een column over de irritaties van een vakkenvuller

Eindeloze uren..
Het is half 7. We mogen weer onderweg. 2x per week, wat wel elke dag lijkt. 2,5 uur, wat wel
een eeuw lijkt. Mensen die zeggen wat je moet doen en mensen die net zo weinig zin
hebben als jij. Dan heb je ook nog die mensen die je bedolven met vragen zoals: waar ligt
dit? Is dit ook in de actie? Kan ik hier ook mee betalen? En noem maar op. Ik heb het over de
Albert Heijn, mijn werk.
Elke keer weer ga ik met tegenzin er naartoe omdat ik weet dat het weer eindeloos gaat
duren. En dan kijk ik op het rooster en zie ik dat er ook nog is geen leuke mensen moeten
werken. Nou dan heb ik het al helemaal gehad. Ik werk daar nu al zo’n 4 maanden en elke
week weer zit ik op mijn knieën om die onderste schappen te vullen. En dit moet er dan wel
tiptop uitzien he. Rechtop, achter elkaar en op datum. En dan al mijn erger punten.
Ten eerste heb je die vervelende klanten met alle vragen. Ik kan het zo gek niet bedenken.
Laatst kwam er een man naar me toe en voeg: ‘weet jij welke schoonmaakmiddelen ik in
mijn huis kan gebruiken?’ alsof ik weet hoe ik een huis moet schoonmaken. Ja ik werk er en
ja ik stop die producten daar in de schappen maar dat betekent nog niet dat ik ook weet
waar je het allemaal voor kan gebruiken. Of die mensen die dan een uur lang stil staan voor
de koeling. Precies waar ik nou net even bij moet om dat ene product te vullen. Maar nee ze
nemen even een half uurtje om te bedenken wil ik dit wel eten. En uiteindelijk komen ze tot
de conclusie dat ze dat toch niet nodig hebben en lopen ze door. Nou dan krijg ik ook altijd
even een error.
Dan heb je ook nog ‘de afdelingsleiders’. Die om de minuut zeuren. ‘Werken jullie even door,
lullen doe je maar na werk.’ ‘Kom opschieten, we willen zo naar huis.’ Ja nee wij willen hier
blijven slapen. Alsof wij niet naar huis toe willen. Ze denken dat ze alles zijn terwijl dat reuze
meevalt. Ja ik snap dat ik naar ze moet luisteren maar je hoeft niet zo te zeuren en te denken
dat je het beter en sneller kunt. Dan zetten ze je bij de wijn. Ik snap niet hoe er zo veel
verschillende soorten moeten zijn en ook nog in een fles die er allemaal hetzelfde uitzien. Ja
dan duurt het wel een half uurtje langer als ik een voor een al die flessen moet opzoeken.
Dan heb je ook nog de mensen met wie je moet werken. Dan heb je zo’n avond en zie je dat
er veel leuke mensen werken, maar uitgerekend jij, ja jij, staat op een afdeling met die ene
persoon met wie je nou net niet wilde. Die persoon met wie je niks hebt en ook nog is de
hele avond niks zegt. En die ook nog is niks kan omdat ze niet weet waar alles ligt. Nou dan
duurt werk dus echt verschrikkelijk lang.
En zo kan ik nog wel even doorgaan over al mijn ergernissen op mijn werk. Maar mensen ga
als klant alsjeblieft niet een uur kijken wat je nodig hebt. Bedenk wat je wilt en pak het maar
niet iets willen pakken maar nog moeten bedenken wat je wilt. En als je dit leest als
afdelingsleider, zeik alsjeblieft wat minder. Ik doe ook mijn best om zo snel mogelijk klaar te
zijn want ja ik wil ook naar huis. En als persoon die bij mij staat in het pad. Alsjeblieft we
weten allebei dat geen van ons er zin in heeft en als je dan ook nog is niks te vertellen hebt
dan sta ik nog liever in mijn eentje.