Online disclosure voordat de dader veroordeeld is
Ali B, rapper en coach van The Voice, is aangeklaagd voor seksueel grensoverschrijdend gedrag. Zijn
carrière ligt stil. Zou dit al gelijk bekend gemaakt moeten worden? Mogen de media pas verhalen
over seksueel misbruik publiceren wanneer de daders veroordeeld zijn? Of is het geen probleem om
elk verhaal over seksueel misbruik te publiceren? De aangifte staat al in de krant voordat het
onderzoek naar feiten nog maar is gestart.
De toestemming van het slachtoffer is het allerbelangrijkste. Het zou moeten liggen aan wat het
slachtoffer wil. Het slachtoffer kan dan wel anoniem zijn, maar wanneer het uitgebracht wordt op de
media, heeft dit ook invloed op het onderzoek. Je krijgt dan alleen maar mensen die erover gaan
oordelen zonder dat ze er iets vanaf weten. Het kan voor een slachtoffer heel moeilijk zijn om te
praten over wat er nou gebeurd is. Je bent bang om niet geloofd te worden. Veel slachtoffers zullen
het juist fijn vinden om enkele personen in vertrouwen te nemen, aan wie ze hun verhaal kunnen
delen. En wanneer de media hier al gelijk een verhaal over publiceren, vooral wanneer dit gebeurt
zonder toestemming van het slachtoffer, krijg je alle meningen van verschillende mensen over je
heen. Zowel positief als negatief. Positieve reacties kunnen steun geven aan het slachtoffer. Maar de
negatieve reacties kunnen volgende onthullingen belemmeren en/of het slachtoffer verder de grond
in boren. Bijvoorbeeld door het schuldgevoel van het slachtoffer alleen maar groter te maken. Vooral
wanneer een machtig figuur erbij betrokken is, kun je vaak niet rekenen op steun van de mensen om
je heen.
Wanneer het nog onbekend is of de dader schuldig is en het al bekend wordt gemaakt, heeft dit
invloed op zijn of haar carrière. Ook de dader heeft eventueel een relatie, kinderen en een familie.
Natuurlijk zijn dit gevolgen van de eigen fout die dader is begaan. En het is niet om dit goed te
spreken. Maar is het nodig om al voordat de rechter een uitspraak heeft kunnen doen, dit persoon al
helemaal kapot te maken? Als het slachtoffer dit wil, kan diegene het verhaal delen op de media,
maar dan wel door de anonimiteit te behouden van de dader, totdat hij of zij veroordeeld is. Een
voordeel van anonimiteit is dat de mensen in theorie ook vals beschuldigd kunnen worden. In
ongeveer vijf procent van de aangiftes van seksueel misbruik, is er sprake van een verzonnen verhaal.
Nu komt het niet vaak voor en zou je ook het slachtoffer eerst moeten geloven. Maar dit zorgt er wel
voor dat diegene die aangeklaagd wordt, al door de media helemaal kapot gemaakt wordt, terwijl dit
misschien niet eens waargebeurd is.
Wanneer het bekend wordt gemaakt dat deze mogelijke dader seksueel grensoverschrijdend gedrag
heeft getoond, stappen eventuele andere slachtoffers vaak ook naar voren en zorgt dit voor
eventueel bewijs tijdens het onderzoek. Er zijn een aantal beweegredenen om een gebeurtenis
online te delen. Voorbeelden van deze beweegredenen zijn: bewustwording, anderen helpen en
delen naar aanleiding van #MeToo. Met deze hashtag delen veel slachtoffers hun verhaal over
seksueel misbruik. Ook kan het zijn dat de slachtoffers teleurgesteld zijn in de officiële instanties,
wanneer de dader niet veroordeeld is en wanneer deze het slachtoffer niet geloven. Het doel om het
dan online te delen is een soort wraak door de dader openbaarschande te maken en meer bewijs te
verzamelen. Maar binnen de Nederlandse samenleving wordt er niet heel positief aangekeken tegen
online disclosure. Vaak wordt het slachtoffer als een aansteller of schuldig aan het eigen
slachtofferschap neergezet. Het besef van wat seksueel grensoverschrijdend gedrag inhoudt en hoe
vaak dit plaatsvindt dat gecreëerd wordt door verhalen, is erg belangrijk. Moet het dan wel op deze
manier? Het online onthullen van gebeurtenissen brengt te veel risico’s met zich mee. Zo kan door
onthulling het slachtoffer angst hebben die toeneemt, problemen met coping krijgen en er kunnen
familierelaties beschadigd worden. Coping is de manier waarop slachtoffers met
problemen/gebeurtenissen omgaan.
Ali B, rapper en coach van The Voice, is aangeklaagd voor seksueel grensoverschrijdend gedrag. Zijn
carrière ligt stil. Zou dit al gelijk bekend gemaakt moeten worden? Mogen de media pas verhalen
over seksueel misbruik publiceren wanneer de daders veroordeeld zijn? Of is het geen probleem om
elk verhaal over seksueel misbruik te publiceren? De aangifte staat al in de krant voordat het
onderzoek naar feiten nog maar is gestart.
De toestemming van het slachtoffer is het allerbelangrijkste. Het zou moeten liggen aan wat het
slachtoffer wil. Het slachtoffer kan dan wel anoniem zijn, maar wanneer het uitgebracht wordt op de
media, heeft dit ook invloed op het onderzoek. Je krijgt dan alleen maar mensen die erover gaan
oordelen zonder dat ze er iets vanaf weten. Het kan voor een slachtoffer heel moeilijk zijn om te
praten over wat er nou gebeurd is. Je bent bang om niet geloofd te worden. Veel slachtoffers zullen
het juist fijn vinden om enkele personen in vertrouwen te nemen, aan wie ze hun verhaal kunnen
delen. En wanneer de media hier al gelijk een verhaal over publiceren, vooral wanneer dit gebeurt
zonder toestemming van het slachtoffer, krijg je alle meningen van verschillende mensen over je
heen. Zowel positief als negatief. Positieve reacties kunnen steun geven aan het slachtoffer. Maar de
negatieve reacties kunnen volgende onthullingen belemmeren en/of het slachtoffer verder de grond
in boren. Bijvoorbeeld door het schuldgevoel van het slachtoffer alleen maar groter te maken. Vooral
wanneer een machtig figuur erbij betrokken is, kun je vaak niet rekenen op steun van de mensen om
je heen.
Wanneer het nog onbekend is of de dader schuldig is en het al bekend wordt gemaakt, heeft dit
invloed op zijn of haar carrière. Ook de dader heeft eventueel een relatie, kinderen en een familie.
Natuurlijk zijn dit gevolgen van de eigen fout die dader is begaan. En het is niet om dit goed te
spreken. Maar is het nodig om al voordat de rechter een uitspraak heeft kunnen doen, dit persoon al
helemaal kapot te maken? Als het slachtoffer dit wil, kan diegene het verhaal delen op de media,
maar dan wel door de anonimiteit te behouden van de dader, totdat hij of zij veroordeeld is. Een
voordeel van anonimiteit is dat de mensen in theorie ook vals beschuldigd kunnen worden. In
ongeveer vijf procent van de aangiftes van seksueel misbruik, is er sprake van een verzonnen verhaal.
Nu komt het niet vaak voor en zou je ook het slachtoffer eerst moeten geloven. Maar dit zorgt er wel
voor dat diegene die aangeklaagd wordt, al door de media helemaal kapot gemaakt wordt, terwijl dit
misschien niet eens waargebeurd is.
Wanneer het bekend wordt gemaakt dat deze mogelijke dader seksueel grensoverschrijdend gedrag
heeft getoond, stappen eventuele andere slachtoffers vaak ook naar voren en zorgt dit voor
eventueel bewijs tijdens het onderzoek. Er zijn een aantal beweegredenen om een gebeurtenis
online te delen. Voorbeelden van deze beweegredenen zijn: bewustwording, anderen helpen en
delen naar aanleiding van #MeToo. Met deze hashtag delen veel slachtoffers hun verhaal over
seksueel misbruik. Ook kan het zijn dat de slachtoffers teleurgesteld zijn in de officiële instanties,
wanneer de dader niet veroordeeld is en wanneer deze het slachtoffer niet geloven. Het doel om het
dan online te delen is een soort wraak door de dader openbaarschande te maken en meer bewijs te
verzamelen. Maar binnen de Nederlandse samenleving wordt er niet heel positief aangekeken tegen
online disclosure. Vaak wordt het slachtoffer als een aansteller of schuldig aan het eigen
slachtofferschap neergezet. Het besef van wat seksueel grensoverschrijdend gedrag inhoudt en hoe
vaak dit plaatsvindt dat gecreëerd wordt door verhalen, is erg belangrijk. Moet het dan wel op deze
manier? Het online onthullen van gebeurtenissen brengt te veel risico’s met zich mee. Zo kan door
onthulling het slachtoffer angst hebben die toeneemt, problemen met coping krijgen en er kunnen
familierelaties beschadigd worden. Coping is de manier waarop slachtoffers met
problemen/gebeurtenissen omgaan.
