Feilloos adviseren
Hoofdstuk 2
Adviseur zijn houdt in dat je vaardigheden moet hebben die de effectiviteit ten goede
komen, ongeacht de vakkundigheid.
Persoonlijkheid in proces meer betrokken dan wanneer je je vakkennis op een andere
manier zou toepassen. Bijv. reacties op cliënt, gevoelens tijdens discussies.
Als adviseur werk je op 2 niveaus:
1. De inhoud, cognitieve gedeelte. Dus welk probleem er is.
2. Ontwikkelen van gevoelens tussen cliënt en adviseur. Spanning, tolerantie etc.
Gevoelens vormen affectieve kant van de discussie, belangrijke bron gegevens adviseur.
Belangrijk om daar veel aandacht aan te schenken. Dat is een belangrijke doelstelling in
de relatie tussen de cliënt en adviseur.
Affectieve kant belangrijk -> meer op je gemak en kan je verwoorden hoe je gevoelens
zijn over hoe de relatie verloopt -> vaardig worden verwoorden gegevens relatie.
Affectieve kant interactie heeft 4 elementen die altijd van kracht zijn:
1. Verantwoordelijkheid: fiftyfifty verdeeld zijn. Dan neemt ook cliënt
verantwoordelijkheid voor het programma.
2. Gevoelens: Is cliënt in staat voor zijn gevoelens uit te komen. Belangrijk om te zien
omdat mensen binnen de organisatie ook zo naar de cliënt kijken. Van invloed op
verantwoordelijkheid.
3. Vertrouwen: vragen aan cliënten of ze gerust zijn dat je de verantwoordelijkheid
neemt en zeggen dat je de touwtjes niet volledig in handen neemt. Hoe meer
wantrouwen onder woorden wordt gebracht, grotere kans dat je vertrouwen opbouwt.
4. Je eigen behoeften: geaccepteerd & nuttig voelen bij cliënt. Met mensen binnen de
organisatie praten en steun krijgen van de manager.
Elke visie wat leidt tot een effectief advies berust o.a. op veronderstellingen adviseur
over wat een organisatie effectief maakt.
Eigen adviesgedrag dient consistent te zijn met de managementstijl van de cliënt.
Beginnen met na te denken over mogelijke veronderstellingen over goed management.
Meeste organisaties: hiërarchische piramide en scheiding tussen autoriteit en
verantwoordelijkheid. Hoeksteen daarvoor is sterk leiderschap.
Leiderschap: individueel vermogen werk te plannen, mensen organiseren, mensen en
resultaten onder controle houden en verantwoordelijk naar juiste mensen om resultaat
te bereiken.
Participerend leiderschap loopt als rode draad voor effectieve organisaties.
Probleemoplossing eist valide gegevens; objectieve gegevens (feiten) en persoonlijke
gegevens. Persoonlijke gegevens ook feiten, maar die hebben betrekking op gevoel.
Wanneer mensen het idee hebben dat ze mee mogen beslissen op beslissingen die
directe invloed hebben op hun werk zijn ze meer bereid om mee te werken.
Doelstellingen van de adviseur:
1. Aangaan van op samenwerking gebaseerde relatie. 2 redenen voor. 1) optimaal
gebruik van iemands middelen, beide dragen verantwoordelijkheid voor succes &
mislukking. 2) Adviseurs dienen als voorbeeld situatie op te lossen.
Hoofdstuk 2
Adviseur zijn houdt in dat je vaardigheden moet hebben die de effectiviteit ten goede
komen, ongeacht de vakkundigheid.
Persoonlijkheid in proces meer betrokken dan wanneer je je vakkennis op een andere
manier zou toepassen. Bijv. reacties op cliënt, gevoelens tijdens discussies.
Als adviseur werk je op 2 niveaus:
1. De inhoud, cognitieve gedeelte. Dus welk probleem er is.
2. Ontwikkelen van gevoelens tussen cliënt en adviseur. Spanning, tolerantie etc.
Gevoelens vormen affectieve kant van de discussie, belangrijke bron gegevens adviseur.
Belangrijk om daar veel aandacht aan te schenken. Dat is een belangrijke doelstelling in
de relatie tussen de cliënt en adviseur.
Affectieve kant belangrijk -> meer op je gemak en kan je verwoorden hoe je gevoelens
zijn over hoe de relatie verloopt -> vaardig worden verwoorden gegevens relatie.
Affectieve kant interactie heeft 4 elementen die altijd van kracht zijn:
1. Verantwoordelijkheid: fiftyfifty verdeeld zijn. Dan neemt ook cliënt
verantwoordelijkheid voor het programma.
2. Gevoelens: Is cliënt in staat voor zijn gevoelens uit te komen. Belangrijk om te zien
omdat mensen binnen de organisatie ook zo naar de cliënt kijken. Van invloed op
verantwoordelijkheid.
3. Vertrouwen: vragen aan cliënten of ze gerust zijn dat je de verantwoordelijkheid
neemt en zeggen dat je de touwtjes niet volledig in handen neemt. Hoe meer
wantrouwen onder woorden wordt gebracht, grotere kans dat je vertrouwen opbouwt.
4. Je eigen behoeften: geaccepteerd & nuttig voelen bij cliënt. Met mensen binnen de
organisatie praten en steun krijgen van de manager.
Elke visie wat leidt tot een effectief advies berust o.a. op veronderstellingen adviseur
over wat een organisatie effectief maakt.
Eigen adviesgedrag dient consistent te zijn met de managementstijl van de cliënt.
Beginnen met na te denken over mogelijke veronderstellingen over goed management.
Meeste organisaties: hiërarchische piramide en scheiding tussen autoriteit en
verantwoordelijkheid. Hoeksteen daarvoor is sterk leiderschap.
Leiderschap: individueel vermogen werk te plannen, mensen organiseren, mensen en
resultaten onder controle houden en verantwoordelijk naar juiste mensen om resultaat
te bereiken.
Participerend leiderschap loopt als rode draad voor effectieve organisaties.
Probleemoplossing eist valide gegevens; objectieve gegevens (feiten) en persoonlijke
gegevens. Persoonlijke gegevens ook feiten, maar die hebben betrekking op gevoel.
Wanneer mensen het idee hebben dat ze mee mogen beslissen op beslissingen die
directe invloed hebben op hun werk zijn ze meer bereid om mee te werken.
Doelstellingen van de adviseur:
1. Aangaan van op samenwerking gebaseerde relatie. 2 redenen voor. 1) optimaal
gebruik van iemands middelen, beide dragen verantwoordelijkheid voor succes &
mislukking. 2) Adviseurs dienen als voorbeeld situatie op te lossen.
