Thema 8: Financien
Begroting:
Een overzicht van verwachte kosten en opbrengsten.
Budget:
Een begroting waarvoor een vooraf vastgestelde prestatie geleverd moet worden.
Aan de start van het boekjaar van een onderneming moet de begroting worden
opgesteld.
Het opstellen van een begroting ziet er als volgt uit:
1. Een overzicht van alle activiteiten die verricht moeten worden.
2. Per activiteit nagaan welke kosten er gemoeid zijn.
3. Zijn de kosten vastgesteld, dan maak je een overzicht van de inkomsten
die je kunt verwachten.
4. De te verwachten inkomsten en kosten breng je samen in de begroting.
Je kan hierna uitgaan van twee varianten, namelijk:
Positieve variant:
Hierbij ga je ervan uit dat alle inkomsten ook daadwerkelijk binnenkomen en dat
de kosten de begroting niet zullen overschrijden.
Negatieve variant:
Hierbij reken je een aantal twijfelachtige inkomsten niet mee. Hierbij houd je ook
rekening met een aantal oplopende kosten.
Post 'onvoorziene kosten':
Dit is een post voor onvoorziene kosten. Dit is vaak 10% van de totale begroting.
Er zijn vier soorten budgetten:
1. Activiteitenbudget: Hierbij plan je de activiteiten voor een bepaalde
periode.
Voorbeeld: Je stelt €5000,- beschikbaar voor het werven van nieuwe
leden.
2. Vermogensbudget: Hierbij stel je de omvang vast van het vermogen dat
geïnvesteerd word.
Voorbeeld: Je maakt €80.000,- winst. Je houdt €40.000,- voor je prive en
€40.000,- investeer je in materiaal. Je kijkt daarna pas wat je met dit
vermogen gaat doen.
3. Resultatenbudget: Hierbij stel je de verwachte prestaties vast.
Voorbeeld: Je wilt nieuwe leden. Het doel is om 40 leden te werven. Pas
daarna besluit je dat de campagne hiervoor €2500,- mag kosten.
4. Kostenbudgetten: Dit is een uitwerking van het resultatenbudget.
Kostenbudgetten stellen de maximaal toegestane kosten vast.
Bij een begroting kunnen veel mensen betrokken zijn. In dat geval kan je de
begroting splitsen in delen. Je spreekt dan van een deelbegroting. De persoon die
verantwoordelijk is voor een deelbegroting, heet budgethouder. De budgethouder
draagt een eigen financiële verantwoordelijkheid en doet verslag van zijn
inkomsten en kosten.
, Bij het aanstellen van een budgethouder horen:
Een taakopdracht: Er moet duidelijk worden afgesproken welke resultaten
de budgethouder met het budget moet bereiken.
Een machtiging: Het geld dat beschikbaar wordt gesteld, mag worden
uitgegeven, maar de budgethouder moet hier achteraf verantwoording
over afleggen.
Het is belangrijk om goede afspraken te maken met de budgethouders,
anders gaat het overzicht verloren en worden er budgetten
overschreden. Afspraken kunnen zijn:
De budgethouder mag financiële verplichtingen aangaan die binnen het
budget vallen of die gebaseerd zijn op contracten.
Er wordt contant betaald of alleen per bank.
Voor verplichtingen boven een bepaald gedrag moet eerst overleg
plaatsvinden met de voorzitter of penningmeester.
Resultaat = inkomsten - kosten
Er zijn twee manieren om oorzaken voor budgetoverschrijdingen te
analyseren:
1. Verschillenanalyse: Is een middel om verschillen tussen werkelijke en
gebudgetteerde inkomsten en kosten te signaleren. Globaal gezien zijn de
volgende oorzaken te noemen voor budgetoverschrijdingen:
Een falende administratie: Er is te weinig overzicht geweest,
waardoor rekeningen dubbel of te laat zijn betaald.
Bezettingsverschillen: Er waren minder deelnemers of bezoekers
dan verwacht.
Efficiëntieverschillen: Er zijn meer materialen gebruikt of meer
arbeidsuren gemaakt, dan begroot.
Prijsverschillen: De prijzen van gebruikte materialen,
arbeidstarieven enzovoort tussentijds verhoogd.
2. BEP-analyse:
Voordat je gaat verkopen moet je eerst een zorgvuldige kosterprijsberekening
maken.
Dit kun je op twee manieren doen:
1. Standaardkostprijsmethode: Bij deze methode worden alle variabele en
vaste kosten in de berekening van de kostprijs van een product
meegenomen.
De standaardkostprijs = Constante kosten : Normale productie +
Variabele kosten
2. Direct-costing methode: Als er meerdere soorten producten door een
bedrijf gemaakt worden, zijn er verfijningtechnieken nodig om de
constante kosten in de kostprijs van een product door te berekenen.
Begroting:
Een overzicht van verwachte kosten en opbrengsten.
Budget:
Een begroting waarvoor een vooraf vastgestelde prestatie geleverd moet worden.
Aan de start van het boekjaar van een onderneming moet de begroting worden
opgesteld.
Het opstellen van een begroting ziet er als volgt uit:
1. Een overzicht van alle activiteiten die verricht moeten worden.
2. Per activiteit nagaan welke kosten er gemoeid zijn.
3. Zijn de kosten vastgesteld, dan maak je een overzicht van de inkomsten
die je kunt verwachten.
4. De te verwachten inkomsten en kosten breng je samen in de begroting.
Je kan hierna uitgaan van twee varianten, namelijk:
Positieve variant:
Hierbij ga je ervan uit dat alle inkomsten ook daadwerkelijk binnenkomen en dat
de kosten de begroting niet zullen overschrijden.
Negatieve variant:
Hierbij reken je een aantal twijfelachtige inkomsten niet mee. Hierbij houd je ook
rekening met een aantal oplopende kosten.
Post 'onvoorziene kosten':
Dit is een post voor onvoorziene kosten. Dit is vaak 10% van de totale begroting.
Er zijn vier soorten budgetten:
1. Activiteitenbudget: Hierbij plan je de activiteiten voor een bepaalde
periode.
Voorbeeld: Je stelt €5000,- beschikbaar voor het werven van nieuwe
leden.
2. Vermogensbudget: Hierbij stel je de omvang vast van het vermogen dat
geïnvesteerd word.
Voorbeeld: Je maakt €80.000,- winst. Je houdt €40.000,- voor je prive en
€40.000,- investeer je in materiaal. Je kijkt daarna pas wat je met dit
vermogen gaat doen.
3. Resultatenbudget: Hierbij stel je de verwachte prestaties vast.
Voorbeeld: Je wilt nieuwe leden. Het doel is om 40 leden te werven. Pas
daarna besluit je dat de campagne hiervoor €2500,- mag kosten.
4. Kostenbudgetten: Dit is een uitwerking van het resultatenbudget.
Kostenbudgetten stellen de maximaal toegestane kosten vast.
Bij een begroting kunnen veel mensen betrokken zijn. In dat geval kan je de
begroting splitsen in delen. Je spreekt dan van een deelbegroting. De persoon die
verantwoordelijk is voor een deelbegroting, heet budgethouder. De budgethouder
draagt een eigen financiële verantwoordelijkheid en doet verslag van zijn
inkomsten en kosten.
, Bij het aanstellen van een budgethouder horen:
Een taakopdracht: Er moet duidelijk worden afgesproken welke resultaten
de budgethouder met het budget moet bereiken.
Een machtiging: Het geld dat beschikbaar wordt gesteld, mag worden
uitgegeven, maar de budgethouder moet hier achteraf verantwoording
over afleggen.
Het is belangrijk om goede afspraken te maken met de budgethouders,
anders gaat het overzicht verloren en worden er budgetten
overschreden. Afspraken kunnen zijn:
De budgethouder mag financiële verplichtingen aangaan die binnen het
budget vallen of die gebaseerd zijn op contracten.
Er wordt contant betaald of alleen per bank.
Voor verplichtingen boven een bepaald gedrag moet eerst overleg
plaatsvinden met de voorzitter of penningmeester.
Resultaat = inkomsten - kosten
Er zijn twee manieren om oorzaken voor budgetoverschrijdingen te
analyseren:
1. Verschillenanalyse: Is een middel om verschillen tussen werkelijke en
gebudgetteerde inkomsten en kosten te signaleren. Globaal gezien zijn de
volgende oorzaken te noemen voor budgetoverschrijdingen:
Een falende administratie: Er is te weinig overzicht geweest,
waardoor rekeningen dubbel of te laat zijn betaald.
Bezettingsverschillen: Er waren minder deelnemers of bezoekers
dan verwacht.
Efficiëntieverschillen: Er zijn meer materialen gebruikt of meer
arbeidsuren gemaakt, dan begroot.
Prijsverschillen: De prijzen van gebruikte materialen,
arbeidstarieven enzovoort tussentijds verhoogd.
2. BEP-analyse:
Voordat je gaat verkopen moet je eerst een zorgvuldige kosterprijsberekening
maken.
Dit kun je op twee manieren doen:
1. Standaardkostprijsmethode: Bij deze methode worden alle variabele en
vaste kosten in de berekening van de kostprijs van een product
meegenomen.
De standaardkostprijs = Constante kosten : Normale productie +
Variabele kosten
2. Direct-costing methode: Als er meerdere soorten producten door een
bedrijf gemaakt worden, zijn er verfijningtechnieken nodig om de
constante kosten in de kostprijs van een product door te berekenen.
