Motorisch leren Samenvatting
Beek: Deel 5
De plaats en variabiliteit in het aanleren van bewegingen is van groot
belang. Wel is prestatieverbeteringen van groot belang met intresieke
varibaliteit in de uitovering worden teruggedrongen om een zo stabiel en
betrouwbaar mogelijk bewegingsresultaat te verkrijgen, of moet deze juist
gerespecteerd of zelfs uitvergroot zijn.
Traditioneel leren
Voor elke vaardigheid is een optimale bewegingtechniek. Individuele
sporters verschillen in het uitvoeren van de bewegingstechniek.
Afwijkingen in het bewegingsideaal worden gezien als fouten die
uitgebannen moeten worden. Trainers en choaches geven instructie en
aanwijzingen die op gericht zijn om fouten te corrigeren. De juite techniek
moet effectief worden ‘ingeslepen’. Het traditioneel leren wordt ook in de
sporten nu het meeste beheerst.
Differentieel leren
Differentieel leren gaat er vanuit dat er verschillen in
bewegingstechnieken zijn tussen individuele sporters. Alle sporters (ook
topsporters) laten allemaal een ander bewegingspatroon zien, met unieke
individuele kenmerken. Van een ideale bewegingstechniek die alle
sporters van toepassing zouden zijn is geen sprake. Variaties in
uitvoeringen zijn geen fouten maar verschillen tussen pogingen bij het
effectief leren. De essentiële informatie wordt door het brein aangezet tot
een optimale oplossing. Volgens differentieel leren is het aanleren van een
nieuwe bewegingspatroon dus een proces dat sterk gebaat is bij variatie. Hoe
groter de variatie hoe meer het brein wordt uitgedaagd tot het vinden van een
optimale oplossing en hoe sterker daardoor het opgroepen leerproces is.
Onderbouwing
1. Nieuwe bewegingspatronen worden opgevat als een proces van neurale
zelforganisatie: De optimale uitvoeringswijze wordt niet van buitenaf
opgelegd maar wordt door een individu ontwikkeld.
2. Overgang van het ene patroon is niet-lineaire fasetransitie. Deze
fluctuaties verschaffen de informatie die nodig tot een nieuw
bewegingspatroon.
3. Stochastische resonatie, Detecteerbaar uit signalen door toevoeging van
de ruis. Dit is de beschikbare informatie die de optimale uitvoeringswijze
versterkt en daardoor beter detecteerbaar is.
Praktische toepassing
Differentieel leren kan op verschillende manieren worden toegepast. Kijk naar
kogelstoten daar wordt de gooi telkens weer veranderd. Elke poging wordt er
gevarieerd in de gooi. Ook zijn er pogingen waarbij de uitovering wordt
Beek: Deel 5
De plaats en variabiliteit in het aanleren van bewegingen is van groot
belang. Wel is prestatieverbeteringen van groot belang met intresieke
varibaliteit in de uitovering worden teruggedrongen om een zo stabiel en
betrouwbaar mogelijk bewegingsresultaat te verkrijgen, of moet deze juist
gerespecteerd of zelfs uitvergroot zijn.
Traditioneel leren
Voor elke vaardigheid is een optimale bewegingtechniek. Individuele
sporters verschillen in het uitvoeren van de bewegingstechniek.
Afwijkingen in het bewegingsideaal worden gezien als fouten die
uitgebannen moeten worden. Trainers en choaches geven instructie en
aanwijzingen die op gericht zijn om fouten te corrigeren. De juite techniek
moet effectief worden ‘ingeslepen’. Het traditioneel leren wordt ook in de
sporten nu het meeste beheerst.
Differentieel leren
Differentieel leren gaat er vanuit dat er verschillen in
bewegingstechnieken zijn tussen individuele sporters. Alle sporters (ook
topsporters) laten allemaal een ander bewegingspatroon zien, met unieke
individuele kenmerken. Van een ideale bewegingstechniek die alle
sporters van toepassing zouden zijn is geen sprake. Variaties in
uitvoeringen zijn geen fouten maar verschillen tussen pogingen bij het
effectief leren. De essentiële informatie wordt door het brein aangezet tot
een optimale oplossing. Volgens differentieel leren is het aanleren van een
nieuwe bewegingspatroon dus een proces dat sterk gebaat is bij variatie. Hoe
groter de variatie hoe meer het brein wordt uitgedaagd tot het vinden van een
optimale oplossing en hoe sterker daardoor het opgroepen leerproces is.
Onderbouwing
1. Nieuwe bewegingspatronen worden opgevat als een proces van neurale
zelforganisatie: De optimale uitvoeringswijze wordt niet van buitenaf
opgelegd maar wordt door een individu ontwikkeld.
2. Overgang van het ene patroon is niet-lineaire fasetransitie. Deze
fluctuaties verschaffen de informatie die nodig tot een nieuw
bewegingspatroon.
3. Stochastische resonatie, Detecteerbaar uit signalen door toevoeging van
de ruis. Dit is de beschikbare informatie die de optimale uitvoeringswijze
versterkt en daardoor beter detecteerbaar is.
Praktische toepassing
Differentieel leren kan op verschillende manieren worden toegepast. Kijk naar
kogelstoten daar wordt de gooi telkens weer veranderd. Elke poging wordt er
gevarieerd in de gooi. Ook zijn er pogingen waarbij de uitovering wordt
