Hoofdstuk 4
Integrale veiligheidskundige
Integrale aanpak = samenwerking tussen actoren van verschillende disciplines om een
veiligheidsvraagstuk op te lossen.
Actor = persoon/organisatie die invloed uitoefent op een besluit.
Actorbenadering = wanneer deze persoon/organisatie een uitgangspunt vormt voor de
beslissing. Een veiligheidskundige kijkt dan naar welke personen invloed hebben om een
probleem aan te pakken.
Voordelen hiervan zijn dat dit kwaliteit levert aan de besluitvorming, draagvlak, participatie
stimuleren, bijdragen aan ontwikkelen van een oplossing/strategie.
Waarmee worden integrale veiligheidskundigen (IV) mee geconfronteerd?
meerduidigheid verschillende manieren om een probleem aan
wederzijdse afhankelijkheid van verschillende actoren die moeten samenwerken
Wat doet een IV?
Zoekt naar een duurzame oplossing voor een veiligheidsprobleem. Hij probeert actoren van
verschillen disciplines te laten samenwerken aan een oplossing. Is dus een soort schakel
tussen deze actoren. Hij opereert in een Multi-actorenomgeving.
Beleid = alle voornemens keuzes en acties van min of meer bestuurlijke instanties gericht op
de sturing van een bepaalde maatschappelijke ontwikkeling. Het betreft door concretisering
van sturing of specifieke maatschappelijke terreinen.
Beleidsprocesmodel = voor de totstandkoming en uitvoering van een beleid in de volgende
stappen:
1. analyseren van een probleem/vraagstuk
2. Ontwikkelen en vaststellen van een beleid
3. Invoeren van maatregel om probleem op te lossen.
Eerder:
Als een beleid niet de beoogde effecten heeft, dan lag dat aan een gebrekkige of
tekortschietende implementatie. De oorzaak hiervan werd gezocht in bijvoorbeeld een
gebrek aan politieke wil om het beleid door te zetten, zwak management en gebrek aan
coördinatie of onvoldoende hulpbronnen voor beleidsuitvoerders.
Tegenwoordig:
We gaan ervan uit dat er in de beleidsvorming ook sprake is van strijd om beleid. Hierbij
speelt de invloed van belangengroepen op het beleid een belangrijke rol. Met name het
beleidsprocesmodel ver van de werkelijkheid staat en dat de besluitvorming over beleid In de
praktijk heel anders verloopt.
Lintblom & Woodhouse: incrementele model van beleidsvorming
‘samen handelen van beleidsmakers’
Zij trachten de totstandkoming van beleid te verklaren in termen van onderhandelingen
komen ruilprocessen en wederzijds aanpassingen tussen bestuurders en belangengroepen.
Integrale veiligheidskundige
Integrale aanpak = samenwerking tussen actoren van verschillende disciplines om een
veiligheidsvraagstuk op te lossen.
Actor = persoon/organisatie die invloed uitoefent op een besluit.
Actorbenadering = wanneer deze persoon/organisatie een uitgangspunt vormt voor de
beslissing. Een veiligheidskundige kijkt dan naar welke personen invloed hebben om een
probleem aan te pakken.
Voordelen hiervan zijn dat dit kwaliteit levert aan de besluitvorming, draagvlak, participatie
stimuleren, bijdragen aan ontwikkelen van een oplossing/strategie.
Waarmee worden integrale veiligheidskundigen (IV) mee geconfronteerd?
meerduidigheid verschillende manieren om een probleem aan
wederzijdse afhankelijkheid van verschillende actoren die moeten samenwerken
Wat doet een IV?
Zoekt naar een duurzame oplossing voor een veiligheidsprobleem. Hij probeert actoren van
verschillen disciplines te laten samenwerken aan een oplossing. Is dus een soort schakel
tussen deze actoren. Hij opereert in een Multi-actorenomgeving.
Beleid = alle voornemens keuzes en acties van min of meer bestuurlijke instanties gericht op
de sturing van een bepaalde maatschappelijke ontwikkeling. Het betreft door concretisering
van sturing of specifieke maatschappelijke terreinen.
Beleidsprocesmodel = voor de totstandkoming en uitvoering van een beleid in de volgende
stappen:
1. analyseren van een probleem/vraagstuk
2. Ontwikkelen en vaststellen van een beleid
3. Invoeren van maatregel om probleem op te lossen.
Eerder:
Als een beleid niet de beoogde effecten heeft, dan lag dat aan een gebrekkige of
tekortschietende implementatie. De oorzaak hiervan werd gezocht in bijvoorbeeld een
gebrek aan politieke wil om het beleid door te zetten, zwak management en gebrek aan
coördinatie of onvoldoende hulpbronnen voor beleidsuitvoerders.
Tegenwoordig:
We gaan ervan uit dat er in de beleidsvorming ook sprake is van strijd om beleid. Hierbij
speelt de invloed van belangengroepen op het beleid een belangrijke rol. Met name het
beleidsprocesmodel ver van de werkelijkheid staat en dat de besluitvorming over beleid In de
praktijk heel anders verloopt.
Lintblom & Woodhouse: incrementele model van beleidsvorming
‘samen handelen van beleidsmakers’
Zij trachten de totstandkoming van beleid te verklaren in termen van onderhandelingen
komen ruilprocessen en wederzijds aanpassingen tussen bestuurders en belangengroepen.
