Termen blok 3 jaar 2012 2013
Angulair mobiliseren vs gewrichtsmobilisaties:
Met angulair wordt bedoeld dat de bewegingsuitslag vergroot wordt. Je maakt gebruik van
hoekverandering tussen de botstukken om de ROM te beïnvloeden. Je maakt gebruik van
osteokinematisch bewegen.
Met gewrichtsmobilisaties richt je je op tracties en translaties om het arthrokinematisch
bewegen te beïnvloeden.
Actief vs passief angulair mobiliseren
Dit onderscheid is gemaakt om duidelijk te maken dat de patiënt verantwoordelijk is voor de
mobilisatie (actief mobiliseren) en dat de therapeut in hoge mate verantwoordelijk is(passief
mobiliseren).
Passief mobiliseren is in principe helder: de handen van de therapeut zijn aan het lichaam van
de patiënt om de mobilisering uit te voeren en heeft daarmee controle over de intensiteit.
Actief mobiliseren heeft de patiënt in de hand. We doen dit omdat de patiënt buiten onze
behandeling om ook verantwoordelijk is voor zijn verbetering.
Belangrijk is om je te realiseren dat er een meewerkende kracht moet zijn om de winst in
mobiliteit te veroorzaken. Bijvoorbeeld een actieve anteflexie mobilisering (open keten) kan
niet in stand met de arm tegen de zwaartekracht in. De zwaartekracht werkt nu tegen en de
spieren kunnen niet eenvoudig te eindstand bereiken. In ruglig met de zwaartekracht mee is
daarvoor een alternatief of een oefening waarbij de patiënt met een stok of een pulley de arm
verder helpt door zijn goede arm te gebruiken.
Passief mobiliseren met actieve inhibitie technieken zie blz 172 basisvaardigheden boek
Verwoord de gebruikte therapie duidelijk naar een professional.
Bij Hold-Relax wordt gebruikt gemaakt van actieve inhibitie / PNF-stretching(blz 85 K&C)
technieken bij Agonist contraction van reciproke inhibitie.
blz 889 conform k&: active inhibition is a type of stretching exercise in which there is a
reflex inhibition and subesequent elongation (verlenging) of the contractile elements of
the muscles.
Dit lijkt een contradictie, echter we gaan voor pragmatisch: Wanneer we een patient passief
mobiliseren vragen we om ontspanning (bewust). Naarmate we de eindstand bereiken kan pijn
aanleiding geven tot reflectoire aanspanning van spieren (guarding). Door nu actieve inhibitie
technieken te gebruiken kunnen we reflectoire ontspanning bewerkstelligen. Daarmee is het
m.i. anders dan actieve mobilisering. Overigens mag de patient daar ook best de A.I.-
technieken gebruiken is hold relax.
Pijndemping c.q. mobilisering
In veel opdrachten staan deze doelstellingen samen vermeld. Zijn het altijd twee verschillende
doelen? M.i. niet.
In geval van mobiliteitsbeperking is er bij het bereiken van de eindstand vaak pijn: je gaat dus
met je dosering rekening houden met deze pijn.
Andersom als er pijn is, is er vaak een (lichte) beperking: je pijndempende technieken hebben
dus daarmee ook een mobiliserend effect.
Angulair mobiliseren vs gewrichtsmobilisaties:
Met angulair wordt bedoeld dat de bewegingsuitslag vergroot wordt. Je maakt gebruik van
hoekverandering tussen de botstukken om de ROM te beïnvloeden. Je maakt gebruik van
osteokinematisch bewegen.
Met gewrichtsmobilisaties richt je je op tracties en translaties om het arthrokinematisch
bewegen te beïnvloeden.
Actief vs passief angulair mobiliseren
Dit onderscheid is gemaakt om duidelijk te maken dat de patiënt verantwoordelijk is voor de
mobilisatie (actief mobiliseren) en dat de therapeut in hoge mate verantwoordelijk is(passief
mobiliseren).
Passief mobiliseren is in principe helder: de handen van de therapeut zijn aan het lichaam van
de patiënt om de mobilisering uit te voeren en heeft daarmee controle over de intensiteit.
Actief mobiliseren heeft de patiënt in de hand. We doen dit omdat de patiënt buiten onze
behandeling om ook verantwoordelijk is voor zijn verbetering.
Belangrijk is om je te realiseren dat er een meewerkende kracht moet zijn om de winst in
mobiliteit te veroorzaken. Bijvoorbeeld een actieve anteflexie mobilisering (open keten) kan
niet in stand met de arm tegen de zwaartekracht in. De zwaartekracht werkt nu tegen en de
spieren kunnen niet eenvoudig te eindstand bereiken. In ruglig met de zwaartekracht mee is
daarvoor een alternatief of een oefening waarbij de patiënt met een stok of een pulley de arm
verder helpt door zijn goede arm te gebruiken.
Passief mobiliseren met actieve inhibitie technieken zie blz 172 basisvaardigheden boek
Verwoord de gebruikte therapie duidelijk naar een professional.
Bij Hold-Relax wordt gebruikt gemaakt van actieve inhibitie / PNF-stretching(blz 85 K&C)
technieken bij Agonist contraction van reciproke inhibitie.
blz 889 conform k&: active inhibition is a type of stretching exercise in which there is a
reflex inhibition and subesequent elongation (verlenging) of the contractile elements of
the muscles.
Dit lijkt een contradictie, echter we gaan voor pragmatisch: Wanneer we een patient passief
mobiliseren vragen we om ontspanning (bewust). Naarmate we de eindstand bereiken kan pijn
aanleiding geven tot reflectoire aanspanning van spieren (guarding). Door nu actieve inhibitie
technieken te gebruiken kunnen we reflectoire ontspanning bewerkstelligen. Daarmee is het
m.i. anders dan actieve mobilisering. Overigens mag de patient daar ook best de A.I.-
technieken gebruiken is hold relax.
Pijndemping c.q. mobilisering
In veel opdrachten staan deze doelstellingen samen vermeld. Zijn het altijd twee verschillende
doelen? M.i. niet.
In geval van mobiliteitsbeperking is er bij het bereiken van de eindstand vaak pijn: je gaat dus
met je dosering rekening houden met deze pijn.
Andersom als er pijn is, is er vaak een (lichte) beperking: je pijndempende technieken hebben
dus daarmee ook een mobiliserend effect.
