Natuurkunde – hoofdstuk 3
3.1 lichtbreking
Op de plaats waar de lichtstraal het perspex raakt, is de normaal
getekend. Dit is een lijn die loodrecht op het grensvlak staat. De
hoek van de invallende straal en de normaal heet de hoek van inval
(∟i).de hoek tussen de gebroken lichtstraal en de normaal heet de
hoek van breking (∟r)
Als lichtstralen van lucht naar perspex gaan, worde ze naar de
normaal toe gebroken: ∟r is dan altijd kleiner dan ∟i.
Als lichtstralen van perspex naar lucht gaan, worden ze bij de
normaal vandaan gebroken: ∟r is dan altijd groter dan ∟i.
Lichtstralen die loodrecht op perspex vallen, veranderen niet van
richting.
Lichtbreking bij een lens
voordat de lichtstralen op de lens vallen, lopen ze
evenwijdig aan de hoofdas: de lijjn die door het
midden van de lens loopt, loodrecht op de lens. Na de
lenz beweren de lichtstralen naar elkaar toe en ontmoeten elkaar in één punt: het
brandpunt. In tekeningen wordt de brandpunt weergegeven met de letter F (focus =
brandpunt). De afstand tussen het midden van de lens en F wordt de
brandpuntsafstand (f) genoemd. De brandpuntsafstand is een belangrijke
eigenschap van een lens want hoe kleiner de brandpuntsafstand hoe sterker de lens
het licht breekt.
3.2 lenzen
Je kunt lenzen in 2 groepen verdelen positieve of negatieve lenzen. Positieve lenzen zijn aan de
randen dunner dan in het midden, ook wel een bolle lens genoemd. Een negatieve lens heeft juist
dikkere randen dan in het midden daarom noemen ze deze lensen ook wel holle lensen.
Positieve lenzen werken convergerend. Dat betekent dat de
lichtstralen die op de lens vallen, worden afgebogen naar binnen,
naar de hoofdas toe. Je ziet dat als je de lischtstralen vóór de lens
doortrekt als stippellijnen. Een evenwijdige bundel zonlicht voor de
lens wordt een convergente bundel na de lens. Hoe boller de lens
hoe stekker de convergerende werking.
Negatieve lenzen werken divergerend. Dat betekent dat de lischtstralen die op de lens vallen,
worden afgebogen naar buiten, van de hoofdas af. Een evenwijdige bundel zonlicht voor de lens
wordt een divergente bundel na de lens. Hoe holler de lens hoe stekker de divergerende werking.
3.1 lichtbreking
Op de plaats waar de lichtstraal het perspex raakt, is de normaal
getekend. Dit is een lijn die loodrecht op het grensvlak staat. De
hoek van de invallende straal en de normaal heet de hoek van inval
(∟i).de hoek tussen de gebroken lichtstraal en de normaal heet de
hoek van breking (∟r)
Als lichtstralen van lucht naar perspex gaan, worde ze naar de
normaal toe gebroken: ∟r is dan altijd kleiner dan ∟i.
Als lichtstralen van perspex naar lucht gaan, worden ze bij de
normaal vandaan gebroken: ∟r is dan altijd groter dan ∟i.
Lichtstralen die loodrecht op perspex vallen, veranderen niet van
richting.
Lichtbreking bij een lens
voordat de lichtstralen op de lens vallen, lopen ze
evenwijdig aan de hoofdas: de lijjn die door het
midden van de lens loopt, loodrecht op de lens. Na de
lenz beweren de lichtstralen naar elkaar toe en ontmoeten elkaar in één punt: het
brandpunt. In tekeningen wordt de brandpunt weergegeven met de letter F (focus =
brandpunt). De afstand tussen het midden van de lens en F wordt de
brandpuntsafstand (f) genoemd. De brandpuntsafstand is een belangrijke
eigenschap van een lens want hoe kleiner de brandpuntsafstand hoe sterker de lens
het licht breekt.
3.2 lenzen
Je kunt lenzen in 2 groepen verdelen positieve of negatieve lenzen. Positieve lenzen zijn aan de
randen dunner dan in het midden, ook wel een bolle lens genoemd. Een negatieve lens heeft juist
dikkere randen dan in het midden daarom noemen ze deze lensen ook wel holle lensen.
Positieve lenzen werken convergerend. Dat betekent dat de
lichtstralen die op de lens vallen, worden afgebogen naar binnen,
naar de hoofdas toe. Je ziet dat als je de lischtstralen vóór de lens
doortrekt als stippellijnen. Een evenwijdige bundel zonlicht voor de
lens wordt een convergente bundel na de lens. Hoe boller de lens
hoe stekker de convergerende werking.
Negatieve lenzen werken divergerend. Dat betekent dat de lischtstralen die op de lens vallen,
worden afgebogen naar buiten, van de hoofdas af. Een evenwijdige bundel zonlicht voor de lens
wordt een divergente bundel na de lens. Hoe holler de lens hoe stekker de divergerende werking.
