Zorgplan LP1
Hayet Amir
BVPV-LP01-UTR-200901
Casus Mw. Jansen
Mw. Jansen is een bejaarde, magere dame van 72 jaar. Ze verblijft sinds enige jaren in een
verzorgingstehuis. Hier heeft ze met haar man vijf jaren een prettig verblijf gehad. Ze wandelden veel
samen en hadden vaak bezoek van buren en oude kennissen. Twee jaar geleden is haar man echter
overleden. Haar twee kinderen wonen ver weg, in het buitenland en bezoeken haar wanneer ze
kunnen. Een achternicht (de dochter van haar broer) bezoekt haar een paar keer per jaar in het
tehuis. Mw. is niet erg actief meer. Haar gezondheid wil niet meer zo goed, aldus mw. Jansen. Terwijl
ze vroeger nooit ziek was, behalve dan dat haar blindedarm ooit verwijderd is. En natuurlijk de
staaroperatie. Ze scharrelt wat in haar huisje rond. Zit verder veel in de stoel, leest wat en kijkt tv,
maar valt soms ook zomaar in slaap.
, Mw. Jansen hoort en ziet slecht. Ze heeft al langere tijd weinig zin in eten wat geresulteerd heeft in
gewichtsverlies (nu 58 kg). Ze is vaak duizelig, waarschijnlijk vanwege een te lage haar bloeddruk
volgens haar huisarts. Ze gebruikt nogal wat pillen, voor haar hart en nieren en diabetes, maar eerlijk
gezegd vergeet ze die ook nog wel eens. Behalve haar slaappillen, vergeet ze niet want die liggen op
haar nachtkastje. De verzorgster kwam laatst al met vitamines aan, die zouden haar wat meer
energie kunnen geven. Tot overmaat van ramp moet ze vaak naar toilet, waar ze dan slechts steeds
kleine beetjes plast. Vooral `s nachts is dat erg vervelend. Onlangs is ze lelijk gevallen in haar
appartement met een heupfractuur tot gevolg. Gelukkig was de huishoudelijke hulp snel ter plaatse
en heeft de dokter gebeld. Nu is mw. Jansen opgenomen in het ziekenhuis, op een drukke
chirurgische afdeling (afdeling West 3).
Ook al is de operatie goed verlopen en de wond zonder problemen redelijk genezen, het algehele
herstel vordert na twee weken niet erg. Mw. heeft weinig trek en vaak neemt de voedingsassistente
de koude thee weer mee naar de keuken. De SNAQ-score, die de verpleegkundige heeft afgenomen
bedraagt 2. Het mobiliseren gaat moeizaam, ook al is de fysiotherapeute altijd zeer geduldig. Na het
verplichte rondje is mw. blij dat ze weer in bed mag liggen, doodmoe is ze dan. De avonddienst
ontdekte een wondje op haar stuitje en hakken, mogelijk ten gevolge van het vele liggen in bed. Dit
hinderde mw. Jansen inderdaad al bij het uit bed komen en mobiliseren. Het verpleegkundig team
realiseert zich dat ze mw. Jansen niet de benodigde zorg en aandacht kunnen bieden in hun drukke
werkzaamheden. De afdeling waar mw. is opgenomen heeft daarom besloten mw. over te plaatsten
naar een revalidatie afdeling.
Jij bent als verpleegkundige werkzaam op deze revalidatie afdeling (Noord 4) en ontvangt mw. Jansen
hartelijk. Je stelt voor om na het rustuurtje samen te spreken over het zorgplan. Hier begint de
praktijkopdracht.
Leerdoel 1.
Presenteer de casus volgens stap 1 van heet model klinisch redeneren
S=
Mijn naam is Annemieke Jansen en ik ben 72 jaar. Ik woon al een aantal jaar in het verzorgingstehuis.
Ik heb daar tot twee jaar geleden samen met mijn man Harold gewoond. Harold en ik wandelde veel
en kregen vaak bezoek van buren en oude kennissen. Twee jaar geleden is Harold overleden. Ik heb
twee kinderen die in het buitenland wonen en die mij bezoeken wanneer zij kunnen. De dochter van
mijn broer komt een aantal keer in het jaar bij mij op bezoek. Ik ben niet meer zo actief als voorheen
omdat mijn gezondheid niet meer zo goed wil. Ik lees wat, kijk tv en scharrel wat hier en daar in mijn
huis. Ik val ook zo uit het niets in slaap. Verder hoor en zie ik slecht en heb ik al langere tijd geen zin
om te eten. Ik ben vaak duizelig en volgens de huisarts komt het waarschijnlijk door een te lage
Hayet Amir
BVPV-LP01-UTR-200901
Casus Mw. Jansen
Mw. Jansen is een bejaarde, magere dame van 72 jaar. Ze verblijft sinds enige jaren in een
verzorgingstehuis. Hier heeft ze met haar man vijf jaren een prettig verblijf gehad. Ze wandelden veel
samen en hadden vaak bezoek van buren en oude kennissen. Twee jaar geleden is haar man echter
overleden. Haar twee kinderen wonen ver weg, in het buitenland en bezoeken haar wanneer ze
kunnen. Een achternicht (de dochter van haar broer) bezoekt haar een paar keer per jaar in het
tehuis. Mw. is niet erg actief meer. Haar gezondheid wil niet meer zo goed, aldus mw. Jansen. Terwijl
ze vroeger nooit ziek was, behalve dan dat haar blindedarm ooit verwijderd is. En natuurlijk de
staaroperatie. Ze scharrelt wat in haar huisje rond. Zit verder veel in de stoel, leest wat en kijkt tv,
maar valt soms ook zomaar in slaap.
, Mw. Jansen hoort en ziet slecht. Ze heeft al langere tijd weinig zin in eten wat geresulteerd heeft in
gewichtsverlies (nu 58 kg). Ze is vaak duizelig, waarschijnlijk vanwege een te lage haar bloeddruk
volgens haar huisarts. Ze gebruikt nogal wat pillen, voor haar hart en nieren en diabetes, maar eerlijk
gezegd vergeet ze die ook nog wel eens. Behalve haar slaappillen, vergeet ze niet want die liggen op
haar nachtkastje. De verzorgster kwam laatst al met vitamines aan, die zouden haar wat meer
energie kunnen geven. Tot overmaat van ramp moet ze vaak naar toilet, waar ze dan slechts steeds
kleine beetjes plast. Vooral `s nachts is dat erg vervelend. Onlangs is ze lelijk gevallen in haar
appartement met een heupfractuur tot gevolg. Gelukkig was de huishoudelijke hulp snel ter plaatse
en heeft de dokter gebeld. Nu is mw. Jansen opgenomen in het ziekenhuis, op een drukke
chirurgische afdeling (afdeling West 3).
Ook al is de operatie goed verlopen en de wond zonder problemen redelijk genezen, het algehele
herstel vordert na twee weken niet erg. Mw. heeft weinig trek en vaak neemt de voedingsassistente
de koude thee weer mee naar de keuken. De SNAQ-score, die de verpleegkundige heeft afgenomen
bedraagt 2. Het mobiliseren gaat moeizaam, ook al is de fysiotherapeute altijd zeer geduldig. Na het
verplichte rondje is mw. blij dat ze weer in bed mag liggen, doodmoe is ze dan. De avonddienst
ontdekte een wondje op haar stuitje en hakken, mogelijk ten gevolge van het vele liggen in bed. Dit
hinderde mw. Jansen inderdaad al bij het uit bed komen en mobiliseren. Het verpleegkundig team
realiseert zich dat ze mw. Jansen niet de benodigde zorg en aandacht kunnen bieden in hun drukke
werkzaamheden. De afdeling waar mw. is opgenomen heeft daarom besloten mw. over te plaatsten
naar een revalidatie afdeling.
Jij bent als verpleegkundige werkzaam op deze revalidatie afdeling (Noord 4) en ontvangt mw. Jansen
hartelijk. Je stelt voor om na het rustuurtje samen te spreken over het zorgplan. Hier begint de
praktijkopdracht.
Leerdoel 1.
Presenteer de casus volgens stap 1 van heet model klinisch redeneren
S=
Mijn naam is Annemieke Jansen en ik ben 72 jaar. Ik woon al een aantal jaar in het verzorgingstehuis.
Ik heb daar tot twee jaar geleden samen met mijn man Harold gewoond. Harold en ik wandelde veel
en kregen vaak bezoek van buren en oude kennissen. Twee jaar geleden is Harold overleden. Ik heb
twee kinderen die in het buitenland wonen en die mij bezoeken wanneer zij kunnen. De dochter van
mijn broer komt een aantal keer in het jaar bij mij op bezoek. Ik ben niet meer zo actief als voorheen
omdat mijn gezondheid niet meer zo goed wil. Ik lees wat, kijk tv en scharrel wat hier en daar in mijn
huis. Ik val ook zo uit het niets in slaap. Verder hoor en zie ik slecht en heb ik al langere tijd geen zin
om te eten. Ik ben vaak duizelig en volgens de huisarts komt het waarschijnlijk door een te lage
