Meetinstrumenten NMA
Patiënt klachten bij NMA:
- PSK: De PSK wordt toegepast als meetinstrument om de functionele status van de
individuele patiënt te bepalen. De patiënt selecteert de 3 tot 5 belangrijkste klachten op het
gebied van fysieke activiteiten. Deze activiteiten moeten relevant (belangrijk) zijn, de patiënt
moet hinder ondervinden bij de uitvoering en de uitvoering moet regelmatig plaatsvinden
(wekelijks). De mate waarin de hinder wordt ondervonden wordt door de patiënt gescoord
op een numeric rating scale (NRS).
Doelen stellen bij NMA:
- COPM: De Canadian Occupational Performance Measure (COPM) is ontwikkeld om
behandeldoelen te stellen. Deze doelen zijn gebaseerd op de door de cliënt ervaren
problemen in het dagelijks handelen. De COPM identificeert de belangrijkste problemen die
de cliënt ervaart en meet de veranderingen in het beeld dat de cliënt heeft van zijn handelen
gedurende het behandelproces. De COPM richt zich op drie gebieden: zelfredzaamheid,
productiviteit en ontspanning. De COPM kan ook gebruikt worden om de hulpvraag van de
cliënt te verhelderen. De patiënt geeft aan wat zijn/haar belangrijkste probleem is, hoe
belangrijk deze voor hem/haar is en hoe deze nu wordt uitgevoerd op een schaal van 1 tot
10.
Schrijven bij NMA:
- SOS2-NL: De SOS-2-NL wordt gebruikt om vast te stellen of een kind een schrijfprobleem
heeft. Hierbij wordt zowel de kwaliteit van het schrijfproduct als de schrijfsnelheid
beoordeeld. Het kind schrijft gedurende vijf minuten een tekst over. De kwaliteit van de
eerste vijf regels van de overgeschreven tekst wordt gescoord op basis van zeven criteria. De
schrijfsnelheid wordt bepaald door het aantal letters dat werd geschreven in vijf minuten. De
SOS-2-NL wordt afgenomen bij kinderen op de basisschool van eind groep 3 t/m groep 8 die
los of verbonden schrijven.
Motoriek bij NMA:
- MFM: de mogelijkheden bij statische en dynamische activiteiten op drie domeinen wordt
gescoord op 20 (<6 jaar) of 32 (>6 jaar) items. Domein 1 is het staan en transfers, domein
twee is de axiale en proximale motorische vaardigheden en domein 3 is de fijne motorische
vaardigheden. De Motor Function Measurement (MFM) is een kwantitatieve schaal die
motorische functionele vermogens meet bij een persoon met een neuromusculaire ziekte.
- AIMS: De Alberta Infant Motor Scale (AIMS) is een observatie instrument waarmee de grof
motorische ontwikkeling van zuigelingen van 0 tot 18 maanden wordt onderzocht. De test
bestaat uit 58 items die het motorisch gedrag observeert in vier verschillende posities:
buikligging, rugligging, zitten en staan. De test onderzoekt en evalueert het spontane
bewegingsrepertoire en hoe hoger de score, hoe beter de grof motorische ontwikkeling.
Zelfverzorging en ADL bij NMA:
- PEDI-NL: Alledaagse vaardigheden meten, enerzijds de vaardigheden die het kind bezit (Deel
1) en anderzijds de hoeveelheid hulp die het kind van de verzorger(s)/ouder(s) nodig heeft
(Deel 2). Bruikbaar bij onderkennende en indicerende onderzoeksvragen. Deel 1: Functionele
Vaardigheidsschaal • Zelfverzorging • Ambulantie (transfers en voortbewegen) • Sociaal
functioneren Deel 2: Verzorgingsassistentieschaal en Aanpassingsschaal. Geen totale score.
Per sub schaal kunnen normatieve standaardscores (gemiddelde 50, standaarddeviatie 10)
en schaalscores bepaald worden. Genormeerd op kinderen van 6 maanden tot en met 7 jaar
6 maanden.
Patiënt klachten bij NMA:
- PSK: De PSK wordt toegepast als meetinstrument om de functionele status van de
individuele patiënt te bepalen. De patiënt selecteert de 3 tot 5 belangrijkste klachten op het
gebied van fysieke activiteiten. Deze activiteiten moeten relevant (belangrijk) zijn, de patiënt
moet hinder ondervinden bij de uitvoering en de uitvoering moet regelmatig plaatsvinden
(wekelijks). De mate waarin de hinder wordt ondervonden wordt door de patiënt gescoord
op een numeric rating scale (NRS).
Doelen stellen bij NMA:
- COPM: De Canadian Occupational Performance Measure (COPM) is ontwikkeld om
behandeldoelen te stellen. Deze doelen zijn gebaseerd op de door de cliënt ervaren
problemen in het dagelijks handelen. De COPM identificeert de belangrijkste problemen die
de cliënt ervaart en meet de veranderingen in het beeld dat de cliënt heeft van zijn handelen
gedurende het behandelproces. De COPM richt zich op drie gebieden: zelfredzaamheid,
productiviteit en ontspanning. De COPM kan ook gebruikt worden om de hulpvraag van de
cliënt te verhelderen. De patiënt geeft aan wat zijn/haar belangrijkste probleem is, hoe
belangrijk deze voor hem/haar is en hoe deze nu wordt uitgevoerd op een schaal van 1 tot
10.
Schrijven bij NMA:
- SOS2-NL: De SOS-2-NL wordt gebruikt om vast te stellen of een kind een schrijfprobleem
heeft. Hierbij wordt zowel de kwaliteit van het schrijfproduct als de schrijfsnelheid
beoordeeld. Het kind schrijft gedurende vijf minuten een tekst over. De kwaliteit van de
eerste vijf regels van de overgeschreven tekst wordt gescoord op basis van zeven criteria. De
schrijfsnelheid wordt bepaald door het aantal letters dat werd geschreven in vijf minuten. De
SOS-2-NL wordt afgenomen bij kinderen op de basisschool van eind groep 3 t/m groep 8 die
los of verbonden schrijven.
Motoriek bij NMA:
- MFM: de mogelijkheden bij statische en dynamische activiteiten op drie domeinen wordt
gescoord op 20 (<6 jaar) of 32 (>6 jaar) items. Domein 1 is het staan en transfers, domein
twee is de axiale en proximale motorische vaardigheden en domein 3 is de fijne motorische
vaardigheden. De Motor Function Measurement (MFM) is een kwantitatieve schaal die
motorische functionele vermogens meet bij een persoon met een neuromusculaire ziekte.
- AIMS: De Alberta Infant Motor Scale (AIMS) is een observatie instrument waarmee de grof
motorische ontwikkeling van zuigelingen van 0 tot 18 maanden wordt onderzocht. De test
bestaat uit 58 items die het motorisch gedrag observeert in vier verschillende posities:
buikligging, rugligging, zitten en staan. De test onderzoekt en evalueert het spontane
bewegingsrepertoire en hoe hoger de score, hoe beter de grof motorische ontwikkeling.
Zelfverzorging en ADL bij NMA:
- PEDI-NL: Alledaagse vaardigheden meten, enerzijds de vaardigheden die het kind bezit (Deel
1) en anderzijds de hoeveelheid hulp die het kind van de verzorger(s)/ouder(s) nodig heeft
(Deel 2). Bruikbaar bij onderkennende en indicerende onderzoeksvragen. Deel 1: Functionele
Vaardigheidsschaal • Zelfverzorging • Ambulantie (transfers en voortbewegen) • Sociaal
functioneren Deel 2: Verzorgingsassistentieschaal en Aanpassingsschaal. Geen totale score.
Per sub schaal kunnen normatieve standaardscores (gemiddelde 50, standaarddeviatie 10)
en schaalscores bepaald worden. Genormeerd op kinderen van 6 maanden tot en met 7 jaar
6 maanden.
