Samenvatting masseren
4 soorten massagetechnieken
- intermitterend drukken, statische toepassing van mechanische energie, waarbij de
toegepaste kracht van een nulwaarde langzaam stijgt naar een maximumwaarde, al dan niet
onveranderd blijft en vervolgens langzaam verminderd tot het nulniveau.
- Effleurages; strijkingen en wrijvingen, Dynamische massagetechnieken, constante druk op
de heen en teruggaande beweging.
- Petrissages, knedingen Statisch toepassen van mechanische energie, waarbij voornamelijk
compressie van de anatomische structuur bewerkstelligd wordt en de toegepaste kracht van
een nulwaarde langzaam toeneemt tot het maximum, daarbij enige tijd vastgehouden wordt
en vervolgens weer afneemt tot de nulwaarde.
- Fricties een semistatische toepassing van mechanische energie met constante kracht.
Wordt vaak als pijnlijk ervaren.
De dosering wordt bepaald door de intensiteit en de toegepaste tijd van de prikkel.
De belangrijkste parameters die vrij in te stellen zijn en de mate van stimulatie van de prikkel
bepalen zijn:
- Toegepaste kracht per oppervlakte
- Prikkelfrequentie
Wrijvingsweerstand in formule Fw= Fn x C
Wrijvingsweerstand = normaalkracht (drukkracht therapeut) x de wrijvingscoëfficiënt, dit is
een eigenschap van de materie zelf. (katoen geeft meer wrijving dan zijde)
Een hogere wrijvingsweerstand zal een grotere stimulatie geven dan een lagere. Zowel de
drukkracht als het gebruik van tussenvloeistof bepalen de dosering van de wrijvingskracht.
De prikkelfrequentie is afhankelijk van zowel de prikkelherhalingsfrequentie als de sleheid
van bewegen.
Pijndempende massage
Hype-aesthesie = verminderend normaal gevoel
Anaesthesie = afwezigheid van het normale gevoel
Hyperaesthesie = toename normale gevoel
Dysaesthesie = spontane op opgewekte abnormale, onplezierige gewaarwording
Paraesthesie = spontane abnormale, niet pijnlijke gewaarwording bv tintelingen.
, Hyperalgesie = versterkte reactie op een lichte nare stimulus, overgevoeligheid van de
adelta- en de c vezels. Hierdoor ontstaat versterkte pijngewaarwording op een noxische
prikkel.
Allodynie = pijn na een aangename stimulus, oftewel overgevoeligheid van snelle Aa en de
Ab vezels. Bij allodynie is er pijngewaarwording op een niet noxische prikkel
Referred pain = pijngewaarwording welke niet overeenkomstig is met de plaats van de
nociceptieve stimulus.
Receptieve veld = Huidgebied waarvandaan een achterhoornneuron wordt beïnvloed.
Discriminerend vermogen = vermogen van het zenuwstelsel om twee tegelijkertijd
toegediende prikkels afzonderlijk waar te kunnen nemen.
Nocifysiologie
In de periferie wordt potentiele weefselschade gedecteerd door nocisensoren. Hiervan zijn
2 soorten.
De inumodale nocisensoren, acute scherpe pijn voor bijvoordeeld directe weefselschade
De polymodale nocisensoren. De meer zeurende pijnsenstatie maar ook betrokken bij tal
van andere sensoriek.
Uit het hele lichaam wordt info verzameld over de kwaliteit van weefsels (pijn, onsteking
etc). dit gebeurt door dunne (niet gemyeliniseerde) C vezels. Deze komen aan op de
achterhoorn. Dit doen zij op 2 manieren.
- middels elektrische activiteit van de C vezels
- Axoplasma-flow, deze transporteert stoffen door de zenuwvezels.
De elektrische route is veel sneller. Maar het transportsysteem heeft een landurige
uitwerking.
Wat is sensitisatie
Sensititastie is een stoornis van de prikkelverwerking waarbij er sprake is van een
overprikkeling van meerdere segmenten van de medulla spinalis en of herstenstam/cortex.
Sensitisatie is het onvermogen van het zenuwstelsel om een perifere prikkel adequaat te
beoordelen. Ipv normale verwerking worden de binnenkomende prikkels versterkt.
Daardoor gaan de opstijgende banen de pijncentra in de hersenen nog meer pikkelen,
hierdoor wordt de pijn erger en onderhouden.
Dit heeft de volgende kenmerken.
- er is sprake van een stoornis in de kwaliteit van de pijngewaarwording, welke zich uit in een
allodynie en of hyperalgesie
- er is sprake van een stoornis in de herkenning van de pijngewaarwording. Waardoor de pijn
zich niet beperkt tot het gebied van de noxische prikkel, maar zich uitbreid binnen het
gehele dermatoom of soms zelf meerdere segmenten.
Selectiviteit
De mate waarin het zenuwstelsel in staat is een perifere prikkel adequeaat te beoordelen
noemen we selectiviteit. Dus een tastprikkel als een tastprikkel en een noxische prikkel als
pijn.
4 soorten massagetechnieken
- intermitterend drukken, statische toepassing van mechanische energie, waarbij de
toegepaste kracht van een nulwaarde langzaam stijgt naar een maximumwaarde, al dan niet
onveranderd blijft en vervolgens langzaam verminderd tot het nulniveau.
- Effleurages; strijkingen en wrijvingen, Dynamische massagetechnieken, constante druk op
de heen en teruggaande beweging.
- Petrissages, knedingen Statisch toepassen van mechanische energie, waarbij voornamelijk
compressie van de anatomische structuur bewerkstelligd wordt en de toegepaste kracht van
een nulwaarde langzaam toeneemt tot het maximum, daarbij enige tijd vastgehouden wordt
en vervolgens weer afneemt tot de nulwaarde.
- Fricties een semistatische toepassing van mechanische energie met constante kracht.
Wordt vaak als pijnlijk ervaren.
De dosering wordt bepaald door de intensiteit en de toegepaste tijd van de prikkel.
De belangrijkste parameters die vrij in te stellen zijn en de mate van stimulatie van de prikkel
bepalen zijn:
- Toegepaste kracht per oppervlakte
- Prikkelfrequentie
Wrijvingsweerstand in formule Fw= Fn x C
Wrijvingsweerstand = normaalkracht (drukkracht therapeut) x de wrijvingscoëfficiënt, dit is
een eigenschap van de materie zelf. (katoen geeft meer wrijving dan zijde)
Een hogere wrijvingsweerstand zal een grotere stimulatie geven dan een lagere. Zowel de
drukkracht als het gebruik van tussenvloeistof bepalen de dosering van de wrijvingskracht.
De prikkelfrequentie is afhankelijk van zowel de prikkelherhalingsfrequentie als de sleheid
van bewegen.
Pijndempende massage
Hype-aesthesie = verminderend normaal gevoel
Anaesthesie = afwezigheid van het normale gevoel
Hyperaesthesie = toename normale gevoel
Dysaesthesie = spontane op opgewekte abnormale, onplezierige gewaarwording
Paraesthesie = spontane abnormale, niet pijnlijke gewaarwording bv tintelingen.
, Hyperalgesie = versterkte reactie op een lichte nare stimulus, overgevoeligheid van de
adelta- en de c vezels. Hierdoor ontstaat versterkte pijngewaarwording op een noxische
prikkel.
Allodynie = pijn na een aangename stimulus, oftewel overgevoeligheid van snelle Aa en de
Ab vezels. Bij allodynie is er pijngewaarwording op een niet noxische prikkel
Referred pain = pijngewaarwording welke niet overeenkomstig is met de plaats van de
nociceptieve stimulus.
Receptieve veld = Huidgebied waarvandaan een achterhoornneuron wordt beïnvloed.
Discriminerend vermogen = vermogen van het zenuwstelsel om twee tegelijkertijd
toegediende prikkels afzonderlijk waar te kunnen nemen.
Nocifysiologie
In de periferie wordt potentiele weefselschade gedecteerd door nocisensoren. Hiervan zijn
2 soorten.
De inumodale nocisensoren, acute scherpe pijn voor bijvoordeeld directe weefselschade
De polymodale nocisensoren. De meer zeurende pijnsenstatie maar ook betrokken bij tal
van andere sensoriek.
Uit het hele lichaam wordt info verzameld over de kwaliteit van weefsels (pijn, onsteking
etc). dit gebeurt door dunne (niet gemyeliniseerde) C vezels. Deze komen aan op de
achterhoorn. Dit doen zij op 2 manieren.
- middels elektrische activiteit van de C vezels
- Axoplasma-flow, deze transporteert stoffen door de zenuwvezels.
De elektrische route is veel sneller. Maar het transportsysteem heeft een landurige
uitwerking.
Wat is sensitisatie
Sensititastie is een stoornis van de prikkelverwerking waarbij er sprake is van een
overprikkeling van meerdere segmenten van de medulla spinalis en of herstenstam/cortex.
Sensitisatie is het onvermogen van het zenuwstelsel om een perifere prikkel adequaat te
beoordelen. Ipv normale verwerking worden de binnenkomende prikkels versterkt.
Daardoor gaan de opstijgende banen de pijncentra in de hersenen nog meer pikkelen,
hierdoor wordt de pijn erger en onderhouden.
Dit heeft de volgende kenmerken.
- er is sprake van een stoornis in de kwaliteit van de pijngewaarwording, welke zich uit in een
allodynie en of hyperalgesie
- er is sprake van een stoornis in de herkenning van de pijngewaarwording. Waardoor de pijn
zich niet beperkt tot het gebied van de noxische prikkel, maar zich uitbreid binnen het
gehele dermatoom of soms zelf meerdere segmenten.
Selectiviteit
De mate waarin het zenuwstelsel in staat is een perifere prikkel adequeaat te beoordelen
noemen we selectiviteit. Dus een tastprikkel als een tastprikkel en een noxische prikkel als
pijn.
