Taak 2A: Avoidant / vermijdende PD
1) Wat is het klinische beeld van PS AVOIDANT? (Bron: Taylor
2004)
DSM-criteria.
Five Factor Model (FFM); lage levels van opwinding zoeken (Excitement-
seeking) en hoog op risico vermijding.
Er zijn geen onderzoeken die cognitieve modellen onderzoeken van APD.
1.1 Hoe kunnen we avoidant het best definieren?
Bron: Taylor
Avoidant Personality Disorder (APD) gekenmerkt door het verlangen naar
interpersoonlijke aansluiting, wat samengaat met gevoelens van
ontoereikendheid /inadequaatheid, overgevoeligheid t.a.v. negatieve evaluatie,
en angst voor afwijzing (DSM-IV, 1994).
pervasieve sociale remming,
terugtrekken
laag zelfbeeld, gevoelens van inadequaatheid
lage tolerantie voor negatieve emoties
vermijding als algemene copingstrategie t.a.v. sociale, nieuwe situaties en
onplezierige emoties.
Hypersensitief voor negatieve evaluatie
Dus essentiële kenmerken zijn: pervasieve sociale, gedragsmatige, cognitieve en
emotionele vermijding.
Cognitieve vermijding-> beliefs over de emoties: dysfunctionele aannames over
de ervaring van negatieve emoties (Bijv.: Ik kan
onplezierige emoties niet tolereren). Actief vermijden
om aan iets te denken wat dysphorie met zich
meebrengt.
Gedragsmatige vermijding -> gedragen zich op een manier dat toelaat om deze
vermijding in stand te houden, ook vermijding van
nieuwigheid en risico.
Emotionele vermijding-> De vermijding breidt zich uit naar andere affectieve
staten, zoals boosheid en zelfs positieve vermijding.
1. 2 Syndroom of combi van een syndroom met sociale
avoidance?
Taylor heeft 4 onderzoeken gedaan om bovenstaande bevindingen te toetsen.
- Er zijn consequente bevindingen dat vermijding verder gaat dan sociale situatie.
Het algemene patroon van vermijding kan een onderliggend
persoonlijkheidskenmerk weerspiegelen dat leidt tot de kern van de pathologie
van APD.
Het onderzoek voorziet bewijs dat vermijdende individuen in het bijzonder een
lage tolerantie hebben voor emotionele distress en negatieve aannames er op
nahouden over de ervaring van intense emoties.
Een interessante bevinding is dat vermijding van negatieve emoties in alle
onderzoekersgroepen werden bevonden en de laagste correlatie hadden bij APD;
, echter het vermijden van positieve emoties onderscheid APD van alle andere
onderzoeksgroepen. Dus terwijl mensen in het algemeen de ervaring van
negatieve emoties proberen te vermijden, proberen mensen met APD alle
emoties te vermijden.
DUS: Het is een combi aangezien het zowel gaat om sociaale als om non-sociale
avoidance. Mensen met APD vermijden ook positieve sociale situaties.
APD wordt geassocieerd met een lagere onderwijsniveaus, sociale steun en
kwaliteit van leven en in meerdere mate interpersoonlijke problemen en
psychiatrische symptomen. APD zijn meer sociaal geïsoleerd, hebben
educatieproblemen en slechte levenskwaliteit.
Etiologie
- Taylor: Geremdheid tijdens de kindertijd heeft laten zien dat het een latere
ontwikkeling van sociale angst en vermijding voorspelt. Sommige theoretici
suggereren dat individuen met een hypersensitief temperament een verhoogde
aanleg hebben voor het ontwikkelen van APD.
- Bernstein & Arntz: over bescherming van de ouders, zoals excessieve controle
wat gecombineerd gaat met de lage ouderlijke warmte, draagt bij aan de
ontwikkeling van de vermijdende persoonlijkheidsstoornis. (meer vanaf p32.)
Prevalentie
Bernstein & Arntz: 14,7% in een psychiatrische out-patient groep.
- meer voorkomend bij vrouwen.
Co-morbiditeit
Schizoïde en vermijdende persoonlijkheidsstoornis.
71% van vermijdende kregen ook een diagnose van afhankelijke persoonlijkheid,
50% van de afhankelijke ook een diagnose vermijdende persoonlijkheidsstoornis
kreeg.
Overeenkomst
- sociale isolatie,
- hebben weinig of geen hechte vriendschappen,
- solitaire activiteiten ondernemen tegenover sociale activiteiten en
- kunnen aloof of geremd zijn in sociale situaties.
Onderscheid
- hun motivatie of capaciteit voor hechting (attachment). Schizoïde individuen
ontbreekt het verlangen of de bekwaamheid van sociale relaties te vormen;
terwijl vermijdende individuele interpersoonlijk contact verlangen maar dit
vermijden vanuit gevoelens van inferioriteit, en een intense angst voor afwijzing
en vernedering. Millon (1981) beschrijft dit verschil als een passieve (schizoïde)
versus actieve (vermijdende) hechting.
Afhankelijke en vermijdende persoonlijkheidsstoornis
De persoon die vermijdend is schuwt interpersoonlijke intimiteit, terwijl de
persoon die afhankelijk is dit opzoekt – ze delen beiden een onderliggende laag
zelfvertrouwen en een gemis aan geldingsdrang (van zichzelf).
1) Wat is het klinische beeld van PS AVOIDANT? (Bron: Taylor
2004)
DSM-criteria.
Five Factor Model (FFM); lage levels van opwinding zoeken (Excitement-
seeking) en hoog op risico vermijding.
Er zijn geen onderzoeken die cognitieve modellen onderzoeken van APD.
1.1 Hoe kunnen we avoidant het best definieren?
Bron: Taylor
Avoidant Personality Disorder (APD) gekenmerkt door het verlangen naar
interpersoonlijke aansluiting, wat samengaat met gevoelens van
ontoereikendheid /inadequaatheid, overgevoeligheid t.a.v. negatieve evaluatie,
en angst voor afwijzing (DSM-IV, 1994).
pervasieve sociale remming,
terugtrekken
laag zelfbeeld, gevoelens van inadequaatheid
lage tolerantie voor negatieve emoties
vermijding als algemene copingstrategie t.a.v. sociale, nieuwe situaties en
onplezierige emoties.
Hypersensitief voor negatieve evaluatie
Dus essentiële kenmerken zijn: pervasieve sociale, gedragsmatige, cognitieve en
emotionele vermijding.
Cognitieve vermijding-> beliefs over de emoties: dysfunctionele aannames over
de ervaring van negatieve emoties (Bijv.: Ik kan
onplezierige emoties niet tolereren). Actief vermijden
om aan iets te denken wat dysphorie met zich
meebrengt.
Gedragsmatige vermijding -> gedragen zich op een manier dat toelaat om deze
vermijding in stand te houden, ook vermijding van
nieuwigheid en risico.
Emotionele vermijding-> De vermijding breidt zich uit naar andere affectieve
staten, zoals boosheid en zelfs positieve vermijding.
1. 2 Syndroom of combi van een syndroom met sociale
avoidance?
Taylor heeft 4 onderzoeken gedaan om bovenstaande bevindingen te toetsen.
- Er zijn consequente bevindingen dat vermijding verder gaat dan sociale situatie.
Het algemene patroon van vermijding kan een onderliggend
persoonlijkheidskenmerk weerspiegelen dat leidt tot de kern van de pathologie
van APD.
Het onderzoek voorziet bewijs dat vermijdende individuen in het bijzonder een
lage tolerantie hebben voor emotionele distress en negatieve aannames er op
nahouden over de ervaring van intense emoties.
Een interessante bevinding is dat vermijding van negatieve emoties in alle
onderzoekersgroepen werden bevonden en de laagste correlatie hadden bij APD;
, echter het vermijden van positieve emoties onderscheid APD van alle andere
onderzoeksgroepen. Dus terwijl mensen in het algemeen de ervaring van
negatieve emoties proberen te vermijden, proberen mensen met APD alle
emoties te vermijden.
DUS: Het is een combi aangezien het zowel gaat om sociaale als om non-sociale
avoidance. Mensen met APD vermijden ook positieve sociale situaties.
APD wordt geassocieerd met een lagere onderwijsniveaus, sociale steun en
kwaliteit van leven en in meerdere mate interpersoonlijke problemen en
psychiatrische symptomen. APD zijn meer sociaal geïsoleerd, hebben
educatieproblemen en slechte levenskwaliteit.
Etiologie
- Taylor: Geremdheid tijdens de kindertijd heeft laten zien dat het een latere
ontwikkeling van sociale angst en vermijding voorspelt. Sommige theoretici
suggereren dat individuen met een hypersensitief temperament een verhoogde
aanleg hebben voor het ontwikkelen van APD.
- Bernstein & Arntz: over bescherming van de ouders, zoals excessieve controle
wat gecombineerd gaat met de lage ouderlijke warmte, draagt bij aan de
ontwikkeling van de vermijdende persoonlijkheidsstoornis. (meer vanaf p32.)
Prevalentie
Bernstein & Arntz: 14,7% in een psychiatrische out-patient groep.
- meer voorkomend bij vrouwen.
Co-morbiditeit
Schizoïde en vermijdende persoonlijkheidsstoornis.
71% van vermijdende kregen ook een diagnose van afhankelijke persoonlijkheid,
50% van de afhankelijke ook een diagnose vermijdende persoonlijkheidsstoornis
kreeg.
Overeenkomst
- sociale isolatie,
- hebben weinig of geen hechte vriendschappen,
- solitaire activiteiten ondernemen tegenover sociale activiteiten en
- kunnen aloof of geremd zijn in sociale situaties.
Onderscheid
- hun motivatie of capaciteit voor hechting (attachment). Schizoïde individuen
ontbreekt het verlangen of de bekwaamheid van sociale relaties te vormen;
terwijl vermijdende individuele interpersoonlijk contact verlangen maar dit
vermijden vanuit gevoelens van inferioriteit, en een intense angst voor afwijzing
en vernedering. Millon (1981) beschrijft dit verschil als een passieve (schizoïde)
versus actieve (vermijdende) hechting.
Afhankelijke en vermijdende persoonlijkheidsstoornis
De persoon die vermijdend is schuwt interpersoonlijke intimiteit, terwijl de
persoon die afhankelijk is dit opzoekt – ze delen beiden een onderliggende laag
zelfvertrouwen en een gemis aan geldingsdrang (van zichzelf).
