BLOKOPDRACHT 4.2
EEN SPECIFIEK ACTIVITEITENPLAN
OPSTELLEN
ZEHRA TEKER
Studentnummer: 338502
Docent: Louise Meij
Zehra Teker
[E-mailadres]
, Deel 1:
Verantwoordingsverslag
Een goede voorbereiding is het halve werk, alles ging zoals gepland. Het benodigde materiaal hebben
wij meegenomen, de kinderen verteld wat we zouden doen en ze waren echt heel erg vrolijk toen zij
te horen kregen dat wij het bos in zouden gaan!
Aan het begin heb ik goed uitgelegd wat wij gaan doen met de kinderen, zij hebben goed geluisterd
en op een leuke manier meegedaan. Bij deze activiteit was het erg belangrijk dat het niet te lang zou
duren en daar heb ik zeker opgelet. Wat een kind aan kan qua afstand is ook per kind sterk
verschillend. Wij wandelden natuurlijk met meerdere kinderen, en merkten ook wel dat de een wat
meer actief was dan de ander en dit is hartstikke normaal.
De manier hoe ik de kinderen heb gestimuleerd, door lekker actief mee te doen in het bos en door ze
ook vrij te laten spelen heeft toch baat gehad bij het behouden van de enthousiasme.
Voldoende pauzes hebben wij ook genomen, en vooral op een leuke plek, lekker midden in het bos
op wat kleedjes met een warme chocomel en wat lekkers. De kinderen hebben er van genoten, mijn
collega en ik ook natuurlijk.
Tijdens de activiteit pakte een kindje een tak en zwaaide hij zo met die tak tegen het hoofd van een
ander kindje. Dit deed hij bewust en niet per ongeluk. Dit kindje heb ik aangesproken, de tak
afgepakt, en hem even een time-out gegeven waarbij hij 5 minuten op het bankje moest zitten. Dit
was natuurlijk een onverwachte situatie en op dat moment schrok ik er wel van aangezien er van
alles had kunnen gebeuren, de tak had in het oog van dat kindje kunnen komen maar gelukkig was
dat niet het geval.
Voor de volgende keer zou ik een activiteit in het bos plannen waarbij wij takken als materiaal
kunnen gebruiken, om bijvoorbeeld samen een hut te bouwen, zodat wij dan met de kinderen
afspreken dat zij geen takken tijdens het vrij spelen oprapen omdat dat best wel gevaarlijk is. Tijdens
het uitleggen van de activiteit hebben wij dat al aangekondigd, dat wij niet met takken gaan gooien,
zwaaien of slaan. Het is waarschijnlijk niet helemaal doorgedrongen want daarna zijn zij daar wel
mee gaan spelen, maar alleen in het zand of in de modder zagen wij de kinderen tekeningen maken
en één van de zoveel kinderen gaat dan toch zwaaien.
Dit is het verslag uit mijn opdracht van blokopdracht 2.2. Mijn visie is natuurlijk heel anders
vergeleken met toen. Ondertussen ben ik ook verder ontwikkeld in mijn doen en laten op de
kinderopvang. Mijn visie is ontwikkeld ten opzichte van de activiteit. Ik dacht dat het makkelijk was
om een activiteit te doen met een aantal kinderen in het bos. Uiteindelijk komt er veel meer bij
kijken. De veiligheid van een kind, de tijdsduur van de activiteit, de omgeving, het materiaal, alles
komt er bij kijken.
EEN SPECIFIEK ACTIVITEITENPLAN
OPSTELLEN
ZEHRA TEKER
Studentnummer: 338502
Docent: Louise Meij
Zehra Teker
[E-mailadres]
, Deel 1:
Verantwoordingsverslag
Een goede voorbereiding is het halve werk, alles ging zoals gepland. Het benodigde materiaal hebben
wij meegenomen, de kinderen verteld wat we zouden doen en ze waren echt heel erg vrolijk toen zij
te horen kregen dat wij het bos in zouden gaan!
Aan het begin heb ik goed uitgelegd wat wij gaan doen met de kinderen, zij hebben goed geluisterd
en op een leuke manier meegedaan. Bij deze activiteit was het erg belangrijk dat het niet te lang zou
duren en daar heb ik zeker opgelet. Wat een kind aan kan qua afstand is ook per kind sterk
verschillend. Wij wandelden natuurlijk met meerdere kinderen, en merkten ook wel dat de een wat
meer actief was dan de ander en dit is hartstikke normaal.
De manier hoe ik de kinderen heb gestimuleerd, door lekker actief mee te doen in het bos en door ze
ook vrij te laten spelen heeft toch baat gehad bij het behouden van de enthousiasme.
Voldoende pauzes hebben wij ook genomen, en vooral op een leuke plek, lekker midden in het bos
op wat kleedjes met een warme chocomel en wat lekkers. De kinderen hebben er van genoten, mijn
collega en ik ook natuurlijk.
Tijdens de activiteit pakte een kindje een tak en zwaaide hij zo met die tak tegen het hoofd van een
ander kindje. Dit deed hij bewust en niet per ongeluk. Dit kindje heb ik aangesproken, de tak
afgepakt, en hem even een time-out gegeven waarbij hij 5 minuten op het bankje moest zitten. Dit
was natuurlijk een onverwachte situatie en op dat moment schrok ik er wel van aangezien er van
alles had kunnen gebeuren, de tak had in het oog van dat kindje kunnen komen maar gelukkig was
dat niet het geval.
Voor de volgende keer zou ik een activiteit in het bos plannen waarbij wij takken als materiaal
kunnen gebruiken, om bijvoorbeeld samen een hut te bouwen, zodat wij dan met de kinderen
afspreken dat zij geen takken tijdens het vrij spelen oprapen omdat dat best wel gevaarlijk is. Tijdens
het uitleggen van de activiteit hebben wij dat al aangekondigd, dat wij niet met takken gaan gooien,
zwaaien of slaan. Het is waarschijnlijk niet helemaal doorgedrongen want daarna zijn zij daar wel
mee gaan spelen, maar alleen in het zand of in de modder zagen wij de kinderen tekeningen maken
en één van de zoveel kinderen gaat dan toch zwaaien.
Dit is het verslag uit mijn opdracht van blokopdracht 2.2. Mijn visie is natuurlijk heel anders
vergeleken met toen. Ondertussen ben ik ook verder ontwikkeld in mijn doen en laten op de
kinderopvang. Mijn visie is ontwikkeld ten opzichte van de activiteit. Ik dacht dat het makkelijk was
om een activiteit te doen met een aantal kinderen in het bos. Uiteindelijk komt er veel meer bij
kijken. De veiligheid van een kind, de tijdsduur van de activiteit, de omgeving, het materiaal, alles
komt er bij kijken.
