Inkoop
1.1 begripsbepaling inkoop
Inkoop is professionele inkoop voor een organisatie, kopen is boodschappen doen. Bij
professionele inkoop redeneert de inkoper vanuit de organisatiecontext, dit gaat
gestructureerd en beleidsmatig.
Inkoop:
De aanschaf zelf
Als functioneel gebied
Als afdeling
Eisen van inkoop:
Het moet bijdragen om de kwetsbaarheid van de onderneming ten opzichte van
leveranciers, concurrenten en afnemers te minimaliseren.
Inkoop moet actief participeren in het vinden van leveranciers die in staat zijn om
mee te denken over toekomstige technologische ontwikkelingen.
De inkoop moet er zorg voor dragen dat leveranciers meerwaarde opleveren voor de
organisatie.
Inkoop is alles waar een externe factuur tegenover staat
Inkoop op niveau’s
Strategisch: vertalen van de strategie naar inkoopstrategie
Tactisch: het beheersen van het bestand van leveranciers
Operationeel: het inkopen zelf
1.3 de meerwaarde van inkoop
De perfect fit is de mate waarin de positionering van een organisatie past op de door haar
gekozen markt. De drie strategieën van Porter:
1. Kostenleiderschap: de goedkoopste zijn in de doelmarkt, de kostprijs moet zo laag
mogelijk blijven.
2. Differentiatiestrategie: onderscheiden van andere organisaties in de markt, door
kwaliteit of service.
3. Focusstrategie: kiezen voor een bijzonder marktsegment, specifiek inspelen op de
verlangens van een specifieke groep. Bij kostenfocus richten op een klein segment
door lage prijs. Bij differentiatiefocus gaat het om kwaliteit of imago.
De inkoop als percentage van de omzet is het inkoopaandeel:
Inkoopaandeel = inkoopomzet/totale omzet x 100%
De inkoopkosten zijn de kosten die de inkoopfunctie met zich meebrengt:
Personeelskosten
Inkoopsoftware
Leveranciersbeheer
Beursbezoek
Inkoopaandeel bij dienstverlenende instellingen (banken en verzekeringen): 20% - 30%
Inkoopaandeel bij productieondernemingen: 50% - 70%
, Inkoopaandeel bij handelsorganisaties: 60% - 90%
Doormiddel van een material requirement planning wordt er een bill of material
gemaakt waaraan de inkoper zich moet houden. de inkoper moet bij de ontwerpfase van
een nieuw product betrokken worden om te voorkomen dat de organisatie later een van
de volgende problemen tegenkomt:
Het in te kopen product blijkt tegen het einde van zijn levenscyclus te lopen
De leverancier is gevestigd in een gebied waar de handel bedreigd wordt
Leveranciers die het strategische beleid doorkruisen
1.5.1 trends in inkoop
De inkoper heeft steeds meer vaardigheden nodig
E-business wordt steeds belangrijker
De inkoopfunctie wordt strategischer
De inkooporganisatie wordt steeds meer hybride
Teamwork wordt belangrijker in inkoop
Inkoop in de publieke sector wordt strategischer
2.2.1 inkoop in de dienstensector
In de dienstensector kopen ze goederen en diensten in om de primaire activiteiten te
kunnen ondersteunen.
2.2.2 inkoop in de zorg
Bij cure (genezen) is 40% van het budget inkoopaandeel
Bij care (verzorgen) is 20% inkoopaandeel.
In de zorg zal het inkoopaandeel stijgen door de dure geneesmiddelen en door de
voortschrijdende innovatie. Door standaardisatie kunnen er besparingen gerealiseerd
worden.
2.2.3 facilitaire inkoop
De eerste stap is de specificatie van de behoefte:
Overspecificatie: men vraagt meer dan nodig is
Onvoldoende of niet specificeren: subjectief ipv objectief en men koopt niet wat het
best past bij de functionele behoefte
Uitsluitend technisch specificeren: specifiek product specificeren, terwijl andere
keuze zelfde functionele behoefte kan afdekken.
3.1 sourcingbeleid
Een sourcingbeleid houdt zich bezig met de vraag hoe je vanuit de algemene
bedrijfsstrategie met de verschillende potentiële inkoopbronnen moet omgaan. Het
inkoopbeleid beschrijft de keuzes die de organisatie maakt ten aanzien van:
De bijdrage die inkoop kan leveren aan het bedrijfsresultaat
De wijze waarop de organisatie met leveranciers omgaat
De wijze waarop de inkooporganisatie is ingericht
Insourcen zelf een nieuw product of dienst produceren, outsourcen is derden betrekken.
1.1 begripsbepaling inkoop
Inkoop is professionele inkoop voor een organisatie, kopen is boodschappen doen. Bij
professionele inkoop redeneert de inkoper vanuit de organisatiecontext, dit gaat
gestructureerd en beleidsmatig.
Inkoop:
De aanschaf zelf
Als functioneel gebied
Als afdeling
Eisen van inkoop:
Het moet bijdragen om de kwetsbaarheid van de onderneming ten opzichte van
leveranciers, concurrenten en afnemers te minimaliseren.
Inkoop moet actief participeren in het vinden van leveranciers die in staat zijn om
mee te denken over toekomstige technologische ontwikkelingen.
De inkoop moet er zorg voor dragen dat leveranciers meerwaarde opleveren voor de
organisatie.
Inkoop is alles waar een externe factuur tegenover staat
Inkoop op niveau’s
Strategisch: vertalen van de strategie naar inkoopstrategie
Tactisch: het beheersen van het bestand van leveranciers
Operationeel: het inkopen zelf
1.3 de meerwaarde van inkoop
De perfect fit is de mate waarin de positionering van een organisatie past op de door haar
gekozen markt. De drie strategieën van Porter:
1. Kostenleiderschap: de goedkoopste zijn in de doelmarkt, de kostprijs moet zo laag
mogelijk blijven.
2. Differentiatiestrategie: onderscheiden van andere organisaties in de markt, door
kwaliteit of service.
3. Focusstrategie: kiezen voor een bijzonder marktsegment, specifiek inspelen op de
verlangens van een specifieke groep. Bij kostenfocus richten op een klein segment
door lage prijs. Bij differentiatiefocus gaat het om kwaliteit of imago.
De inkoop als percentage van de omzet is het inkoopaandeel:
Inkoopaandeel = inkoopomzet/totale omzet x 100%
De inkoopkosten zijn de kosten die de inkoopfunctie met zich meebrengt:
Personeelskosten
Inkoopsoftware
Leveranciersbeheer
Beursbezoek
Inkoopaandeel bij dienstverlenende instellingen (banken en verzekeringen): 20% - 30%
Inkoopaandeel bij productieondernemingen: 50% - 70%
, Inkoopaandeel bij handelsorganisaties: 60% - 90%
Doormiddel van een material requirement planning wordt er een bill of material
gemaakt waaraan de inkoper zich moet houden. de inkoper moet bij de ontwerpfase van
een nieuw product betrokken worden om te voorkomen dat de organisatie later een van
de volgende problemen tegenkomt:
Het in te kopen product blijkt tegen het einde van zijn levenscyclus te lopen
De leverancier is gevestigd in een gebied waar de handel bedreigd wordt
Leveranciers die het strategische beleid doorkruisen
1.5.1 trends in inkoop
De inkoper heeft steeds meer vaardigheden nodig
E-business wordt steeds belangrijker
De inkoopfunctie wordt strategischer
De inkooporganisatie wordt steeds meer hybride
Teamwork wordt belangrijker in inkoop
Inkoop in de publieke sector wordt strategischer
2.2.1 inkoop in de dienstensector
In de dienstensector kopen ze goederen en diensten in om de primaire activiteiten te
kunnen ondersteunen.
2.2.2 inkoop in de zorg
Bij cure (genezen) is 40% van het budget inkoopaandeel
Bij care (verzorgen) is 20% inkoopaandeel.
In de zorg zal het inkoopaandeel stijgen door de dure geneesmiddelen en door de
voortschrijdende innovatie. Door standaardisatie kunnen er besparingen gerealiseerd
worden.
2.2.3 facilitaire inkoop
De eerste stap is de specificatie van de behoefte:
Overspecificatie: men vraagt meer dan nodig is
Onvoldoende of niet specificeren: subjectief ipv objectief en men koopt niet wat het
best past bij de functionele behoefte
Uitsluitend technisch specificeren: specifiek product specificeren, terwijl andere
keuze zelfde functionele behoefte kan afdekken.
3.1 sourcingbeleid
Een sourcingbeleid houdt zich bezig met de vraag hoe je vanuit de algemene
bedrijfsstrategie met de verschillende potentiële inkoopbronnen moet omgaan. Het
inkoopbeleid beschrijft de keuzes die de organisatie maakt ten aanzien van:
De bijdrage die inkoop kan leveren aan het bedrijfsresultaat
De wijze waarop de organisatie met leveranciers omgaat
De wijze waarop de inkooporganisatie is ingericht
Insourcen zelf een nieuw product of dienst produceren, outsourcen is derden betrekken.
