De weg naar het noorden
, Titelverklaring
De weg naar het noorden
Veel werkloze Marokkanen dromen van een rijker en beter bestaan in West-Europa. Om dit ideaal te
bereiken kiezen zij voor De weg naar het noorden om corruptie en de werkloosheid die er in dat land
heerst te ontvluchten en een nieuw fris begin te starten in Europa en over het algemeen geldt: hoe
noordelijker, hoe beter. Dus vandaar de titel.
Motto
Je zei: ´Ik zal naar een ander land gaan, naar een andere zee.
Een andere stad zal er te vinden zijn beter dan deze.
Al wat ik onderneem wordt onherroepelijk veroordeeld en mijn hart is – als een dode – begraven. Hoe
lang zal mijn verstand hier moeten verkwijnen. Waar ik ook mijn ogen op richt, waar ik ook kijk,
zwarte puinhopen van mijn leven zie ik hier, waar ik zoveel jaar heb doorgebracht, verwoest en
bedorven.`
K.P. Kaváfis, 1986
Dit motto laat goed zien dat de mensen die naar een ander land gaan en denken dat het daar zo
mooi is, dat niet altijd is. Dat zie je ook wel vaak centraal staan in het boek want je kunt jezelf na het
lezen van het boek de vraag afstellen of Ghali na zijn tocht door West-Europa er beter van is
geworden dan in Marokko.
Opbouw
Het boek heeft een ‘in media res’ opbouw. Het verhaal begint middenin de gebeurtenissen. Je wordt
meegesleurd in de mishandeling van Ghali en zijn vriend Karim die door een stel racisten na een
avondje stappen in Amsterdam in elkaar worden geslagen waar en de verwondingen zijn zo ernstig
dat Karim er later in het boek sterft.
Einde
Het boek eindigt met een open einde. Ondanks het feit dat Ghali een nieuwe identiteit weet te
verkrijgen geen illegaal meer is zijn er nog steeds veel onbeantwoorde vragen zoals hoe het afloopt
voor hem maar ook zijn gezin en het gezin van Karim en ook bijvoorbeeld hoe het zit met de
vervolging van de daders van de moord op Karim. Er zijn veel vragen die niet beantwoord worden in
het einde waardoor het verhaal niet voldoende afgerond wordt waardoor het zich kenmerkt als een
boek met een open einde.
, Titelverklaring
De weg naar het noorden
Veel werkloze Marokkanen dromen van een rijker en beter bestaan in West-Europa. Om dit ideaal te
bereiken kiezen zij voor De weg naar het noorden om corruptie en de werkloosheid die er in dat land
heerst te ontvluchten en een nieuw fris begin te starten in Europa en over het algemeen geldt: hoe
noordelijker, hoe beter. Dus vandaar de titel.
Motto
Je zei: ´Ik zal naar een ander land gaan, naar een andere zee.
Een andere stad zal er te vinden zijn beter dan deze.
Al wat ik onderneem wordt onherroepelijk veroordeeld en mijn hart is – als een dode – begraven. Hoe
lang zal mijn verstand hier moeten verkwijnen. Waar ik ook mijn ogen op richt, waar ik ook kijk,
zwarte puinhopen van mijn leven zie ik hier, waar ik zoveel jaar heb doorgebracht, verwoest en
bedorven.`
K.P. Kaváfis, 1986
Dit motto laat goed zien dat de mensen die naar een ander land gaan en denken dat het daar zo
mooi is, dat niet altijd is. Dat zie je ook wel vaak centraal staan in het boek want je kunt jezelf na het
lezen van het boek de vraag afstellen of Ghali na zijn tocht door West-Europa er beter van is
geworden dan in Marokko.
Opbouw
Het boek heeft een ‘in media res’ opbouw. Het verhaal begint middenin de gebeurtenissen. Je wordt
meegesleurd in de mishandeling van Ghali en zijn vriend Karim die door een stel racisten na een
avondje stappen in Amsterdam in elkaar worden geslagen waar en de verwondingen zijn zo ernstig
dat Karim er later in het boek sterft.
Einde
Het boek eindigt met een open einde. Ondanks het feit dat Ghali een nieuwe identiteit weet te
verkrijgen geen illegaal meer is zijn er nog steeds veel onbeantwoorde vragen zoals hoe het afloopt
voor hem maar ook zijn gezin en het gezin van Karim en ook bijvoorbeeld hoe het zit met de
vervolging van de daders van de moord op Karim. Er zijn veel vragen die niet beantwoord worden in
het einde waardoor het verhaal niet voldoende afgerond wordt waardoor het zich kenmerkt als een
boek met een open einde.
