Wetgeving
Samenvatting: Warenwet, additieven,
microvoedingstoffen, claims en etikettering.
,Inhoudsopgave
Algemene uitgangspunten Warenwet............................................................3
Additieven, enzymen en aroma’s..................................................................3
Microvoedingsstoffen en claims....................................................................9
Voedings- en gezondheidsclaims................................................................11
Verplichte informatie op het etiket, etikettering............................................14
, Algemene uitgangspunten Warenwet
De Codex Alimentarius is een geheel van mondiale standaarden voor
levensmiddelen die is opgesteld door de Codex Alimentarius Commissie (CAC).
De Codex is de basis voor alle wetten m.b.t. levensmiddelen zoals die nu
bestaan. De Codex is opgericht door de Verenigde Naties en valt onder de
verantwoordelijkheid van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) en de
Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).
De Codex heeft tot doel de volksgezondheid op internationaal niveau te
beschermen en de eerlijke handel in levensmiddelen te bevorderen. De Codex
kent horizontale en verticale standaarden:
- Horizontale standaarden zijn standaarden die gelden voor alle
levensmiddelen bijvoorbeeld standaarden met betrekking tot etikettering
van producten.
- Verticale standaarden zijn standaarden die gelden voor specifieke
producten, bijvoorbeeld standaarden voor honing, chocolade, kaas en
natuurlijke mineraalwaters.
Op Europees niveau kennen we de General Food Law (Algemene Levensmiddelen
Verordening), die algemene begrippen en beginselen van
levensmiddelenwetgeving vaststelt. De Europese Autoriteit voor
Voedselveiligheid (EFSA) is verantwoordelijk voor risicoanalyse en
risicocommunicatie. De Europese wetgeving bestaat grotendeels uit richtlijnen en
verordeningen:
- Richtlijnen stellen een gemeenschappelijk doel voor alle lidstaten vast,
maar de nationale overheden kunnen zelf beslissen in welke vorm en met
welke methoden zij dat doel willen bereiken.
- Verordeningen zijn rechtstreeks in werking treden en zonder dat de
lidstaten nog maatregelen moeten nemen. De verordening wordt door de
Raad samen met het Parlement of door de Commissie alleen goedgekeurd.
Zij heeft een algemene strekking en is verbindend in al haar onderdelen.
Op nationaal niveau worden de Europese wetgeving geïmplementeerd in de
Nederlandse wetgeving, veelal als besluiten of regelingen gebaseerd op de
Warenwet. De Warenwet is vastgesteld door de centrale overheid en geeft de
ministers de bevoegdheid om regels op te stellen over bijvoorbeeld etikettering
van levensmiddelen of de samenhang van cosmetische producten. De wet komt
tot stand in overleg met het Nederlands Parlement.
- In een (Warenwet)besluit worden specifieke eisen opgesteld, bijvoorbeeld
voor etikettering van levensmiddelen of de samenstelling van een
levensmiddel.
- Ministeriële regelingen zijn nog specifiekere regels, gebaseerd op een
besluit.
Additieven, enzymen en aroma’s
- Verordening (EG) 1332/2008 inzake voedingsenzymen
Samenvatting: Warenwet, additieven,
microvoedingstoffen, claims en etikettering.
,Inhoudsopgave
Algemene uitgangspunten Warenwet............................................................3
Additieven, enzymen en aroma’s..................................................................3
Microvoedingsstoffen en claims....................................................................9
Voedings- en gezondheidsclaims................................................................11
Verplichte informatie op het etiket, etikettering............................................14
, Algemene uitgangspunten Warenwet
De Codex Alimentarius is een geheel van mondiale standaarden voor
levensmiddelen die is opgesteld door de Codex Alimentarius Commissie (CAC).
De Codex is de basis voor alle wetten m.b.t. levensmiddelen zoals die nu
bestaan. De Codex is opgericht door de Verenigde Naties en valt onder de
verantwoordelijkheid van de Voedsel- en Landbouworganisatie (FAO) en de
Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).
De Codex heeft tot doel de volksgezondheid op internationaal niveau te
beschermen en de eerlijke handel in levensmiddelen te bevorderen. De Codex
kent horizontale en verticale standaarden:
- Horizontale standaarden zijn standaarden die gelden voor alle
levensmiddelen bijvoorbeeld standaarden met betrekking tot etikettering
van producten.
- Verticale standaarden zijn standaarden die gelden voor specifieke
producten, bijvoorbeeld standaarden voor honing, chocolade, kaas en
natuurlijke mineraalwaters.
Op Europees niveau kennen we de General Food Law (Algemene Levensmiddelen
Verordening), die algemene begrippen en beginselen van
levensmiddelenwetgeving vaststelt. De Europese Autoriteit voor
Voedselveiligheid (EFSA) is verantwoordelijk voor risicoanalyse en
risicocommunicatie. De Europese wetgeving bestaat grotendeels uit richtlijnen en
verordeningen:
- Richtlijnen stellen een gemeenschappelijk doel voor alle lidstaten vast,
maar de nationale overheden kunnen zelf beslissen in welke vorm en met
welke methoden zij dat doel willen bereiken.
- Verordeningen zijn rechtstreeks in werking treden en zonder dat de
lidstaten nog maatregelen moeten nemen. De verordening wordt door de
Raad samen met het Parlement of door de Commissie alleen goedgekeurd.
Zij heeft een algemene strekking en is verbindend in al haar onderdelen.
Op nationaal niveau worden de Europese wetgeving geïmplementeerd in de
Nederlandse wetgeving, veelal als besluiten of regelingen gebaseerd op de
Warenwet. De Warenwet is vastgesteld door de centrale overheid en geeft de
ministers de bevoegdheid om regels op te stellen over bijvoorbeeld etikettering
van levensmiddelen of de samenhang van cosmetische producten. De wet komt
tot stand in overleg met het Nederlands Parlement.
- In een (Warenwet)besluit worden specifieke eisen opgesteld, bijvoorbeeld
voor etikettering van levensmiddelen of de samenstelling van een
levensmiddel.
- Ministeriële regelingen zijn nog specifiekere regels, gebaseerd op een
besluit.
Additieven, enzymen en aroma’s
- Verordening (EG) 1332/2008 inzake voedingsenzymen
