Herstel in pijn bij sporters vs. niet-
sporters: een nek-aan-nekrace
Masterthesis aangeboden tot het behalen van het diploma van
Master of Science in de Manuele Therapie door:
Thomas Ossenkoppele 421384
Chesley ten Oever 421518
Willem Reijsenbach de Haan 421506
Onderwijsgroep: MMT19 OG-01
WP-nummer: WP4
Begeleidster: Karin Verkerk
Master Manuele Therapie
3e studiejaar, 2021-2022
SOMT University of Physiotherapy
Softwareweg 5
3821 BN Amersfoort
,HIGHLIGHTS
• Uit eerder gepubliceerde studies blijkt dat sporters een gunstigere pijnperceptie
hebben dan niet-sporters. Tevens blijkt dat niet-sporten een risicofactor is voor het
ontstaan van nekpijn.
• Uit deze studie blijkt dat er geen statistisch significant verschil is op pijn (NPRS)
tussen sporters en niet-sporters na een follow-up van zes weken.
• Uit deze studie blijkt dat zowel sporters als niet-sporters een klinisch relevant verschil
ervaren op pijn (NPRS) na zes weken.
• Uit deze studie blijkt dat er geen significante verschillen zijn tussen sporters en niet-
sporters, bij de potentiële confounders op baseline.
1
, 1 INLEIDING
Nekpijn wordt beschreven als ‘een onaangename sensorische en emotionele ervaring die
geassocieerd wordt met daadwerkelijke of potentiële weefselschade’ in de nekregio, met
eventueel bijkomende hoofd-, schouder- en/of armpijn (1).
Nekpijn is een van de meest voorkomende klachten. Wereldwijd is dit de op drie na grootste
klacht. Circa 70% van de mensen ervaart een vorm van nekpijn in zijn of haar leven. Dit heeft
echter niet altijd invloed op de Algemene Dagelijkse Levensverrichtingen (ADL). Ongeveer
20% van de nekpijn patiënten in Nederland zoekt op enig moment hulp bij de fysiotherapeut
of andere specialist(1). Jaarlijks komt nekpijn steeds vaker voor en nemen de gezondheidskosten
toe (8). Nekpijn wordt door de Neck Pain Task Force (NPTF) gecategoriseerd in graad 1 tot en
met 4, zie tabel 1. Graad 4 wordt in deze studie buiten beschouwing gelaten.
Tabel 1: De NPTF (6)
Graad 1 Nekpijn zonder tekenen of symptomen die kunnen wijzen op grote structurele pathologie en die niet
of nauwelijks invloed hebben op activiteiten in het dagelijks leven.
Graad 2 Nekpijn zonder tekenen of symptomen die kunnen wijzen op grote structurele pathologie, maar die
wel een forse invloed heeft op activiteiten in het dagelijks leven.
Graad 3 Nekpijn zonder tekenen of symptomen die kunnen wijzen op grote structurele pathologie, waarbij
wel neurologische symptomen aanwezig zijn, zoals verminderde peesreflexen, spierzwakte of
sensibiliteitsstoornissen (hypo- of hyperesthesie) in de bovenste extremiteit, bijvoorbeeld als gevolg
van een cervicale hernia of stenose.
(11)
Sporten wordt geassocieerd met een lagere pijnperceptie . Sporters hebben een hogere
pijntolerantie dan niet-sporters en herstellen sneller, mede door coping strategie (het negeren
van pijn) en de team cultuur (3,14,19). Een andere studie geeft aan dat niet sporten een risicofactor
(13)
is voor het ontstaan van nekpijn, maar geen prognostische factor voor herstel . Om
gecategoriseerd te worden als sporter moet men volgens de onderhavige studie voldoen aan de
fitnorm. Voor deze norm moet men minimaal drie keer per week gedurende tenminste dertig
(12)
minuten intensief bewegen . Met behulp van deze studie kan het belang van sporten op
herstel van nekpijn opnieuw worden aangetoond.
Onderzoeksvraag:
Is er een verschil in herstel bij participanten met (sub)acute nekpijn graad 1,2 en 3 volgens de
NPTF dat ervaren wordt door sporters vergeleken met niet-sporters gemeten op NPRS na zes
weken?
2
sporters: een nek-aan-nekrace
Masterthesis aangeboden tot het behalen van het diploma van
Master of Science in de Manuele Therapie door:
Thomas Ossenkoppele 421384
Chesley ten Oever 421518
Willem Reijsenbach de Haan 421506
Onderwijsgroep: MMT19 OG-01
WP-nummer: WP4
Begeleidster: Karin Verkerk
Master Manuele Therapie
3e studiejaar, 2021-2022
SOMT University of Physiotherapy
Softwareweg 5
3821 BN Amersfoort
,HIGHLIGHTS
• Uit eerder gepubliceerde studies blijkt dat sporters een gunstigere pijnperceptie
hebben dan niet-sporters. Tevens blijkt dat niet-sporten een risicofactor is voor het
ontstaan van nekpijn.
• Uit deze studie blijkt dat er geen statistisch significant verschil is op pijn (NPRS)
tussen sporters en niet-sporters na een follow-up van zes weken.
• Uit deze studie blijkt dat zowel sporters als niet-sporters een klinisch relevant verschil
ervaren op pijn (NPRS) na zes weken.
• Uit deze studie blijkt dat er geen significante verschillen zijn tussen sporters en niet-
sporters, bij de potentiële confounders op baseline.
1
, 1 INLEIDING
Nekpijn wordt beschreven als ‘een onaangename sensorische en emotionele ervaring die
geassocieerd wordt met daadwerkelijke of potentiële weefselschade’ in de nekregio, met
eventueel bijkomende hoofd-, schouder- en/of armpijn (1).
Nekpijn is een van de meest voorkomende klachten. Wereldwijd is dit de op drie na grootste
klacht. Circa 70% van de mensen ervaart een vorm van nekpijn in zijn of haar leven. Dit heeft
echter niet altijd invloed op de Algemene Dagelijkse Levensverrichtingen (ADL). Ongeveer
20% van de nekpijn patiënten in Nederland zoekt op enig moment hulp bij de fysiotherapeut
of andere specialist(1). Jaarlijks komt nekpijn steeds vaker voor en nemen de gezondheidskosten
toe (8). Nekpijn wordt door de Neck Pain Task Force (NPTF) gecategoriseerd in graad 1 tot en
met 4, zie tabel 1. Graad 4 wordt in deze studie buiten beschouwing gelaten.
Tabel 1: De NPTF (6)
Graad 1 Nekpijn zonder tekenen of symptomen die kunnen wijzen op grote structurele pathologie en die niet
of nauwelijks invloed hebben op activiteiten in het dagelijks leven.
Graad 2 Nekpijn zonder tekenen of symptomen die kunnen wijzen op grote structurele pathologie, maar die
wel een forse invloed heeft op activiteiten in het dagelijks leven.
Graad 3 Nekpijn zonder tekenen of symptomen die kunnen wijzen op grote structurele pathologie, waarbij
wel neurologische symptomen aanwezig zijn, zoals verminderde peesreflexen, spierzwakte of
sensibiliteitsstoornissen (hypo- of hyperesthesie) in de bovenste extremiteit, bijvoorbeeld als gevolg
van een cervicale hernia of stenose.
(11)
Sporten wordt geassocieerd met een lagere pijnperceptie . Sporters hebben een hogere
pijntolerantie dan niet-sporters en herstellen sneller, mede door coping strategie (het negeren
van pijn) en de team cultuur (3,14,19). Een andere studie geeft aan dat niet sporten een risicofactor
(13)
is voor het ontstaan van nekpijn, maar geen prognostische factor voor herstel . Om
gecategoriseerd te worden als sporter moet men volgens de onderhavige studie voldoen aan de
fitnorm. Voor deze norm moet men minimaal drie keer per week gedurende tenminste dertig
(12)
minuten intensief bewegen . Met behulp van deze studie kan het belang van sporten op
herstel van nekpijn opnieuw worden aangetoond.
Onderzoeksvraag:
Is er een verschil in herstel bij participanten met (sub)acute nekpijn graad 1,2 en 3 volgens de
NPTF dat ervaren wordt door sporters vergeleken met niet-sporters gemeten op NPRS na zes
weken?
2
