Paragraaf 1: Stroomkringen
Om bijvoorbeeld een lampje te laten branden, is een gesloten stroomkring nodig. Een
gesloten stroomkring is een kring die vanaf de ene kan van een batterij, naar de andere
kant gaat, zonder dat deze wordt doorbroken door een stuk zonder bedrading.
Bij een stroomkring heb je altijd een aantal dingen nodig:
1. Een spanningsbron bijv een batterij
2. Vervoer voor elektrische energie bijv een snoer
3. Een/Meer apparaten die deze energie gebruiken bijv een lampje
Stoffen waar elektrische lading makkelijk erdoorheen gaan heten geleiders, bijv metaal.
Stoffen die elektrische lading juist niet of heel slecht erdoorheen laten heten isolatoren, bijv
rubber of glas.
Met een schakelaar kun je de stroomkring aan en uit zetten. Als je bijv de schakelaar
indrukt, worden de 2 delen met elkaar verbonden.
Met een ampèremeter kun je zien hoe groot (A) is (stroomsterkte). Met een voltmeter kun
je zien hoe groot (V) is (spanning).
Het aantal volt (V) is overal hetzelfde (voor het laatste lampje)
Bij een lampje, moet de stroom door een erg dun draadje. Hierdoor loopt de stroom niet erg
soepel en snel en heeft een lampje dus een hoge weerstand. De eenheid van weerstand is
ohm. Je kunt met een weerstandsmeter/ohmmeter de weerstand meten. f
Met een multimeter kun je de (A) (V) en (Ohm) alle 3 tegelijk lezen. Dit is handiger, omdat
je dan maar 1 apparaat nodig hebt.
, Paragraaf 2: Spanningsbronnen
De stroomsterkte (ampère) staat voor het aantal ezels dat door zo’n snoer heen gaat. Je
kunt dit onthouden door: eenheid van stroomsterkte (I), Ampère (A). IA is het geluid wat een
ezel maakt. De spanning (U) (volt) staat voor de inhoud in de tassen van de ezels. De
vergelijking van hoeveel ezels en hoeveel ze dragen heet een analogie.
Stel je voor je hebt 4 batterijen van ieder 1 volt. Als je ze netjes aan elkaar vast maakt
(+ - + - + - + -) dan mag je het aantal volt bij elkaar optellen: 1 + 1 + 1 + 1 = 4 Volt. De totale
spanning in de stroomkring is dus 4 volt. Als je per ongeluk een batterij andersom legt
(+ - + - + - - +) dan doe je: 1 + 1 + 1 - 1 = 3 Volt.
Stopcontacten staan onder netspanning. Die is in NL 230 V. 230 volt is best veel en je krijgt
er op zn minst een onplezierige schok van. Apparaten die op zulke hoge volt werken moeten
dus goed de elektrische onderdelen isoleren.
Je telefoon kan die 230 V niet aan. Daarvoor is er een transformator nodig. Een
transformator zet netspanning om in lagere spanning. In een telefoon zit de transformator in
de adapter. Deze adapter zet die 230 V om in ongeveer 5 V. Er zijn ook transformators die
lage spanning juist kunnen omzetten in erg hoge spanning.
Batterijen en accu’s zijn chemische spanningsbronnen. Elektriciteit wordt namelijk
opgewekt met een chemische reactie. Als een batterij/accu op is, is eigenlijk de chemische
reactie op en ontstaan er geen nieuwe stoffen. Bij oplaadbare batterijen worden de oude
beginstoffen afgebroken en komen er nieuwe beginstoffen. Batterijen zijn wel slecht voor het
milieu.
Om bijvoorbeeld een lampje te laten branden, is een gesloten stroomkring nodig. Een
gesloten stroomkring is een kring die vanaf de ene kan van een batterij, naar de andere
kant gaat, zonder dat deze wordt doorbroken door een stuk zonder bedrading.
Bij een stroomkring heb je altijd een aantal dingen nodig:
1. Een spanningsbron bijv een batterij
2. Vervoer voor elektrische energie bijv een snoer
3. Een/Meer apparaten die deze energie gebruiken bijv een lampje
Stoffen waar elektrische lading makkelijk erdoorheen gaan heten geleiders, bijv metaal.
Stoffen die elektrische lading juist niet of heel slecht erdoorheen laten heten isolatoren, bijv
rubber of glas.
Met een schakelaar kun je de stroomkring aan en uit zetten. Als je bijv de schakelaar
indrukt, worden de 2 delen met elkaar verbonden.
Met een ampèremeter kun je zien hoe groot (A) is (stroomsterkte). Met een voltmeter kun
je zien hoe groot (V) is (spanning).
Het aantal volt (V) is overal hetzelfde (voor het laatste lampje)
Bij een lampje, moet de stroom door een erg dun draadje. Hierdoor loopt de stroom niet erg
soepel en snel en heeft een lampje dus een hoge weerstand. De eenheid van weerstand is
ohm. Je kunt met een weerstandsmeter/ohmmeter de weerstand meten. f
Met een multimeter kun je de (A) (V) en (Ohm) alle 3 tegelijk lezen. Dit is handiger, omdat
je dan maar 1 apparaat nodig hebt.
, Paragraaf 2: Spanningsbronnen
De stroomsterkte (ampère) staat voor het aantal ezels dat door zo’n snoer heen gaat. Je
kunt dit onthouden door: eenheid van stroomsterkte (I), Ampère (A). IA is het geluid wat een
ezel maakt. De spanning (U) (volt) staat voor de inhoud in de tassen van de ezels. De
vergelijking van hoeveel ezels en hoeveel ze dragen heet een analogie.
Stel je voor je hebt 4 batterijen van ieder 1 volt. Als je ze netjes aan elkaar vast maakt
(+ - + - + - + -) dan mag je het aantal volt bij elkaar optellen: 1 + 1 + 1 + 1 = 4 Volt. De totale
spanning in de stroomkring is dus 4 volt. Als je per ongeluk een batterij andersom legt
(+ - + - + - - +) dan doe je: 1 + 1 + 1 - 1 = 3 Volt.
Stopcontacten staan onder netspanning. Die is in NL 230 V. 230 volt is best veel en je krijgt
er op zn minst een onplezierige schok van. Apparaten die op zulke hoge volt werken moeten
dus goed de elektrische onderdelen isoleren.
Je telefoon kan die 230 V niet aan. Daarvoor is er een transformator nodig. Een
transformator zet netspanning om in lagere spanning. In een telefoon zit de transformator in
de adapter. Deze adapter zet die 230 V om in ongeveer 5 V. Er zijn ook transformators die
lage spanning juist kunnen omzetten in erg hoge spanning.
Batterijen en accu’s zijn chemische spanningsbronnen. Elektriciteit wordt namelijk
opgewekt met een chemische reactie. Als een batterij/accu op is, is eigenlijk de chemische
reactie op en ontstaan er geen nieuwe stoffen. Bij oplaadbare batterijen worden de oude
beginstoffen afgebroken en komen er nieuwe beginstoffen. Batterijen zijn wel slecht voor het
milieu.
