De romp
Wervelkolom als geheel
De wervelkolom, een gestaagde as
De wervelkolom, de as van het lichaam, moet aan twee mechanische tegengestelde eisen
voldoen: hij moet stijf en buigzaam zijn. Dit is mogelijk door zijn gestaagde structuur.
De wervelkolom in zijn geheel is op te vatten als de mast van een schip.
Deze mast, die op het bekken geplaatst is, strekt zich uit tot het hoofd en heeft er ter hoogte
van de schouders een dwarse ra: de schoudergordel. Op alle niveaus zijn ligamenten en
spieren die als stagen dienst doen, dat wil zeggen dat ze de mast verbinden met de plaats
waar hij vastzit, namelijk het bekken.
Een tweede systeem van stagen is in de vorm van een ruit verbonden met de
schoudergordel, met een lange verticale as en een korte horizontale as. In de symmetrische
stand zijn de krachten aan weerskanten in evenwicht en staat de mast precies verticaal.
Op 1 been staan: het bekken kantelt naar de tegengestelde kant en wordt de wervelkolom
gedwongen te buigen:
- Het lumbale gebied (onder) bocht convex naar de kant van het niet belaste been
(hier rechts)
- Concave bocht in het thoracale gebied (midden)
- Convexe bocht in het cervicale gebied (boven)
De spieren passen onder invloed van het centrale zenuwstelsel hun spanning automatisch
aan om het evenwicht te herstellen.
De buigzaamheid van de as van de wervelkolom is te danken aan het feit dat zij opgebouwd
is uit vele boven elkaar geplaatste componenten, die met elkaar door ligamenten en spieren
verbonden zijn. Deze structuur kan dus onder invloed van spierspanningen van vorm
veranderen, terwijl hij toch stijf blijft.
, De wervelkolom, lichaamsas en bescherming van het ruggenmerg
De wervelkolom vormt als het ware de centrale pilaar van de romp.
Thoracale deel ligt in het achterste kwart van de thorax (b). Cervicale ligt het meer centraal
(a). In het lumbale gebied ligt de wervelkolom pas echt centraal en reikt daar tot halverwege
de romp (c). Deze variaties in plaats kunnen door lokale factoren worden verklaard.
In het cervicale gebied ondersteunt de wervelkolom het hoofd en moet hij zo dicht mogelijk
bij het zwaartepunt van het hoofd liggen.
In de thorax is de wervelkolom door de organen, met name het hart, naar achteren geduwd.
In het lumbale gebied ondersteunt de wervelkolom het gewicht van het erboven liggende
deel van de romp, zodat hij meer centraal ligt en in de buikholte uitsteekt.
Naast zijn functie als steunpilaar van de romp beschermt de wervelkolom het ruggenmerg
De canalis vertebralis, die bij het foramen magnum begint, vormt een buigzame en efficiënte
bescherming voor het ruggenmerg. Deze bescherming is niet alijd efficiënt, mdat het ruggenmerg en
de uittredende zenuwen onder bepaalde omstandigheden en op bepaalde plaatsen beschadigd
kunnen worden door deze beschermende structuren.
Wervelkolom als geheel
De wervelkolom, een gestaagde as
De wervelkolom, de as van het lichaam, moet aan twee mechanische tegengestelde eisen
voldoen: hij moet stijf en buigzaam zijn. Dit is mogelijk door zijn gestaagde structuur.
De wervelkolom in zijn geheel is op te vatten als de mast van een schip.
Deze mast, die op het bekken geplaatst is, strekt zich uit tot het hoofd en heeft er ter hoogte
van de schouders een dwarse ra: de schoudergordel. Op alle niveaus zijn ligamenten en
spieren die als stagen dienst doen, dat wil zeggen dat ze de mast verbinden met de plaats
waar hij vastzit, namelijk het bekken.
Een tweede systeem van stagen is in de vorm van een ruit verbonden met de
schoudergordel, met een lange verticale as en een korte horizontale as. In de symmetrische
stand zijn de krachten aan weerskanten in evenwicht en staat de mast precies verticaal.
Op 1 been staan: het bekken kantelt naar de tegengestelde kant en wordt de wervelkolom
gedwongen te buigen:
- Het lumbale gebied (onder) bocht convex naar de kant van het niet belaste been
(hier rechts)
- Concave bocht in het thoracale gebied (midden)
- Convexe bocht in het cervicale gebied (boven)
De spieren passen onder invloed van het centrale zenuwstelsel hun spanning automatisch
aan om het evenwicht te herstellen.
De buigzaamheid van de as van de wervelkolom is te danken aan het feit dat zij opgebouwd
is uit vele boven elkaar geplaatste componenten, die met elkaar door ligamenten en spieren
verbonden zijn. Deze structuur kan dus onder invloed van spierspanningen van vorm
veranderen, terwijl hij toch stijf blijft.
, De wervelkolom, lichaamsas en bescherming van het ruggenmerg
De wervelkolom vormt als het ware de centrale pilaar van de romp.
Thoracale deel ligt in het achterste kwart van de thorax (b). Cervicale ligt het meer centraal
(a). In het lumbale gebied ligt de wervelkolom pas echt centraal en reikt daar tot halverwege
de romp (c). Deze variaties in plaats kunnen door lokale factoren worden verklaard.
In het cervicale gebied ondersteunt de wervelkolom het hoofd en moet hij zo dicht mogelijk
bij het zwaartepunt van het hoofd liggen.
In de thorax is de wervelkolom door de organen, met name het hart, naar achteren geduwd.
In het lumbale gebied ondersteunt de wervelkolom het gewicht van het erboven liggende
deel van de romp, zodat hij meer centraal ligt en in de buikholte uitsteekt.
Naast zijn functie als steunpilaar van de romp beschermt de wervelkolom het ruggenmerg
De canalis vertebralis, die bij het foramen magnum begint, vormt een buigzame en efficiënte
bescherming voor het ruggenmerg. Deze bescherming is niet alijd efficiënt, mdat het ruggenmerg en
de uittredende zenuwen onder bepaalde omstandigheden en op bepaalde plaatsen beschadigd
kunnen worden door deze beschermende structuren.
