Coachen met collega's
Vak: Verpleegkundige als coach
Hoofdstuk 6 Directieve coaching: structureren met een
doel
De meest basale en voor de handliggende coachingbenadering is de
directieve benadering.
Antwoorden hebben als doel het mobiliseren van het eigen
probleemoplossend vermogen.
John Whitmore is de bedenker van de GROW- methode. Dit is gebaseerd
op strakke opbouw en het instrumentele karakter die snel te leren is,
G: gewenste uitkomst
R: realiteit
O: opties
W: wil
Deze methode bestaat uit de volgende stappen:
1. de persoonlijke doelstelling. De coach stuurt hierbij aan op een positieve
formulering van het doel.
2. de onderliggende werkelijkheid. De coach probeert een zo objectief
mogelijke beschrijving van de werkelijkheid te ontlokken aan de coachee.
3. de mogelijke alternatieven. De eigen keuzevrijheid wordt zo groot
mogelijk gemaakt.
4. bepaling van commitment. Er wordt getracht een betrouwbare
beslissing te maken. Anders wordt een geconcludeerd dat de
uitgangsdoelstelling te ambitieus was. Van belang is dat de coach buiten
het besluitvormingsproces blijft.
Positief coachen: er wordt gestreefd naar in zo min mogelijk tijd zo veel
mogelijk effect. Deze benadering komt voort uit de oplossinggerichte korte
psychotherapie.
Het verschil tussen oplossinggericht coachen en de klassieke
psychoanalytische benadering: bij het laatstgenoemde worden er causale
verbanden gelegd tussen het verleden en het heden. Bij de
oplossinggerichte benadering werkt men met narratieve constructies (zelf
geconstrueerd). Wij construeren voortdurend onze eigen wereld.
Uitgangspunten bij oplossingsgerichte coaching:
Vak: Verpleegkundige als coach
Hoofdstuk 6 Directieve coaching: structureren met een
doel
De meest basale en voor de handliggende coachingbenadering is de
directieve benadering.
Antwoorden hebben als doel het mobiliseren van het eigen
probleemoplossend vermogen.
John Whitmore is de bedenker van de GROW- methode. Dit is gebaseerd
op strakke opbouw en het instrumentele karakter die snel te leren is,
G: gewenste uitkomst
R: realiteit
O: opties
W: wil
Deze methode bestaat uit de volgende stappen:
1. de persoonlijke doelstelling. De coach stuurt hierbij aan op een positieve
formulering van het doel.
2. de onderliggende werkelijkheid. De coach probeert een zo objectief
mogelijke beschrijving van de werkelijkheid te ontlokken aan de coachee.
3. de mogelijke alternatieven. De eigen keuzevrijheid wordt zo groot
mogelijk gemaakt.
4. bepaling van commitment. Er wordt getracht een betrouwbare
beslissing te maken. Anders wordt een geconcludeerd dat de
uitgangsdoelstelling te ambitieus was. Van belang is dat de coach buiten
het besluitvormingsproces blijft.
Positief coachen: er wordt gestreefd naar in zo min mogelijk tijd zo veel
mogelijk effect. Deze benadering komt voort uit de oplossinggerichte korte
psychotherapie.
Het verschil tussen oplossinggericht coachen en de klassieke
psychoanalytische benadering: bij het laatstgenoemde worden er causale
verbanden gelegd tussen het verleden en het heden. Bij de
oplossinggerichte benadering werkt men met narratieve constructies (zelf
geconstrueerd). Wij construeren voortdurend onze eigen wereld.
Uitgangspunten bij oplossingsgerichte coaching:
