Uitwerkingen practicums FIA blok 1.5
FIA Practicum 1
1. Wat betekent het begrip coproductie in het artikel van Raap et al.?
Coproductie staat voor het betrekken van burgers bij de uitvoering van publieke diensten. Het
gaat hierbij dus niet over deelname aan inspraakavonden of wijkvergaderingen, maar actief
iets doen voor de diensten waar je als inwoner om vraagt – in samenwerking met de overheid.
Raap, S., Knibbe, M., & Horstman, K. (2022). Clean spaces, community building and urban-stage:
The co-production of health and parks in low-income neighborhoods. Journal of Urban Health.
2. Welke drie betekenissen van een park en van gezondheid onderscheiden deze auteurs?
Parken als 'schone ruimten' scheppen verwachtingen van orde en rust
Ten eerste verwachtten bewoners dat parken 'schone ruimten' zouden zijn. Vanuit het
perspectief van herstellende omgevingen, drukken 'schone ruimten' een verlangen naar
orde uit. Echter, in plaats van een ontsnapping te vormen aan de overlast van de buurt,
dienden slecht onderhouden groene ruimten als een constante herinnering aan de
problemen van de buurt.
Parken als plaatsen van gemeenschap zijn gerelateerd aan spel en activiteiten
Ten tweede zagen de bewoners parken als plaatsen om te spelen en voor
buurtonderhoud. Als we de perspectieven van de bewoners vergelijken met de
'enablement'-benadering van parken, die gezondheid opvat als een kwestie van agency,
wordt duidelijk dat lege stukken gras zonder (sociale) infrastructuur geen interacties
genereren.
Parken als stedelijk podium bevorderen interacties tussen vreemden
Ten derde benadrukt onze analyse van de door burgers geleide evenementen hoe
verschillende herinrichtingen een buurtpark letterlijk (bv. dansvloer, optredens) en
figuurlijk transformeerden tot een theater voor mensen kijken en spontane
ontmoetingen.
Raap, S., Knibbe, M., & Horstman, K. (2022). Clean spaces, community building and urban-stage:
The co-production of health and parks in low-income neighborhoods. Journal of Urban Health.
3. Hoe komt het thema ongelijkheid aan de orde in het artikel van Raap et al.?
De gezondheidsvoordelen van groene zones maken van stedelijke vergroening een
aantrekkelijke strategie om hardnekkige gezondheidsverschillen tussen buurten met een laag
inkomen en buurten met een midden- of hoog inkomen aan te pakken. Stedelijke groenzones
worden onder meer in verband gebracht met een vermindering van de luchtverontreiniging,
meer lichaamsbeweging, mobiliteit, ontspanning en herstel. Momenteel blijft dit
gezondheidspotentieel grotendeels onbenut. In zijn review van 49 studies concludeerde
Rigolon dat "mensen met een laag sociaaleconomisch inkomen en etnische minderheden
toegang hebben tot minder hectaren parken, minder hectaren parken per persoon, en tot
parken met een lagere kwaliteit, onderhoud en veiligheid dan meer bevoorrechte mensen".
“Urban green spaces are associated with a reduction in air pollution, increased physical
activity, mobility, relaxation and restoration, amongst other benefits”
Deze green spaces zijn in veel achterstandsbuurten niet vanzelfsprekend, in tegenstelling tot
welvarendere buurten. Dus ook vanuit het oogpunt dat er in achterstandsbuurten meer sprake
is van vandalisme en verwaarlozing van parken halen zij niet de gezondheidsvoordelen uit het
, hebben van een park in de nabije omgeving, in tegenstelling tot welvarendere buurten waar
meer sprake is van socaile cohesie.
Raap, S., Knibbe, M., & Horstman, K. (2022). Clean spaces, community building and urban-stage:
The co-production of health and parks in low-income neighborhoods. Journal of Urban Health.
4. Hoe ziet Horstman de ontwikkeling van de snackbar als het gaat om gezondheid en
ongelijkheid?
Vanwege de lage prijs en de slechte kwaliteit van de voeding worden snackbars als grote
boosdoener van de ‘obesitas epidemie’ beschouwd. Daarnaast is de snackbar ook een symbool
geworden van een slechte kwaliteit van leven: hij wordt verbonden met haast, ongeduld,
instant-genot en anti-genot, vervreemding en ecologische onverantwoordelijkheid. Maar
terwijl de hoger opgeleide elite, die zich is gaan identificeren met slow food en het
sudderlapje koopt bij de biologische slager, is het voor deze hoger opgeleiden wel weer
toegestaan om een ‘lekker slecht’ patatje oorlog te halen. De snackbar is een symbool van
culturele armoede geworden.
In sociaaleconomische achterstandswijken is de fast food dichtheid veel hoger dan in
welvarende buurten.
Er zijn weinig ruimtes waar men korte, weinigzeggende contacten kan hebben. Terwijl deze
van groot belang zijn voor publieke familiariteit (dragen bij aan vertrouwen). Gedeelde
sociale enorm tussen mensen die elkaar niet kennen bevorderen.
Horstman, K. De snackbar: Patat, shoarma en zuurvlees. De snackbar en de sociale infrastructuur
van de stad. P. 238-249 in H Dijstelbloem, R Hagendijk, H Harbers, & P Terreehorst. (2013).
Bestemming gewijzigd: moderniteit en stedelijke transformaties. Terreehorst 2013.
5. Wat is de overeenkomst in de artikelen over het park en de snackbar?
Een snackbar kan net als een park als sociale plek waar integratie tussen verschillende
bevolkingsgroepen kan plaatsvinden. Het zorgt beide voor een nieuwe verbinding tussen
verschillende bevolkingsgroepen.
Horstman, K. De snackbar: Patat, shoarma en zuurvlees. De snackbar en de sociale infrastructuur
van de stad. P. 238-249 in H Dijstelbloem, R Hagendijk, H Harbers, & P Terreehorst. (2013).
Bestemming gewijzigd: moderniteit en stedelijke transformaties. Terreehorst 2013.
Het artikel geeft aan dat het perspectief heel belangrijk is. Het naar de snackbar gaan is zowel
ongezond (het eten) als gezond (sociale cohesie). Het perspectief bepaalt hoe je zoiets
beoordeelt.
6. Wat is de visie van Tjeenk Willink en van Wijffels op de relatie tussen overheid en
burger?
De relatie tussen overheid en burger is slecht. De relatie is slecht door neoliberalisme. De
overheid zorgt ervoor dat publieke diensten worden verwaarloosd, er is een groeiende
ongelijkheid en er ontstaat achterdocht. De overheid doet niet meer wat mensen van haar
verwachten. Ze moeten het sociale leven wederopbouwen.
Hij vraagt zich af waarom het denkend vermogen van de bevolking niet beter benut wordt
burgers zouden bondgenoten van overheden kunnen zijn. G1000 opgericht waar een
burgerraad wordt samengesteld door middel van loting. Zo hebben alle burgers een eerlijke
kans om in de burgerraad te komen en zo hun mening te delen.
7. Wat is de visie van van Reybrouck op burgerparticipatie?
FIA Practicum 1
1. Wat betekent het begrip coproductie in het artikel van Raap et al.?
Coproductie staat voor het betrekken van burgers bij de uitvoering van publieke diensten. Het
gaat hierbij dus niet over deelname aan inspraakavonden of wijkvergaderingen, maar actief
iets doen voor de diensten waar je als inwoner om vraagt – in samenwerking met de overheid.
Raap, S., Knibbe, M., & Horstman, K. (2022). Clean spaces, community building and urban-stage:
The co-production of health and parks in low-income neighborhoods. Journal of Urban Health.
2. Welke drie betekenissen van een park en van gezondheid onderscheiden deze auteurs?
Parken als 'schone ruimten' scheppen verwachtingen van orde en rust
Ten eerste verwachtten bewoners dat parken 'schone ruimten' zouden zijn. Vanuit het
perspectief van herstellende omgevingen, drukken 'schone ruimten' een verlangen naar
orde uit. Echter, in plaats van een ontsnapping te vormen aan de overlast van de buurt,
dienden slecht onderhouden groene ruimten als een constante herinnering aan de
problemen van de buurt.
Parken als plaatsen van gemeenschap zijn gerelateerd aan spel en activiteiten
Ten tweede zagen de bewoners parken als plaatsen om te spelen en voor
buurtonderhoud. Als we de perspectieven van de bewoners vergelijken met de
'enablement'-benadering van parken, die gezondheid opvat als een kwestie van agency,
wordt duidelijk dat lege stukken gras zonder (sociale) infrastructuur geen interacties
genereren.
Parken als stedelijk podium bevorderen interacties tussen vreemden
Ten derde benadrukt onze analyse van de door burgers geleide evenementen hoe
verschillende herinrichtingen een buurtpark letterlijk (bv. dansvloer, optredens) en
figuurlijk transformeerden tot een theater voor mensen kijken en spontane
ontmoetingen.
Raap, S., Knibbe, M., & Horstman, K. (2022). Clean spaces, community building and urban-stage:
The co-production of health and parks in low-income neighborhoods. Journal of Urban Health.
3. Hoe komt het thema ongelijkheid aan de orde in het artikel van Raap et al.?
De gezondheidsvoordelen van groene zones maken van stedelijke vergroening een
aantrekkelijke strategie om hardnekkige gezondheidsverschillen tussen buurten met een laag
inkomen en buurten met een midden- of hoog inkomen aan te pakken. Stedelijke groenzones
worden onder meer in verband gebracht met een vermindering van de luchtverontreiniging,
meer lichaamsbeweging, mobiliteit, ontspanning en herstel. Momenteel blijft dit
gezondheidspotentieel grotendeels onbenut. In zijn review van 49 studies concludeerde
Rigolon dat "mensen met een laag sociaaleconomisch inkomen en etnische minderheden
toegang hebben tot minder hectaren parken, minder hectaren parken per persoon, en tot
parken met een lagere kwaliteit, onderhoud en veiligheid dan meer bevoorrechte mensen".
“Urban green spaces are associated with a reduction in air pollution, increased physical
activity, mobility, relaxation and restoration, amongst other benefits”
Deze green spaces zijn in veel achterstandsbuurten niet vanzelfsprekend, in tegenstelling tot
welvarendere buurten. Dus ook vanuit het oogpunt dat er in achterstandsbuurten meer sprake
is van vandalisme en verwaarlozing van parken halen zij niet de gezondheidsvoordelen uit het
, hebben van een park in de nabije omgeving, in tegenstelling tot welvarendere buurten waar
meer sprake is van socaile cohesie.
Raap, S., Knibbe, M., & Horstman, K. (2022). Clean spaces, community building and urban-stage:
The co-production of health and parks in low-income neighborhoods. Journal of Urban Health.
4. Hoe ziet Horstman de ontwikkeling van de snackbar als het gaat om gezondheid en
ongelijkheid?
Vanwege de lage prijs en de slechte kwaliteit van de voeding worden snackbars als grote
boosdoener van de ‘obesitas epidemie’ beschouwd. Daarnaast is de snackbar ook een symbool
geworden van een slechte kwaliteit van leven: hij wordt verbonden met haast, ongeduld,
instant-genot en anti-genot, vervreemding en ecologische onverantwoordelijkheid. Maar
terwijl de hoger opgeleide elite, die zich is gaan identificeren met slow food en het
sudderlapje koopt bij de biologische slager, is het voor deze hoger opgeleiden wel weer
toegestaan om een ‘lekker slecht’ patatje oorlog te halen. De snackbar is een symbool van
culturele armoede geworden.
In sociaaleconomische achterstandswijken is de fast food dichtheid veel hoger dan in
welvarende buurten.
Er zijn weinig ruimtes waar men korte, weinigzeggende contacten kan hebben. Terwijl deze
van groot belang zijn voor publieke familiariteit (dragen bij aan vertrouwen). Gedeelde
sociale enorm tussen mensen die elkaar niet kennen bevorderen.
Horstman, K. De snackbar: Patat, shoarma en zuurvlees. De snackbar en de sociale infrastructuur
van de stad. P. 238-249 in H Dijstelbloem, R Hagendijk, H Harbers, & P Terreehorst. (2013).
Bestemming gewijzigd: moderniteit en stedelijke transformaties. Terreehorst 2013.
5. Wat is de overeenkomst in de artikelen over het park en de snackbar?
Een snackbar kan net als een park als sociale plek waar integratie tussen verschillende
bevolkingsgroepen kan plaatsvinden. Het zorgt beide voor een nieuwe verbinding tussen
verschillende bevolkingsgroepen.
Horstman, K. De snackbar: Patat, shoarma en zuurvlees. De snackbar en de sociale infrastructuur
van de stad. P. 238-249 in H Dijstelbloem, R Hagendijk, H Harbers, & P Terreehorst. (2013).
Bestemming gewijzigd: moderniteit en stedelijke transformaties. Terreehorst 2013.
Het artikel geeft aan dat het perspectief heel belangrijk is. Het naar de snackbar gaan is zowel
ongezond (het eten) als gezond (sociale cohesie). Het perspectief bepaalt hoe je zoiets
beoordeelt.
6. Wat is de visie van Tjeenk Willink en van Wijffels op de relatie tussen overheid en
burger?
De relatie tussen overheid en burger is slecht. De relatie is slecht door neoliberalisme. De
overheid zorgt ervoor dat publieke diensten worden verwaarloosd, er is een groeiende
ongelijkheid en er ontstaat achterdocht. De overheid doet niet meer wat mensen van haar
verwachten. Ze moeten het sociale leven wederopbouwen.
Hij vraagt zich af waarom het denkend vermogen van de bevolking niet beter benut wordt
burgers zouden bondgenoten van overheden kunnen zijn. G1000 opgericht waar een
burgerraad wordt samengesteld door middel van loting. Zo hebben alle burgers een eerlijke
kans om in de burgerraad te komen en zo hun mening te delen.
7. Wat is de visie van van Reybrouck op burgerparticipatie?
