Arresten Strafrecht 2

Arresten strafrecht

 Elektriciteitsarrest
Feiten
Een tandarts zette de elektriciteitsmeter na controle stil met een pen. Hij bleef echter
wel elektriciteit gebruiken. Hij werd vervolgd voor diefstel op grond van art 310 Sr en
is hiervoor ook veroordeeld.

Rechtsvraag
Is elektriciteit te beschouwen als enig goed in de zin van art 310 Sr?
Is de consumptie van elektriciteit te beschouwen als wegnemen in de zin van art 310
Sr?

Overweging
De advocaat-generaal was in deze zaak van mening dat er geen sprake was van
diefstal, omdat ‘enig goed’ zoals bedoeld in art 310 Sr alleen stoffelijk voorwerp kon
betreffen. Iets anders dan een stoffelijk voorwerp kan men volgens de A-G niet
wegnemen. Hierom vond de A-G dat er geen sprake was van diefstal, maar van
oplichting. De Hoge-Raad bepaalde echter dat elektriciteit te zien is als een
vermogensobject omdat het economische waarde heeft. Art 310 Sr ziet erop het
vermogen van iemand te beschermen. Het gebruiken van elektriciteit zonder ervoor
te betalen is te beschouwen als diefstal, omdat het tot zich nemen van elektriciteit in
strijd met de voorwaarden waaronder de gemeente daartoe het recht gaf,
wederrechtelijke toe-eigening oplevert.


 Aanmerkelijke kans
Feiten
Een man vliegt vanuit het buitenland naar Schiphol. Op Schiphol worden zijn twee
koffers gecontroleerd en het blijkt dat er in beide koffers een dubbele deksel en
bodem zit, met daarin in totaal 4,8 kilo heroïne. De man verklaart tegen de politie dat
hij de koffers te leen heeft gekregen van een man in het buitenland. In de koffers had
de man uit het buitenland al enkele kledingstukken gesopt, de man die naar Schiphol
vloog had hier zijn eigen spullen aan toegevoegd. De man wordt vervolgd voor het
opzettelijk handelen in strijd met een in art 2 lid 1 sub a Opiumwet gegeven verbod.

Rechtsvraag
Heeft de man in de casus opzettelijk gehandeld in strijd met bovenstaand artikel?

Overweging
De rechtbank en het hof veroordelen de man beide tot zes jaar gevangenisstraf
wegens het opzettelijk handelen met het verbod. In cassatie verweert de man zich
door te stellen dat het bestanddeel opzet niet bewezen kan worden. De Hoge Raad
stelt dat er in deze zaak moet worden gekeken of er sprake is van voorwaardelijk
opzet. Het had de man moeten opvallen dat de deksels den de bodem van de koffer
dikker en zwaarder waren dan in een normaal geval. Bovendien is het algemeen
bekend dat drugs in bodems en deksels van koffers wordt verborgen. Omdat de man
ondanks deze omstandigheden de koffers niet aan een nader onderzoek heeft
onderworpen, heeft hij zich willens en wetens aan de aanmerkelijke kans dat er in de

, koffers drugs verborgen zat blootgesteld. Er is in deze dus sprake van voorwaardelijk
opzet en daarmee kan het bestanddeel opzet worden bewezen.

 GHB-arrest
Feiten
De verdachte heeft zelfgemaakte GHB in wijnflessen gedaan en deze in een
voorraadkast gezet. Zijn vrouw heeft tijdens een feestje in hun woning per ongeluk uit
deze flessen gedronken, in de veronderstelling dat dit wijn is. Uiteindelijk is de vrouw
door het drinken van deze GHB aan de gevolgen overleden.

Rechtsvraag
Wanneer is er sprake van schuld of aanmerkelijk onvoorzichtig gedrag?

Overweging
De rechtbank concludeert dat de voor het slachtoffer noodlottig geworden dosis GHB
afkomstig is geweest uit één van de flessen waarin de verdachte zelfgemaakte GHB
heeft gedaan. De rechtbank leidt uit verschillende verklaringen van de gasten van het
feestje af dat er een ongecontroleerde toegang tot de voorraadkast was, waarin de
flessen met zelfgemaakte GHB stonden. Uit de verklaring van de verdachte is
gebleken dat hij de flessen niet heeft gemarkeerd met een waarschuwing of een
vermelding van de inhoud ervan. De rechtbank is van oordeel dat de verdachte dient
te worden vrijgesproken van de primair ten laste gelegde doodslag, omdat niet kan
worden bewezen dat hij zijn vrouw opzettelijk van het leven heeft beroofd. Uit de
bewijsmiddelen kan niet worden afgeleid dat verdachte zijn vrouw heeft willen doden,
noch dat hij zich willens en wetens heeft blootgesteld aan de aanmerkelijke kans dat
dit gevold zou intreden. Wel acht de rechtbank bewezen dat slachtoffer door de
schuld van de verdachte is komen te overlijden en dat hij daarbij aanmerkelijk
onvoorzichtig heeft gehandeld. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte
een gevaarlijke situatie gecreëerd door de GHB te maken en deze, terwijl hij wist dat
de GHB niet deugde, op verdekte wijze te bewaren in de voor alle gasten
toegankelijke voorraadkast, zonder dat hij op enige wijze heeft voorkomen dat deze
flessen voor gewone wijn werden aangezien. De rechtbank concludeert dat verdachte
door zijn handelen een onaanvaardbaar risico heeft genomen en in sterke mate
onzorgvuldig heeft gehandeld. De rechtbank kwalificeert het handelen van de
verdachte niet als roekeloos of grovelijk onvoorzichtig, omdat hij de flessen niet
tussen de andere wijnflessen in de wijnrekken of voorin de voorraadkast had
geplaatst, doch op een minder zichtbare plek op de onderste plank naast de
wijnrekken.