11.1 polyalkenen en rubber
Polyalkenen is een verzamelnaam voor polymeren die zijn gemaakt uit alkenen. In vorig
leerjaar is additiereactie behandeld, dit zijn snelle reacties van een alkeen met halogenen,
waterstof en water. Hierbij wordt de dubbele binding omgezet in een enkele binding.
Alkenen kunnen ook met zichzelf een additiereactie aangaan, waarbij polymeren worden
gevormd. Dit proces is een polyadditiereactie en wordt ook wel additiepolymerisatie
genoemd. Je kunt het proces op gang brengen door te bestalen met behulp van uv-licht. Je
kunt ook een initiator toevoegen, dit is een stof die nodig is om de polymerisatiereactie op
gang te brengen. Hierin is R-O-O-R de initiator.
De stof rubber kan op verschillende manieren polymeriseren. In de polymoleculen van
synthetisch rubber zijn nog dubbele bindingen aanwezig, door de dubbele bindingen zijn de
polymeermoleculen nog enigszins reactief. Door zo’n 5% massa rubber toe te voegen en te
verhitten, zal de dubbele binding verbinden met de zwavel. Er ontstaan zwavelbruggen
tussen de verschillende polymeermoleculen, dit heet vulkaniseren. Zwavelbruggen bestaan
uit atoombindingen. Door de zwavelbruggen wordt het rubber weer naar de goede vorm
hervormt. Kunststoffen wordt in de chemische industrie polymeren genoemd. Alle
polymeren hebben 1 ding gemeen: ze bestaan uit lange moleculen. Een monomeer is de
algemene naam voor de grondstof die wordt gebruikt voor het maken van polymeren.
Wanneer de monomeermoleculen met elkaar reageren, ontstaan er polymerenmoleculen.
11.2 esters, polyesters en polyamiden
Esters vormen een groep van koolstofverbindingen die worden gemaakt uit alkanolen en
alkaanzuren. De karakterestische groep van alkanol is de hydroxygroep: OH- bijvoorbeeld
propaan-1-ol. Een ester wordt gevormd door een reactie van een alkanol met een
alkaanzuur waaraan een zure katalysator is toegevoegd.
Polyalkenen is een verzamelnaam voor polymeren die zijn gemaakt uit alkenen. In vorig
leerjaar is additiereactie behandeld, dit zijn snelle reacties van een alkeen met halogenen,
waterstof en water. Hierbij wordt de dubbele binding omgezet in een enkele binding.
Alkenen kunnen ook met zichzelf een additiereactie aangaan, waarbij polymeren worden
gevormd. Dit proces is een polyadditiereactie en wordt ook wel additiepolymerisatie
genoemd. Je kunt het proces op gang brengen door te bestalen met behulp van uv-licht. Je
kunt ook een initiator toevoegen, dit is een stof die nodig is om de polymerisatiereactie op
gang te brengen. Hierin is R-O-O-R de initiator.
De stof rubber kan op verschillende manieren polymeriseren. In de polymoleculen van
synthetisch rubber zijn nog dubbele bindingen aanwezig, door de dubbele bindingen zijn de
polymeermoleculen nog enigszins reactief. Door zo’n 5% massa rubber toe te voegen en te
verhitten, zal de dubbele binding verbinden met de zwavel. Er ontstaan zwavelbruggen
tussen de verschillende polymeermoleculen, dit heet vulkaniseren. Zwavelbruggen bestaan
uit atoombindingen. Door de zwavelbruggen wordt het rubber weer naar de goede vorm
hervormt. Kunststoffen wordt in de chemische industrie polymeren genoemd. Alle
polymeren hebben 1 ding gemeen: ze bestaan uit lange moleculen. Een monomeer is de
algemene naam voor de grondstof die wordt gebruikt voor het maken van polymeren.
Wanneer de monomeermoleculen met elkaar reageren, ontstaan er polymerenmoleculen.
11.2 esters, polyesters en polyamiden
Esters vormen een groep van koolstofverbindingen die worden gemaakt uit alkanolen en
alkaanzuren. De karakterestische groep van alkanol is de hydroxygroep: OH- bijvoorbeeld
propaan-1-ol. Een ester wordt gevormd door een reactie van een alkanol met een
alkaanzuur waaraan een zure katalysator is toegevoegd.
