1
A) Vat samen wat er mis is gegaan bij de vertaling van de bevindingen van de studie
van Hoogman et al. (2017).
In de studie van Hoogman et al. (2017) werd geconcludeerd dat mensen met ADHD
kleinere hersenen zouden hebben dan mensen zonder ADHD. Het onderzoek werd uitgevoerd
met 1713 deelnemers met ADHD en 1529 deelnemers zonder ADHD. In het onderzoek
werden MRI-scans van deze deelnemers opgemeten. Corrigan en Whitaker (2017) hebben de
resultaten van dit artikel bekeken en vonden twee grote fouten.
De conclusie van het onderzoek (Hoogman et al. 2017) luidde dat de hersenen van mensen
met ADHD significant kleiner zouden zijn dan mensen zonder ADHD. Er werd gesteld dat
ADHD een aandoening aan de hersenen zou zijn. Hoogman et al. (2017) hoopten dat dit
nieuws ervoor zou zorgen dat het stigma rondom ADHD zou verdwijnen en dat kinderen met
ADHD niet meer gezien zouden worden als moeilijke kinderen. Dit werkte juist averechts,
ouders kregen nu juist te horen dat er iets mis zou zijn met de hersenen van hun kind.
Bij dit onderzoek is er ook een IQ test gedaan om te zien of kinderen met ADHD een
andere IQ-score hebben dan de controlegroep. Van de 23 locaties die meededen aan dit
onderzoek, werd er op 20 locaties een gemiddelde IQ-score gevonden die bijna gelijk of net
hoger was dan de gemiddelde IQ-score van de controlegroep. Als deze gegevens worden
vergeleken met de bevinding dat mensen met ADHD een aandoening zouden hebben aan de
hersenen, spreekt dit elkaar ontzettend tegen. De auteurs hebben deze gegevens over de IQ
test dan ook achterwege gelaten in het artikel. De resultaten van het onderzoek worden niet
geleverd bij het kopen van het artikel, deze moeten op een andere wijze verkregen worden.
Als er gekeken wordt naar de resultaten van de MRI’s klopt er ook iets niet. De
effectgrootte voor de verschillen in de grootte van de accumbens is .19. Dit houdt in dat
ongeveer 58% van de kinderen met ADHD gemiddeld onder de controlegroep zaten qua
hersengrootte, maar daarentegen zat 42% van de kinderen met ADHD dus boven het
gemiddelde van de controlegroep. Er is dus een grote overlap tussen de kinderen met ADHD
en de controlegroep. Als er een verdelingscurve gemaakt werd was dit zelfs een overlap van
92%. De andere zeven hersenstructuren die gemeten waren varieerden tussen de 0.01 en 0.18
als effectgrootte.
Al met al, Hoogman et al. (2017) hebben kleine effectgrootte wat gevonden was bij een
gemiddeld verschil in hersenvolume gegeneraliseerd naar een conclusie die misleidend is voor
het grote publiek. Daarnaast zijn er ook nog eens resultaten achterwege gehouden, omdat deze
de conclusie zouden tegenspreken als het gaat om hersenvolume tegenover IQ-scores.
B) Leg het concept van neurodiversiteit uit zoals beschreven in de blog post.
, 2
Volgens het artikel van Robison (2013) is neurodiversiteit een fenomeen waarbij variatie
in het menselijke genoom ervoor zorgt dat elk brein anders in elkaar zit en net wat anders
denkt, in plaats van dat alle breinen hetzelfde zijn. De reden dat autisme en ADHD bestaan is
het gevolg van variatie in het menselijk genoom. Hij gelooft dat een atypisch brein, niet per se
een abnormaal brein hoeft te zijn. Robison (2013) pleit dat mensen met een wat groter
verschil in genomen niet genezen moeten worden, maar juist geholpen moeten worden om
met dit verschil te kunnen leven. Ook vindt hij dat neurodiversiteit meer sociaal geaccepteerd
moet worden.
C) Toepassing van de neurodiversiteitsbenadering bij autisme
Volgens de Neurodiversity Movement is autisme een variatie in het ‘normaal’ zijn van de
mens (Bennie, 2020). Deze variatie ontstaat dan ook door een variatie in de genen. Deze
Movement vindt het belangrijk dat er niet geprobeerd moet worden om symptomen te
genezen, maar dat er meer hulp en sociale acceptatie moet komen om met de symptomen om
te gaan.
Eén van de symptomen die vaak naar voren komt bij autisme is het probleem met
sociale interactie. Doordat mensen met autisme moeite hebben om contact te maken of
initiatieven te nemen, is het vinden van een baan voor hun lastig. Van de volwassenen met
autisme heeft ongeveer 80% geen baan (Lorenz et al., 2017). Dit komt omdat veel banen en
ook het solliciteren niet gericht is op mensen die veel moeite hebben met sociale interactie.
Het is zonde dat er voor een grote variatie in mensen geen variatie is bij het aannemen van
mensen.
D) Wetenschappelijke studie met fout en suggestie voor verbetering.
In het artikel wat gekozen is werd geclaimd dat werkwoordgebruik je stemming
of geluk beïnvloed (Hart, 2013). Dit is onderzocht aan de hand van drie experimenten. Na de
publicatie van dit artikel bleek het dat de resultaten gemanipuleerd waren door een student die
meewerkte aan dit artikel (McCook, 2017). Hij had de resultaten zo veranderd dat er een
bepaalde conclusie getrokken kon worden. De student die de gegevens manipuleerde stond
niet op de auteurslijst, dit kwam omdat de student alleen de gegevens verzamelde en verder
niet meehielp aan het schrijven van het artikel.
Om deze fout te voorkomen had de auteur ervoor moeten zorgen dat de student de data
kon verwerken en verzamelen zonder de data aan te kunnen passen. Hierdoor kan de
A) Vat samen wat er mis is gegaan bij de vertaling van de bevindingen van de studie
van Hoogman et al. (2017).
In de studie van Hoogman et al. (2017) werd geconcludeerd dat mensen met ADHD
kleinere hersenen zouden hebben dan mensen zonder ADHD. Het onderzoek werd uitgevoerd
met 1713 deelnemers met ADHD en 1529 deelnemers zonder ADHD. In het onderzoek
werden MRI-scans van deze deelnemers opgemeten. Corrigan en Whitaker (2017) hebben de
resultaten van dit artikel bekeken en vonden twee grote fouten.
De conclusie van het onderzoek (Hoogman et al. 2017) luidde dat de hersenen van mensen
met ADHD significant kleiner zouden zijn dan mensen zonder ADHD. Er werd gesteld dat
ADHD een aandoening aan de hersenen zou zijn. Hoogman et al. (2017) hoopten dat dit
nieuws ervoor zou zorgen dat het stigma rondom ADHD zou verdwijnen en dat kinderen met
ADHD niet meer gezien zouden worden als moeilijke kinderen. Dit werkte juist averechts,
ouders kregen nu juist te horen dat er iets mis zou zijn met de hersenen van hun kind.
Bij dit onderzoek is er ook een IQ test gedaan om te zien of kinderen met ADHD een
andere IQ-score hebben dan de controlegroep. Van de 23 locaties die meededen aan dit
onderzoek, werd er op 20 locaties een gemiddelde IQ-score gevonden die bijna gelijk of net
hoger was dan de gemiddelde IQ-score van de controlegroep. Als deze gegevens worden
vergeleken met de bevinding dat mensen met ADHD een aandoening zouden hebben aan de
hersenen, spreekt dit elkaar ontzettend tegen. De auteurs hebben deze gegevens over de IQ
test dan ook achterwege gelaten in het artikel. De resultaten van het onderzoek worden niet
geleverd bij het kopen van het artikel, deze moeten op een andere wijze verkregen worden.
Als er gekeken wordt naar de resultaten van de MRI’s klopt er ook iets niet. De
effectgrootte voor de verschillen in de grootte van de accumbens is .19. Dit houdt in dat
ongeveer 58% van de kinderen met ADHD gemiddeld onder de controlegroep zaten qua
hersengrootte, maar daarentegen zat 42% van de kinderen met ADHD dus boven het
gemiddelde van de controlegroep. Er is dus een grote overlap tussen de kinderen met ADHD
en de controlegroep. Als er een verdelingscurve gemaakt werd was dit zelfs een overlap van
92%. De andere zeven hersenstructuren die gemeten waren varieerden tussen de 0.01 en 0.18
als effectgrootte.
Al met al, Hoogman et al. (2017) hebben kleine effectgrootte wat gevonden was bij een
gemiddeld verschil in hersenvolume gegeneraliseerd naar een conclusie die misleidend is voor
het grote publiek. Daarnaast zijn er ook nog eens resultaten achterwege gehouden, omdat deze
de conclusie zouden tegenspreken als het gaat om hersenvolume tegenover IQ-scores.
B) Leg het concept van neurodiversiteit uit zoals beschreven in de blog post.
, 2
Volgens het artikel van Robison (2013) is neurodiversiteit een fenomeen waarbij variatie
in het menselijke genoom ervoor zorgt dat elk brein anders in elkaar zit en net wat anders
denkt, in plaats van dat alle breinen hetzelfde zijn. De reden dat autisme en ADHD bestaan is
het gevolg van variatie in het menselijk genoom. Hij gelooft dat een atypisch brein, niet per se
een abnormaal brein hoeft te zijn. Robison (2013) pleit dat mensen met een wat groter
verschil in genomen niet genezen moeten worden, maar juist geholpen moeten worden om
met dit verschil te kunnen leven. Ook vindt hij dat neurodiversiteit meer sociaal geaccepteerd
moet worden.
C) Toepassing van de neurodiversiteitsbenadering bij autisme
Volgens de Neurodiversity Movement is autisme een variatie in het ‘normaal’ zijn van de
mens (Bennie, 2020). Deze variatie ontstaat dan ook door een variatie in de genen. Deze
Movement vindt het belangrijk dat er niet geprobeerd moet worden om symptomen te
genezen, maar dat er meer hulp en sociale acceptatie moet komen om met de symptomen om
te gaan.
Eén van de symptomen die vaak naar voren komt bij autisme is het probleem met
sociale interactie. Doordat mensen met autisme moeite hebben om contact te maken of
initiatieven te nemen, is het vinden van een baan voor hun lastig. Van de volwassenen met
autisme heeft ongeveer 80% geen baan (Lorenz et al., 2017). Dit komt omdat veel banen en
ook het solliciteren niet gericht is op mensen die veel moeite hebben met sociale interactie.
Het is zonde dat er voor een grote variatie in mensen geen variatie is bij het aannemen van
mensen.
D) Wetenschappelijke studie met fout en suggestie voor verbetering.
In het artikel wat gekozen is werd geclaimd dat werkwoordgebruik je stemming
of geluk beïnvloed (Hart, 2013). Dit is onderzocht aan de hand van drie experimenten. Na de
publicatie van dit artikel bleek het dat de resultaten gemanipuleerd waren door een student die
meewerkte aan dit artikel (McCook, 2017). Hij had de resultaten zo veranderd dat er een
bepaalde conclusie getrokken kon worden. De student die de gegevens manipuleerde stond
niet op de auteurslijst, dit kwam omdat de student alleen de gegevens verzamelde en verder
niet meehielp aan het schrijven van het artikel.
Om deze fout te voorkomen had de auteur ervoor moeten zorgen dat de student de data
kon verwerken en verzamelen zonder de data aan te kunnen passen. Hierdoor kan de
