Case 1
Vraag 1a: De regeling houdt in dat buitenlandse werknemers die tijdelijk in Nederland komen werken
en Nederlandse werknemers die tijdelijk in het buitenland werken een deel van hun salaris, dat ten
hoogste 30% van hun brutoloon bedraagt, mag worden aangemerkt als onbelaste kostenvergoeding.
Dit is zo gedaan omdat ervan wordt uitgegaan dat de werknemer kosten maakt als gevolg van het
komen werken in Nederland. Deze regeling staat opgenomen in artikel 31a lid 2 onderdeel e wet LB
en een verdere uitwerking ervan met de daarbij behorende voorwaarden in de artikelen 10e tot en
met 10ej van het Uitvoeringsbesluit LB. De voorwaarden zijn:
-Er moet een inhoudingsplichtige zijn die de buitenlandse werknemer aanwerft.
-Er moet sprake zijn van een specifieke deskundigheid. Iemand die is aangeworven vanuit het
buitenland heeft een specifieke deskundigheid indien die persoon een jaarloon heeft van €38 347 of
meer. Voor personen die een Nederlandse mastergraad of een hiermee gelijkwaardige buitenlandse
mastergraad hebben behaald en jonger zijn dan 30 jaar is er sprake van specifieke deskundigheid als
het jaarloon meer bedraagt dan €29 149. Als dit het geval is wordt geacht dat die persoon specifieke
kennis met zich meebrengt.
-Voordat de werknemer wordt aangetrokken mag deze persoon niet woonachtig zijn binnen een
straal van 150 kilometer vanaf de Nederlandse grens. De werknemer dient buiten een straal van 150
kilometer vanaf de Nederlandse grens woonachtig te zijn voor tenminste 2/3 van de periode van 24
maanden.
Wordt er aan deze eisen voldaan dan is er sprake van kenniswerkers die gebruik mogen maken van
de 30%-regeling. De regeling heeft een looptijd van maximaal 5 jaar.
De regeling is ontstaan na de Tweede Wereldoorlog toen er tijdens de wederopbouw te weinig
hoogwaardig personeel was en dus moest overkomen vanuit de Verenigde Staten. Om het voor hen
aantrekkelijk te maken om voor Nederland te kiezen werd er een regeling geïntroduceerd waarbij ze
hun dubbele lasten enigszins konden dekken. Tegenwoordig heet de regeling ‘de 30%-regeling’.
Wij vinden de 30%-regeling een goede regeling. Dit omdat we vinden dat het de concurrentiepositie
ten opzichte van andere EU-landen versterkt en er aardig wat kennis naar Nederland wordt gehaald.
Ook de looptijd van de regeling, maximaal 5 jaar, is goed omdat de Nederlandse schatkist anders
toch wel wat geld misloopt door het onbelaste deel van het loon.
Vraag 1b: Paulo voldoet aan alle eisen om in aanmerking te komen voor de 30%-regeling. Er is een
inhoudingsplichtige die hem aanwerft vanuit het buitenland. Ook heeft Paulo nog een specifieke
deskundigheid. De laatste eis zou in principe nog voor problemen kunnen zorgen indien Paulo van
2014 tot 1 juli 2019 ergens in België zou wonen binnen een straal van 150 kilometer van de
Nederlandse grens. Als dit het geval is geldt de regeling niet omdat er cumulatief aan alle eisen
voldaan moet worden. Echter als Paulo bijvoorbeeld in het zuiden van België woont waar de afstand
tot de Nederlandse grens meer bedraagt dan 150 kilometer mag hij de regeling toepassen.
Vraag 2: Er bestaat voor deze kenniswerkers keuzerecht zoals staat beschreven in artikel 2.6 wet IB
waarin staat dat deze personen de keuze hebben om aangemerkt te worden als buitenlandse
belastingplichtige voor de boxen 2 & 3. Het voordeel is dat op deze manier deze kenniswerkers niet
voor hun gehele wereldinkomen in de heffing betrokken worden maar alleen voor hun box 1
inkomen in Nederland. Om de regeling te kunnen toepassen moeten de inhoudingsplichtige en de
Vraag 1a: De regeling houdt in dat buitenlandse werknemers die tijdelijk in Nederland komen werken
en Nederlandse werknemers die tijdelijk in het buitenland werken een deel van hun salaris, dat ten
hoogste 30% van hun brutoloon bedraagt, mag worden aangemerkt als onbelaste kostenvergoeding.
Dit is zo gedaan omdat ervan wordt uitgegaan dat de werknemer kosten maakt als gevolg van het
komen werken in Nederland. Deze regeling staat opgenomen in artikel 31a lid 2 onderdeel e wet LB
en een verdere uitwerking ervan met de daarbij behorende voorwaarden in de artikelen 10e tot en
met 10ej van het Uitvoeringsbesluit LB. De voorwaarden zijn:
-Er moet een inhoudingsplichtige zijn die de buitenlandse werknemer aanwerft.
-Er moet sprake zijn van een specifieke deskundigheid. Iemand die is aangeworven vanuit het
buitenland heeft een specifieke deskundigheid indien die persoon een jaarloon heeft van €38 347 of
meer. Voor personen die een Nederlandse mastergraad of een hiermee gelijkwaardige buitenlandse
mastergraad hebben behaald en jonger zijn dan 30 jaar is er sprake van specifieke deskundigheid als
het jaarloon meer bedraagt dan €29 149. Als dit het geval is wordt geacht dat die persoon specifieke
kennis met zich meebrengt.
-Voordat de werknemer wordt aangetrokken mag deze persoon niet woonachtig zijn binnen een
straal van 150 kilometer vanaf de Nederlandse grens. De werknemer dient buiten een straal van 150
kilometer vanaf de Nederlandse grens woonachtig te zijn voor tenminste 2/3 van de periode van 24
maanden.
Wordt er aan deze eisen voldaan dan is er sprake van kenniswerkers die gebruik mogen maken van
de 30%-regeling. De regeling heeft een looptijd van maximaal 5 jaar.
De regeling is ontstaan na de Tweede Wereldoorlog toen er tijdens de wederopbouw te weinig
hoogwaardig personeel was en dus moest overkomen vanuit de Verenigde Staten. Om het voor hen
aantrekkelijk te maken om voor Nederland te kiezen werd er een regeling geïntroduceerd waarbij ze
hun dubbele lasten enigszins konden dekken. Tegenwoordig heet de regeling ‘de 30%-regeling’.
Wij vinden de 30%-regeling een goede regeling. Dit omdat we vinden dat het de concurrentiepositie
ten opzichte van andere EU-landen versterkt en er aardig wat kennis naar Nederland wordt gehaald.
Ook de looptijd van de regeling, maximaal 5 jaar, is goed omdat de Nederlandse schatkist anders
toch wel wat geld misloopt door het onbelaste deel van het loon.
Vraag 1b: Paulo voldoet aan alle eisen om in aanmerking te komen voor de 30%-regeling. Er is een
inhoudingsplichtige die hem aanwerft vanuit het buitenland. Ook heeft Paulo nog een specifieke
deskundigheid. De laatste eis zou in principe nog voor problemen kunnen zorgen indien Paulo van
2014 tot 1 juli 2019 ergens in België zou wonen binnen een straal van 150 kilometer van de
Nederlandse grens. Als dit het geval is geldt de regeling niet omdat er cumulatief aan alle eisen
voldaan moet worden. Echter als Paulo bijvoorbeeld in het zuiden van België woont waar de afstand
tot de Nederlandse grens meer bedraagt dan 150 kilometer mag hij de regeling toepassen.
Vraag 2: Er bestaat voor deze kenniswerkers keuzerecht zoals staat beschreven in artikel 2.6 wet IB
waarin staat dat deze personen de keuze hebben om aangemerkt te worden als buitenlandse
belastingplichtige voor de boxen 2 & 3. Het voordeel is dat op deze manier deze kenniswerkers niet
voor hun gehele wereldinkomen in de heffing betrokken worden maar alleen voor hun box 1
inkomen in Nederland. Om de regeling te kunnen toepassen moeten de inhoudingsplichtige en de
