1. Introcollege 31-08-2015 Teixeira
de Mattos
Vier macromoleculen: suikers, vetten, eiwitten, nucleïnezuren. Het maken van
een polymeer van meerdere monomeren gaat via condensatie. Het uit elkaar
brengen van polymeren tot meerdere
monomeren gaat via hydrolyse.
In vetzuren is de staart hydrofoob, en
de kop hydrofiel; verzuren zijn
amfifatisch.
Het gedrag van de cel is de som van
alle acties binnen de cel.
Omdat grote en polaire moleculen
slecht door het membraan kunnen (heel
langzaam), zijn transporteiwitten nodig.
Alleen eiwitten in de goede, stabiele
vorm zijn kunnen goed functioneel zijn.
Stabiel houdt in dat het eiwit op een laag energieniveau zit. Denk aan een bal
die in een dal ligt. Er is dan ook nog de stabiele vorm bovenaan de berg, maar
die is een hoog energieniveau, en dus fragieler.
Wetten van Thermodynamica:
1) Energie gaat nooit verloren en wordt nooit gemaakt.
2) Bij een energieomzetting wordt altijd een deel omgezet in onbruikbare
energie.
3) Als geen energie wordt gestoken in het behouden van organisatie zal over
verloop van tijd alles terug gaan naar entropie/chaos, omdat dit de
natuurlijke orde is.
Bruikbare energie drukken we uit in Gibbs vrije energie (G). De totale energie
wordt met H aangeduid. Alleen als er winst is in de wanorde, doordat ΔG < 0, zal
een reactie spontaan verlopen. Een reactie met ΔG > 0 kan verlopen, als er
energie in wordt gestoken.
ΔG hangt af van de aard en concentraties van de reactanten.
De energie die moet worden gebruikt om endergone reacties te laten gebeuren,
komt uit ATP.
, 2. Biochemie
02-09-2015
Teixeira de Mattos
Km is de substraatconcentratie
waarbij de reactiesnelheid op 0.5
Vmax ligt; het heeft dus een
concentratie eenheid. De snelheid
van een reactie heeft te maken met
onder andere [S], en de hoeveelheid
enzym; dit hangt weer af van de
genexpressie. Zonder enzymen is het
verband tussen [S] en de snelheid
lineair.
Een enzym kan niet de ΔG van een
reactie veranderen. Katalysatie heeft
niks te maken met ΔG.
Endergone reacties moeten worden gekoppeld aan hydrolyse van ATP; wanneer
deze reacties samen een negatieve ΔG hebben, zal de reactie verlopen.
Enzymen hebben een temperatuuroptimum
waarbij de moleculen snel bewegen, waardoor de
kans dat het substraat het enzym vindt groot is.
Na het optimum denatureert het enzym echter,
waardoor de curve stijl naar beneden gaat.
Bij een zuur-base reactie is er sprake van
protonen overdracht. Het zuur is de donor, en
de base de acceptor.
Bij een redox reactie is er sprake van
elektronen overdracht. De reductor is de donor,
en de oxidator de acceptor.
O2 is een goede elektron acceptor omdat O22- een energetisch lager niveau heeft
dan O2 zelf.
De verhouding product/substraat
waarbij de twee even snel in elkaar
overgaan, zodat er netto niks gebeurt,
is de evenwichtsconstante.
Wanneer NAD+ wordt gereduceerd
verandert het in NADH2; oxidatie
draagt de H2 over de stof die nu wordt
gereduceerd.
Binnen de aminozuren zijn enkel L
isomeren functioneel in onze
eiwitten.
De iontoestand van een aminozuur in een zuur-base reactie verschilt per pH. In
een lage pH zijn zowel de NH3+ groep als de COOH groep geprotoniseerd. In de
de Mattos
Vier macromoleculen: suikers, vetten, eiwitten, nucleïnezuren. Het maken van
een polymeer van meerdere monomeren gaat via condensatie. Het uit elkaar
brengen van polymeren tot meerdere
monomeren gaat via hydrolyse.
In vetzuren is de staart hydrofoob, en
de kop hydrofiel; verzuren zijn
amfifatisch.
Het gedrag van de cel is de som van
alle acties binnen de cel.
Omdat grote en polaire moleculen
slecht door het membraan kunnen (heel
langzaam), zijn transporteiwitten nodig.
Alleen eiwitten in de goede, stabiele
vorm zijn kunnen goed functioneel zijn.
Stabiel houdt in dat het eiwit op een laag energieniveau zit. Denk aan een bal
die in een dal ligt. Er is dan ook nog de stabiele vorm bovenaan de berg, maar
die is een hoog energieniveau, en dus fragieler.
Wetten van Thermodynamica:
1) Energie gaat nooit verloren en wordt nooit gemaakt.
2) Bij een energieomzetting wordt altijd een deel omgezet in onbruikbare
energie.
3) Als geen energie wordt gestoken in het behouden van organisatie zal over
verloop van tijd alles terug gaan naar entropie/chaos, omdat dit de
natuurlijke orde is.
Bruikbare energie drukken we uit in Gibbs vrije energie (G). De totale energie
wordt met H aangeduid. Alleen als er winst is in de wanorde, doordat ΔG < 0, zal
een reactie spontaan verlopen. Een reactie met ΔG > 0 kan verlopen, als er
energie in wordt gestoken.
ΔG hangt af van de aard en concentraties van de reactanten.
De energie die moet worden gebruikt om endergone reacties te laten gebeuren,
komt uit ATP.
, 2. Biochemie
02-09-2015
Teixeira de Mattos
Km is de substraatconcentratie
waarbij de reactiesnelheid op 0.5
Vmax ligt; het heeft dus een
concentratie eenheid. De snelheid
van een reactie heeft te maken met
onder andere [S], en de hoeveelheid
enzym; dit hangt weer af van de
genexpressie. Zonder enzymen is het
verband tussen [S] en de snelheid
lineair.
Een enzym kan niet de ΔG van een
reactie veranderen. Katalysatie heeft
niks te maken met ΔG.
Endergone reacties moeten worden gekoppeld aan hydrolyse van ATP; wanneer
deze reacties samen een negatieve ΔG hebben, zal de reactie verlopen.
Enzymen hebben een temperatuuroptimum
waarbij de moleculen snel bewegen, waardoor de
kans dat het substraat het enzym vindt groot is.
Na het optimum denatureert het enzym echter,
waardoor de curve stijl naar beneden gaat.
Bij een zuur-base reactie is er sprake van
protonen overdracht. Het zuur is de donor, en
de base de acceptor.
Bij een redox reactie is er sprake van
elektronen overdracht. De reductor is de donor,
en de oxidator de acceptor.
O2 is een goede elektron acceptor omdat O22- een energetisch lager niveau heeft
dan O2 zelf.
De verhouding product/substraat
waarbij de twee even snel in elkaar
overgaan, zodat er netto niks gebeurt,
is de evenwichtsconstante.
Wanneer NAD+ wordt gereduceerd
verandert het in NADH2; oxidatie
draagt de H2 over de stof die nu wordt
gereduceerd.
Binnen de aminozuren zijn enkel L
isomeren functioneel in onze
eiwitten.
De iontoestand van een aminozuur in een zuur-base reactie verschilt per pH. In
een lage pH zijn zowel de NH3+ groep als de COOH groep geprotoniseerd. In de
