1.1 Algemene oriëntatie op chronisch ziek zijn, lichamelijk
gehandicapt en revaliderend.
1.1.1: Wat is chronisch ziek zijn?
Gezondheid is volledig lichamelijk, psychisch en sociaal welzijn en niet slechts de
afwezigheid van ziekte of gebrek.
Het begrip chronisch staat voor langdurig of blijvend. Chronisch ziek betekend ook
dat de aandoening niet meer te genezen is.
Dit betekent dat:
- De ziekte gevolgen heeft voor het lichamelijk en geestelijk functioneren.
- De aandoening actief en vaak ook progressief is.
- Er onzekerheid bestaat over het verloop van de aandoening.
- Degene die aan de ziekte lijdt vaak hulpbehoevend is en blijft door de
aandoening.
- Er perioden kunnen zijn waarin de aandoening tijdelijk verslechtert.
1.1.2: Wat is lichamelijk gehandicapt?
Een lichamelijk gehandicapte persoon is iemand die zich niet op eigen kracht geheel
of gedeeltelijk kan verzekeren van alles wat noodzakelijk is voor zijn persoonlijk of
maatschappelijk leven.
Lichamelijk gehandicapt kan aangeboren zijn of in de loop leven zijn gekomen.
1.1.3: Wat is revalideren?
Revalideren is het werken aan de herstel van zijn vermogens.
Revalidatie kan plaatsvinden in twee verschillende circuits:
1. Het gespecialiseerde circuit;
a. Revalidatiecentra waar een zorgvrager kan zijn opgenomen of
dagbehandeling kan volgen.
b. Revalidatieafdelingen van ziekenhuizen, waar zorgvragers kunnen
worden opgenomen of dagbehandelingen kunnen volgen.
c. Centra die zich richten op de revalidatie van zorgvragers met bepaalde
aandoeningen.
2. Het niet-gespecialiseerde circuit;
, a. Reactiveringcentra (vaak onderdeel van een verpleeghuis). Deze vullen
een belangrijke rol in het weer terug kunnen in de maatschappij.
b. Het tempo en de complexiteit van de behandeling liggen vaak wat lager
dan in het gespecialiseerde circuit.
1.2: Stoornis, beperking, handicap (ICIDH).
Door een classificatiesysteem dat is ontwikkeld kunnen hulpverleners beter met
elkaar communiceren en zijn er mogelijkheden om wetenschappelijk onderzoek te
doen. Dit classificatiesysteem heet de International Classification of Impairments,
Disabilities and Handicaps (ICIDH).
Deze begrippen zijn aan elkaar gerelateerd. Door een ziekteproces of een
beschadiging werkt een orgaan(systeem) niet(de stoornis), waardoor iemand
bepaalde handelingen niet kan verrichten(de beperking), waardoor zijn
maatschappelijke positie en sociaal functioneren wordt aangetast(de handicap).
1.2.1: Stoornis.
Een stoornis is een verlies of afwijking van een anatomische functie of fysiologische
of psychologische functie met inachtneming van de leeftijd van de persoon.
De ICIDH onderscheidt negen gebieden soorten stoornissen:
1. Intellectuele en andere psychische stoornissen.
2. Stem-, spraak- en taalstoornissen.
3. Oor-, hoor- en evenwichtsstoornissen.
4. Oog- en virusstoornissen.
5. Inwendige stoornissen.
6. Stoornissen in het bewegingssysteem en in het bewegen.
7. Huid- en sensibiliteitsstoornissen.
8. Pijn.
9. Algemene stoornissen, andere zintuiglijke stoornissen en overige stoornissen.
De aandoening die een zorgvrager heeft, bepaalt niet altijd de stoornissen die deze
zorgvrager heeft.
Door de stoornissen te beschrijven en niet alleen de aandoening die eraan ten
grondslag ligt, wordt veel duidelijker wat de zorgvrager mankeert.
1.2.2: Beperking.
Een beperking is een verlies of afwijking, in kwalitatieve en/of kwantitatieve zin, van
het vermogen van een persoon om activiteiten te verrichten of gedrag te vertonen.
In de ICIDH worden negen gebieden onderscheiden waarin de beperking kunnen
optreden.
1. Sensomotorische vaardigheden.
gehandicapt en revaliderend.
1.1.1: Wat is chronisch ziek zijn?
Gezondheid is volledig lichamelijk, psychisch en sociaal welzijn en niet slechts de
afwezigheid van ziekte of gebrek.
Het begrip chronisch staat voor langdurig of blijvend. Chronisch ziek betekend ook
dat de aandoening niet meer te genezen is.
Dit betekent dat:
- De ziekte gevolgen heeft voor het lichamelijk en geestelijk functioneren.
- De aandoening actief en vaak ook progressief is.
- Er onzekerheid bestaat over het verloop van de aandoening.
- Degene die aan de ziekte lijdt vaak hulpbehoevend is en blijft door de
aandoening.
- Er perioden kunnen zijn waarin de aandoening tijdelijk verslechtert.
1.1.2: Wat is lichamelijk gehandicapt?
Een lichamelijk gehandicapte persoon is iemand die zich niet op eigen kracht geheel
of gedeeltelijk kan verzekeren van alles wat noodzakelijk is voor zijn persoonlijk of
maatschappelijk leven.
Lichamelijk gehandicapt kan aangeboren zijn of in de loop leven zijn gekomen.
1.1.3: Wat is revalideren?
Revalideren is het werken aan de herstel van zijn vermogens.
Revalidatie kan plaatsvinden in twee verschillende circuits:
1. Het gespecialiseerde circuit;
a. Revalidatiecentra waar een zorgvrager kan zijn opgenomen of
dagbehandeling kan volgen.
b. Revalidatieafdelingen van ziekenhuizen, waar zorgvragers kunnen
worden opgenomen of dagbehandelingen kunnen volgen.
c. Centra die zich richten op de revalidatie van zorgvragers met bepaalde
aandoeningen.
2. Het niet-gespecialiseerde circuit;
, a. Reactiveringcentra (vaak onderdeel van een verpleeghuis). Deze vullen
een belangrijke rol in het weer terug kunnen in de maatschappij.
b. Het tempo en de complexiteit van de behandeling liggen vaak wat lager
dan in het gespecialiseerde circuit.
1.2: Stoornis, beperking, handicap (ICIDH).
Door een classificatiesysteem dat is ontwikkeld kunnen hulpverleners beter met
elkaar communiceren en zijn er mogelijkheden om wetenschappelijk onderzoek te
doen. Dit classificatiesysteem heet de International Classification of Impairments,
Disabilities and Handicaps (ICIDH).
Deze begrippen zijn aan elkaar gerelateerd. Door een ziekteproces of een
beschadiging werkt een orgaan(systeem) niet(de stoornis), waardoor iemand
bepaalde handelingen niet kan verrichten(de beperking), waardoor zijn
maatschappelijke positie en sociaal functioneren wordt aangetast(de handicap).
1.2.1: Stoornis.
Een stoornis is een verlies of afwijking van een anatomische functie of fysiologische
of psychologische functie met inachtneming van de leeftijd van de persoon.
De ICIDH onderscheidt negen gebieden soorten stoornissen:
1. Intellectuele en andere psychische stoornissen.
2. Stem-, spraak- en taalstoornissen.
3. Oor-, hoor- en evenwichtsstoornissen.
4. Oog- en virusstoornissen.
5. Inwendige stoornissen.
6. Stoornissen in het bewegingssysteem en in het bewegen.
7. Huid- en sensibiliteitsstoornissen.
8. Pijn.
9. Algemene stoornissen, andere zintuiglijke stoornissen en overige stoornissen.
De aandoening die een zorgvrager heeft, bepaalt niet altijd de stoornissen die deze
zorgvrager heeft.
Door de stoornissen te beschrijven en niet alleen de aandoening die eraan ten
grondslag ligt, wordt veel duidelijker wat de zorgvrager mankeert.
1.2.2: Beperking.
Een beperking is een verlies of afwijking, in kwalitatieve en/of kwantitatieve zin, van
het vermogen van een persoon om activiteiten te verrichten of gedrag te vertonen.
In de ICIDH worden negen gebieden onderscheiden waarin de beperking kunnen
optreden.
1. Sensomotorische vaardigheden.
