werkcolleges successiewet master 2015

Werkcollege 1


Opgave 1
Argumenten voor: rechtvaardigingsgrond voor een algehele
partnervrijstelling:
1. Buitenkansbeginsel. Het buitenkansbeginsel is een van de belangrijkste
rechtvaardigingsgronden voor het heffen van successiebelasting. Bij het
overlijden van de partner ervaart men als langstlevende geen buitenkans in
vermogensrechtelijke zin, en te meer niet bij een huwelijk in algehele
gemeenschap van goederen. Maar ook niet, zo stelt de commissie, bij volledige
uitsluiting van gemeenschap van goederen zonder finaal verrekenbeding, gezien
men het vermogen van beide echtgenoten als een totaliteit beschouwt. De fiscus
hoort hier geen inbreuk op te maken, deze inbreuk is in strijd met de
continuïteitsgedachte. Bij echtgenoten is er financiële verwevenheid.

Is het buitenkansbeginsel een rechtvaardigingsgrond voor het heffen van
erfbelasting?
- Het buitenkansbeginsel houdt in dat je onverwacht een voordeel krijgt. En
is dit een rechtvaardigingsgrond voor de heffing van successierecht?
- Draagkrachtbeginsel en het buitenkansbeginsel, het verschil is dat als je
draagkracht toe neemt je ook vermogen hebt om aan de algemene
middelen bij te dragen. En of iets nu via een buitenkans binnenkomt of
niet, dat doet er niet toe. Of je nu het nalatenschap van je ouders verwacht
of niet. Je kunt er ook nog eens achter komen dat je onterft bent. En de
redenering van Commissie Molmakers zou zijn: dat je ouders overlijden ligt
in de lijn der verwachtingen dat je daaruit iets krijgt, dus dan is het geen
buitenkansbeginsel.
- Dat buitenkansbeginsel speelt wel een rol, maar het zit veel meer in de
tariefssfeer! Als partner ligt het in de lijn der verwachtingen dat je iets
krijgt, dus lager belast.
- Het is een buitenkans en daarom mag je belast worden  op deze
uitspraak kun je niet heel de belasting stoelen. Want als je familie overlijdt
en je krijgt iets, dan is het helemaal geen buitenkans. Het ligt dan in de lijn
der verwachtingen. Een buitenkans is meer als een verre suikeroom
overlijdt.

Ten aanzien van het draagkrachtbeginsel?
- De draagkracht van de partner neemt niet toe, want als je financiële
verwevenheid aanneemt van twee partners dan brengt het overlijden van
de ene partner geen vermogensvermeerdering en vergroting van de
draagkracht mee voor de andere partner.

2. De algehele partnervrijstelling sluit aan bij het nieuwe erfrecht, die erin
voorziet dat de langstlevende op de oude voet kan voort leven.
Continuïteitsgedachte.

3. Meer rechtsgelijkheid tussen partners met en zonder pensioen.

4. Vereenvoudiging: je hoeft niet meer aangifte te doen, niet meer te waarderen,
de langstlevende erft gewoon en daarmee is het klaar. Hier kun je geen
tegenargument tegen denken, eenvoudig is eenvoudig. Je hebt ook minder
heffingsmomenten dan want je gaat pas heffen als het naar de kinderen gaat
dan.

, 5. Indien de partnervrijstelling aanzienlijk wordt verruimd, zijn er nog maar weinig
gevallen die boven de vrijstelling uitkomen.

6. Minder estate-planning beperken

7. Andere landen kennen deze (of een soortgelijke) vrijstelling ook.


Argumenten tegen:
1. Een verzorgingsvrijstelling is voldoende.

2. Het budgettaire belang, omdat juist bij dit geringe aantal aanslagen over een
aanzienlijk vermogen geheven wordt.

Zie rapport dat bij de opgave hoort! (Ctrl + f en dan een van die dingen intypen
hierboven. (Manouk letterlijk gekopieerd en geplakt)

Opgave 2
Tweetrapsmaking
- Tweetrapsmaking: Is een combinatie van een ontbindende
voorwaarde en een opschortende voorwaarde.
- Arrest  ECLI:NL:HR:2013:BY8780: Je hebt een man en een vrouw en de
man heeft kinderen. De kinderen kregen 120.000 euro toen vader kwam te
overlijden. En de rest van de nalatenschap ging naar de vrouw. Hij wilde
dat z’n vermogen bij haar overlijden bij z’n kinderen terecht kwam. Hij
vertrouwede er niet op dat zij in haar testament de kinderen als erfgenaam
zou benoemen, want anders heb je dit allemaal niet nodig. Zij kreeg het
vermogen onder de ontbindende voorwaarde. En de kinderen krijgen
hetzelfde vermogen onder een opschortende voorwaarde. (een
voorwaarde is een toekomstige onzekere gebeurtenis! Dat is wat anders
dan een tijdsbepaling. Een tijdsbepaling is een toekomstige zekere
gebeurtenis (“je krijgt iets als ik dood ga” = een zekere gebeurtenis, want
dat gebeurt sowieso ooit.)
De onzekerheid zit ‘m hier in dat het kind nog moet leven als de vrouw
overlijdt. Dus de vrouw krijgt in dit geval een deel van de nalatenschap van
de man onder de ontbindende voorwaarde (dus de verkrijging wordt
ontbonden) als de vrouw overlijdt en de kinderen nog leven. En dat is
onzeker. En als dan die voorwaarde in vervulling gaat, dan keert het
vermogen dus eigenlijk terug naar het nalatenschap van die man. En dan
kijk je in zijn testament en zie je wat er mee moet gebeuren want de
ontbindende voorwaarde is nu ingetreden. En dan staat er dat het naar de
kinderen gaat. De kinderen krijgen onder de opschortende voorwaarde
dat zij nog elven als moeder overlijdt. De kinderen krijgen niks als vader
overlijdt. Ze krijgen een recht op een deel van het nalatenschap maar
dan moeten ze eerst de echtgenote van vader overleven. Dus de kinderen
krijgen onder opschortende voorwaarden.
- In civielrechtelijke zin: als mevrouw overlijdt vervalt haar verkrijging (stel
260.000 euro). In feite verkeert dat terug naar de nalatenschap van de
man die al heel lang dood is. En dat vermogen komt toe aan degene aan
wie hij dat in z’n testament heeft toegebracht en dat zijn dus de kinderen.
Dus de kinderen krijgen de 260.000 euro uit de nalatenschap van
vader.
- En wat als de vrouw het geld heeft opgemaakt?