetting. Tien jaar eerder waren zij Engeland ontvlucht uit angst dat zij
daar om hun religieuze opvattingen vervolg zouden worden. Vanwege hun religieuze
motieven worden de stichters van deze kolonie de Pilgrim Fathers genoemd. Er leidde
grote sterfte onder oorspronkelijke bevolking, omdat
1. Engelsen ziekten meenemen waartegen geen weerstand was.
2. Ontstonden conflicten over de vraag wie er eigenaar was van bepaalde gebieden.
De Engelsen gingen aan de oostkust van Noord-Amerika dertien koloniën stichten, de
noordelijke hiervan waren vestigingskoloniën, met een economie die was gericht op
landbouw, handel en nijverheid. De koloniën in het zuiden ontwikkelden zich tot plantage-
economieën. Er werden mensen uit Afrika gehaald als slaaf naar Amerika gestuurd om op
de plantages te werken.
De handel in slaven vormde een deel van de driehoekshandel tussen Europa, Afrika en
Amerika. In West-Afrika ruilden handelaren producten om voor slaven, die ze in Noord-
Amerika en het Caraïbische gebied weer verkochten. De Royal African Company, een
Engelse handelscompagnie gericht op de handel met West-Afrika, legde zich hier snel op
toe.
De Britse koloniën in Noord-Amerika vielen onder het bestuur van de Britse overheid. De
Europese kolonisten kwamen in aanraking met denkbeelden uit de Verlichting.
- Trias Politica moet een overheid strikte scheiding aanbrengen tussen het maken
van wetten, de uitvoeringen van wetten en de rechtspraak.
- volkssoevereiniteit houdt in dat de macht van de overheid berust op de wil van het
volk.
- natuurlijke rechten bedoelt men dat mensen van nature rechten bezitten die hun
nooit kunnen worden afgenomen, zoals het recht op leven en vrijheid.
In 1776 kwamen de kolonisten in opstand, zij verklaarden zich onafhankelijk van GB en
vormden een federale staat, een samenwerkingsverband van deelstaten met een eigen
bestuur, onder een gemeenschappelijke nationale overheid.
In de grondwet van de VS was gelijkheid belangrijk. Er ontstond een beweging van mensen
die vonden dat de slavernij afgeschaft moest worden het abolitionisme.
1807 werd in het Britse Rijk de slavenhandel verboden, en in 1833 verbood GB in grote
delen van het rijk de slavernij zelf ook.
DC 2 India en het Britse Rijk (1765-1885):
Begin 17e eeuw werd de East India Company opgericht. Deze handelscompagnie richtte
zich vooral op de handel in producten als katoen en specerijen, met name in India. Dit
gebied maakte toen onderdeel uit van het islamitische Mogolrijk, dat een groot deel van
Zuid-Azië bevatte. Er werden factorijen gesticht. Dat waren versterkte handelsposten. Er
waren politieke strubbelingen in het Mogolrijk, waardoor de positie van de Mogolvorsten
begon te verzwakken. In ruil voor diensten verwierf de compagnie nieuw grondgebied,
waardoor zij geleidelijk over steeds meer delen van het land zeggenschap kreeg.
De Britse politieke betrokkenheid in India werd definitief toen in 1765 de regerende Mogol
Vorst en de EIC het Verdrag van Allahabad tekenden. Er mocht belasting worden geïnd en
daarmee verkregen de Britten voor het eerst een vorm van bestuur in India. De EIC
DC 1 Amerikaanse koloniën (1585-1833):
Aan het einde van de 16e eeuw verkenden de Engelsen Noord-Amerika als mogelijke
locatie zich te vestigen. De eerste Engelse nederzettingen in Noord-Amerika waren geen
succes, pas in de 17e eeuw wisten Engelse kolonisten aan de oostkust van het continent
hun eerste permanente nederzettingen te stichten. Een groep protestanten stichtte in 1620
een belangrijke nederzetting. Tien jaar eerder waren zij Engeland ontvlucht uit angst dat zij
daar om hun religieuze opvattingen vervolg zouden worden. Vanwege hun religieuze
motieven worden de stichters van deze kolonie de Pilgrim Fathers genoemd. Er leidde
grote sterfte onder oorspronkelijke bevolking, omdat
1. Engelsen ziekten meenemen waartegen geen weerstand was.
2. Ontstonden conflicten over de vraag wie er eigenaar was van bepaalde gebieden.
De Engelsen gingen aan de oostkust van Noord-Amerika dertien koloniën stichten, de
noordelijke hiervan waren vestigingskoloniën, met een economie die was gericht op
landbouw, handel en nijverheid. De koloniën in het zuiden ontwikkelden zich tot plantage-
economieën. Er werden mensen uit Afrika gehaald als slaaf naar Amerika gestuurd om op
de plantages te werken.
De handel in slaven vormde een deel van de driehoekshandel tussen Europa, Afrika en
Amerika. In West-Afrika ruilden handelaren producten om voor slaven, die ze in Noord-
Amerika en het Caraïbische gebied weer verkochten. De Royal African Company, een
Engelse handelscompagnie gericht op de handel met West-Afrika, legde zich hier snel op
toe.
De Britse koloniën in Noord-Amerika vielen onder het bestuur van de Britse overheid. De
Europese kolonisten kwamen in aanraking met denkbeelden uit de Verlichting.
- Trias Politica moet een overheid strikte scheiding aanbrengen tussen het maken
van wetten, de uitvoeringen van wetten en de rechtspraak.
- volkssoevereiniteit houdt in dat de macht van de overheid berust op de wil van het
volk.
- natuurlijke rechten bedoelt men dat mensen van nature rechten bezitten die hun
nooit kunnen worden afgenomen, zoals het recht op leven en vrijheid.
In 1776 kwamen de kolonisten in opstand, zij verklaarden zich onafhankelijk van GB en
vormden een federale staat, een samenwerkingsverband van deelstaten met een eigen
bestuur, onder een gemeenschappelijke nationale overheid.
In de grondwet van de VS was gelijkheid belangrijk. Er ontstond een beweging van mensen
die vonden dat de slavernij afgeschaft moest worden het abolitionisme.
1807 werd in het Britse Rijk de slavenhandel verboden, en in 1833 verbood GB in grote
delen van het rijk de slavernij zelf ook.
DC 2 India en het Britse Rijk (1765-1885):
Begin 17e eeuw werd de East India Company opgericht. Deze handelscompagnie richtte
zich vooral op de handel in producten als katoen en specerijen, met name in India. Dit
gebied maakte toen onderdeel uit van het islamitische Mogolrijk, dat een groot deel van
Zuid-Azië bevatte. Er werden factorijen gesticht. Dat waren versterkte handelsposten. Er
waren politieke strubbelingen in het Mogolrijk, waardoor de positie van de Mogolvorsten
begon te verzwakken. In ruil voor diensten verwierf de compagnie nieuw grondgebied,
waardoor zij geleidelijk over steeds meer delen van het land zeggenschap kreeg.
De Britse politieke betrokkenheid in India werd definitief toen in 1765 de regerende Mogol
Vorst en de EIC het Verdrag van Allahabad tekenden. Er mocht belasting worden geïnd en
daarmee verkregen de Britten voor het eerst een vorm van bestuur in India. De EIC
