Al eeuwen lang hebben we te maken met slavernij. Vandaag de dag natuurlijk in
andere vormen dan de slavernij van vroeger. Een groot onderdeel van de
slavernijgeschiedenis valt onder de achttiende-eeuwse-trans-Atlantische
slavenhandel, waarbij handelsschepen door middel van driehoeksvaart deelnamen
aan het vervoeren en ruilen van slaven en goederen zoals tabak en suiker. Hoewel
dat inmiddels al lang niet meer bestaat, zijn er nog steeds overal ter wereld
nakomelingen van Afrikaanse slaven die vervoerd zijn naar de Amerika’s. Ik vind dat
die nakomelingen financieel gecompenseerd moeten worden door de landen die hier
aan mee hebben gedaan en zal in dit betoog vertellen waarom.
Je kan je misschien afvragen: waarom moeten de nakomelingen van de
trans-Atlantische slavenhandel wel worden gecompenseerd en kan het niet zoals de
slavernij in de rest van de geschiedenis en de wereld worden achtergelaten? Ook
vinden mensen dat de trans-Atlantische slavenhandel niet perse wreder was dan de
rest van de slavernij. Tussen de vijftiende eeuw en de negentiende eeuw zijn in
totaal rond de 70 miljoen mensen de Atlantische Oceaan overgestoken. Daarvan
was één zesde een slaaf. In de achttiende eeuw bereikte de Atlantische
slavenhandel het hoogtepunt; bijna de helft van die 70 miljoen heeft toen de
oversteek gemaakt, op dat moment waren slaven een veel belangrijker
exportproduct dan goederen. De slaven werden dus in zulke grote aantallen
vervoerd en zo ver weg van hun thuisland dat terugkeren voor hen onmogelijk was.
Het was voor de trans-Atlantische slaven niet mogelijk om zich vrij te kopen en ook
hun kinderen en verdere nakomelingen zouden hun leven als iemand anders zijn
slaaf gaan doorbrengen. Anders dan bij de ‘traditionele’ slavenhandel, moesten de
trans-Atlantische slaven dus leren leven met een nieuw thuisland, andere culturen,
andere talen en ook het Verlichtingsdenken, wat een begin was voor meer racisme.
In de negentiende eeuw is uit onderzoek gebleken dat van de slaven op een
slavenschip van de trans-Atlantische slavenhandel ongeveer 30 procent was
gekidnapt, 35 procent vroeger krijgsgevangene was geweest, 10 procent
veroordeeld was tot slaaf door de rechtbank en 10 procent als slaaf was verkocht
door de familie. De trans-Atlantische slavenhandel was dus wel degelijk wreder dan
de andere vormen van slavernij.
Er zijn mensen die vinden dat nakomelingen niet gecompenseerd hoeven te worden,
omdat ze zelf nooit slaaf zijn geweest. Je zou kunnen denken dat daar wat in zit,
echter heeft het gehele trans-Atlantische slavernijverleden een grote impact op de
nakomelingen. De sociale en economische achterstand van de nakomelingen is voor
een lange tijd groot gebleven in de maatschappij. Een voorbeeld daarvan is dat
donkere mensen bijvoorbeeld niet werden toegelaten tot een bepaalde universiteit,
omdat die alleen voor blanke mensen zou zijn. Ook nu is er nog sprake van: velen
krijgen nog dagelijks te maken met discriminatie en racisme. Zo is uit onderzoek
gebleken dat van alle aanhoudingen door de Amerikaanse politie 88%
donkere/getinte mensen zijn aangehouden, en maar 10% blanke mensen. Van die
aanhoudingen waren 70% compleet onschuldig. Donkere leerlingen worden nog
andere vormen dan de slavernij van vroeger. Een groot onderdeel van de
slavernijgeschiedenis valt onder de achttiende-eeuwse-trans-Atlantische
slavenhandel, waarbij handelsschepen door middel van driehoeksvaart deelnamen
aan het vervoeren en ruilen van slaven en goederen zoals tabak en suiker. Hoewel
dat inmiddels al lang niet meer bestaat, zijn er nog steeds overal ter wereld
nakomelingen van Afrikaanse slaven die vervoerd zijn naar de Amerika’s. Ik vind dat
die nakomelingen financieel gecompenseerd moeten worden door de landen die hier
aan mee hebben gedaan en zal in dit betoog vertellen waarom.
Je kan je misschien afvragen: waarom moeten de nakomelingen van de
trans-Atlantische slavenhandel wel worden gecompenseerd en kan het niet zoals de
slavernij in de rest van de geschiedenis en de wereld worden achtergelaten? Ook
vinden mensen dat de trans-Atlantische slavenhandel niet perse wreder was dan de
rest van de slavernij. Tussen de vijftiende eeuw en de negentiende eeuw zijn in
totaal rond de 70 miljoen mensen de Atlantische Oceaan overgestoken. Daarvan
was één zesde een slaaf. In de achttiende eeuw bereikte de Atlantische
slavenhandel het hoogtepunt; bijna de helft van die 70 miljoen heeft toen de
oversteek gemaakt, op dat moment waren slaven een veel belangrijker
exportproduct dan goederen. De slaven werden dus in zulke grote aantallen
vervoerd en zo ver weg van hun thuisland dat terugkeren voor hen onmogelijk was.
Het was voor de trans-Atlantische slaven niet mogelijk om zich vrij te kopen en ook
hun kinderen en verdere nakomelingen zouden hun leven als iemand anders zijn
slaaf gaan doorbrengen. Anders dan bij de ‘traditionele’ slavenhandel, moesten de
trans-Atlantische slaven dus leren leven met een nieuw thuisland, andere culturen,
andere talen en ook het Verlichtingsdenken, wat een begin was voor meer racisme.
In de negentiende eeuw is uit onderzoek gebleken dat van de slaven op een
slavenschip van de trans-Atlantische slavenhandel ongeveer 30 procent was
gekidnapt, 35 procent vroeger krijgsgevangene was geweest, 10 procent
veroordeeld was tot slaaf door de rechtbank en 10 procent als slaaf was verkocht
door de familie. De trans-Atlantische slavenhandel was dus wel degelijk wreder dan
de andere vormen van slavernij.
Er zijn mensen die vinden dat nakomelingen niet gecompenseerd hoeven te worden,
omdat ze zelf nooit slaaf zijn geweest. Je zou kunnen denken dat daar wat in zit,
echter heeft het gehele trans-Atlantische slavernijverleden een grote impact op de
nakomelingen. De sociale en economische achterstand van de nakomelingen is voor
een lange tijd groot gebleven in de maatschappij. Een voorbeeld daarvan is dat
donkere mensen bijvoorbeeld niet werden toegelaten tot een bepaalde universiteit,
omdat die alleen voor blanke mensen zou zijn. Ook nu is er nog sprake van: velen
krijgen nog dagelijks te maken met discriminatie en racisme. Zo is uit onderzoek
gebleken dat van alle aanhoudingen door de Amerikaanse politie 88%
donkere/getinte mensen zijn aangehouden, en maar 10% blanke mensen. Van die
aanhoudingen waren 70% compleet onschuldig. Donkere leerlingen worden nog
