Taak03
Ouder en kind: een levenslange band
,Inleiding
Hoofddomeinen ontwikkeling kinderen:
1. Sociaal-emotionele ontwikkeling
2. Fysieke ontwikkeling
3. Cognitieve ontwikkeling (taalontwikkeling, leerprocessen)
Vroege emotionele ontwikkeling (expressie en herkenning)
Expressie en controle emoties:
❑ Primaire (basale) emoties (angst, boosheid, verbazing, verdriet): 2,5 tot 6 maanden.
❑ Secundaire (complexe) emoties (verlegenheid, schaamte, schuld, trots): 2e of 3e jaar.
❑ Zelfherkenning is belangrijk voor de emotionele ontwikkeling en vooral nodig bij het opkomen van de secundaire emoties. Kinderen van 15
dit nog niet.
Herkenning en interpretatie:
❑ Social referencing (8 tot 10 maanden): het letten op emotionele reacties in onzekere situaties en het gebruiken van deze informatie voor
van eigen gevoelens en gedrag.
Functies van emoties in de vroege sociale ontwikkeling:
❑ Communicatie
❑ Opdoen van kennis
, Hechting/attachment
Hechting = een duurzame gevoelsmatige (affectieve) relatie tussen het kind en een of meer specifieke personen met wie het kind regelmatig om
ontstaat in het eerste levensjaar. Veilige gehechte kinderen zullen in perioden van stress de nabijheid zoeken van de personen aan wie ze zi
Hechting gaat over de duurzame en intensieve band tussen een kind en diens verzorger(s), in de meeste gevallen de ouders. Doordat een kind
aan veel met zijn/haar verzorger in contact is, ontstaat er een emotionele, sociale (affectieve) band. Deze band is duurzaam en continu, on
het tot stand gekomen is. Met affectief wordt bedoeld dat gevoel erbij betrokken is.
Een belangrijk ontwikkelingsaspect is de hechting of attachment. Deze hechting vindt plaats direct na de geboorte. Een kind wil weten bij wi
en op wie het kan terugvallen. Het hecht zich aan iemand, meestal de ouders. Hechting is tweerichtingsverkeer: de verzorgers hechten zich op
beurt aan het kind. De hechting is zowel belangrijk voor de ontwikkeling van de persoonlijkheid als voor de sociale ontwikkeling. De eerste
kinderjaren zijn belangrijk voor het aangaan van affectieve relaties.
Gehechtheid is duidelijk te zien wanneer een kind bang is of zich niet lekker voelt (moe, ziek etc.). Kinderen zoeken namelijk troost bij de
ze gehecht zijn. Deze persoon/personen kunnen het kind vaak het best kalmeren. Het kind voelt zich namelijk veilig en zal minder snel angsti
bijzijn van zijn verzorgers. Honger is hier ook een voorbeeld van.
Er is een verschil tussen hechting en afhankelijkheid:
Kinderen kunnen op de crèche afhankelijk zijn van de begeleiders, maar hebben toch alleen hechting met hun verzorgers. Het proces van hechti
duidelijk terug te zien bij dieren in het wild. Wanneer er gevaar dreigt vluchten de kleintjes naar hun vader of moeder. Hierdoor is de over
voor de kleintjes veel groter bij dreiging van buitenaf.
Hechting is dus een natuurlijke aangeboren vorm van gedrag. Opvoeding heeft zeker invloed op de hechting, maar dus niet geheel.
De eerste hechtingsrelatie (1e levensjaar) is het prototype van alle relaties die een persoon in het verdere leven zal hebben. Hechting is h
cruciaal in de eerste 3 jaren.
Het doel van hechting is het leggen van een basis voor het kunnen aangaan van andere hechte relaties later in het leven. De bioloog Lorenz t
hechtingsgedrag vooral instinctief is en dat het niet gebonden hoeft te zijn aan de vader of moeder. Evolutionair betekent het hechtingsmech
het jonge dier zich beschermd weet en daardoor minder kwetsbaar is voor bedreigingen uit de omgeving.
Imprinting = dieren worden geboren met een instinct om zich te hechten aan het eerste wat ze zien.
Dit kan ook een object zijn.
Pasgeboren baby’s ontwikkelen als het goed is tijdens de eerste twee jaren een gehechtheidsrelatie:
een relatie waarin het vertrouwen en veiligheid centraal staan. Hechting is een interactief proces,
zowel de kind kenmerken als de ouderkenmerken zijn van invloed. Als er een goede matching is (van temperamenten) of attunement is of ‘’goodn
voelt een kind zich eerder veilig en comfortabel. Hechtingsgedrag uit zich vooral door glimlachen.
Ouder en kind: een levenslange band
,Inleiding
Hoofddomeinen ontwikkeling kinderen:
1. Sociaal-emotionele ontwikkeling
2. Fysieke ontwikkeling
3. Cognitieve ontwikkeling (taalontwikkeling, leerprocessen)
Vroege emotionele ontwikkeling (expressie en herkenning)
Expressie en controle emoties:
❑ Primaire (basale) emoties (angst, boosheid, verbazing, verdriet): 2,5 tot 6 maanden.
❑ Secundaire (complexe) emoties (verlegenheid, schaamte, schuld, trots): 2e of 3e jaar.
❑ Zelfherkenning is belangrijk voor de emotionele ontwikkeling en vooral nodig bij het opkomen van de secundaire emoties. Kinderen van 15
dit nog niet.
Herkenning en interpretatie:
❑ Social referencing (8 tot 10 maanden): het letten op emotionele reacties in onzekere situaties en het gebruiken van deze informatie voor
van eigen gevoelens en gedrag.
Functies van emoties in de vroege sociale ontwikkeling:
❑ Communicatie
❑ Opdoen van kennis
, Hechting/attachment
Hechting = een duurzame gevoelsmatige (affectieve) relatie tussen het kind en een of meer specifieke personen met wie het kind regelmatig om
ontstaat in het eerste levensjaar. Veilige gehechte kinderen zullen in perioden van stress de nabijheid zoeken van de personen aan wie ze zi
Hechting gaat over de duurzame en intensieve band tussen een kind en diens verzorger(s), in de meeste gevallen de ouders. Doordat een kind
aan veel met zijn/haar verzorger in contact is, ontstaat er een emotionele, sociale (affectieve) band. Deze band is duurzaam en continu, on
het tot stand gekomen is. Met affectief wordt bedoeld dat gevoel erbij betrokken is.
Een belangrijk ontwikkelingsaspect is de hechting of attachment. Deze hechting vindt plaats direct na de geboorte. Een kind wil weten bij wi
en op wie het kan terugvallen. Het hecht zich aan iemand, meestal de ouders. Hechting is tweerichtingsverkeer: de verzorgers hechten zich op
beurt aan het kind. De hechting is zowel belangrijk voor de ontwikkeling van de persoonlijkheid als voor de sociale ontwikkeling. De eerste
kinderjaren zijn belangrijk voor het aangaan van affectieve relaties.
Gehechtheid is duidelijk te zien wanneer een kind bang is of zich niet lekker voelt (moe, ziek etc.). Kinderen zoeken namelijk troost bij de
ze gehecht zijn. Deze persoon/personen kunnen het kind vaak het best kalmeren. Het kind voelt zich namelijk veilig en zal minder snel angsti
bijzijn van zijn verzorgers. Honger is hier ook een voorbeeld van.
Er is een verschil tussen hechting en afhankelijkheid:
Kinderen kunnen op de crèche afhankelijk zijn van de begeleiders, maar hebben toch alleen hechting met hun verzorgers. Het proces van hechti
duidelijk terug te zien bij dieren in het wild. Wanneer er gevaar dreigt vluchten de kleintjes naar hun vader of moeder. Hierdoor is de over
voor de kleintjes veel groter bij dreiging van buitenaf.
Hechting is dus een natuurlijke aangeboren vorm van gedrag. Opvoeding heeft zeker invloed op de hechting, maar dus niet geheel.
De eerste hechtingsrelatie (1e levensjaar) is het prototype van alle relaties die een persoon in het verdere leven zal hebben. Hechting is h
cruciaal in de eerste 3 jaren.
Het doel van hechting is het leggen van een basis voor het kunnen aangaan van andere hechte relaties later in het leven. De bioloog Lorenz t
hechtingsgedrag vooral instinctief is en dat het niet gebonden hoeft te zijn aan de vader of moeder. Evolutionair betekent het hechtingsmech
het jonge dier zich beschermd weet en daardoor minder kwetsbaar is voor bedreigingen uit de omgeving.
Imprinting = dieren worden geboren met een instinct om zich te hechten aan het eerste wat ze zien.
Dit kan ook een object zijn.
Pasgeboren baby’s ontwikkelen als het goed is tijdens de eerste twee jaren een gehechtheidsrelatie:
een relatie waarin het vertrouwen en veiligheid centraal staan. Hechting is een interactief proces,
zowel de kind kenmerken als de ouderkenmerken zijn van invloed. Als er een goede matching is (van temperamenten) of attunement is of ‘’goodn
voelt een kind zich eerder veilig en comfortabel. Hechtingsgedrag uit zich vooral door glimlachen.
