Samenvatting Geschiedenis PWW1
Hoofdstuk 1.1: De Renaissance verspreidt zich over Europa
De verandering in het denken: de Renaissance
Rond 1400 werden sommige Italianen ontevreden over hun eigen tijd. Ze
wilden dingen gaan
veranderen. Ze namen de cultuur van de Grieken en Romeinen als voorbeeld.
Ze namen het
van hun over omdat in hun land veel was overgebleven van de Grieks-
Romeinse cultuur. Ze
gingen allerlei dingen van de Grieken en Romeinen vol bewondering
bestuderen.
Deze nieuwe belangstelling voor de Grieks-Romeinse cultuur heet de
Renaissance. Renaissance
betekent: wedergeboorte. Daarbij gaat het om de wedergeboorte van de
Grieks-Romeinse
cultuur. De eerste periode van de Nieuwe Tijd wordt zo genoemd.
Vanuit Italië verbreidde de veranderingen in het denken zich over Europa. Na
Italië het eerst in
de Zuidelijke Nederlanden.
In de Renaissance namen de mensen 3 belangrijke denkbeelden van de
Grieken en Romeinen
over:
Ieder mens is belangrijk en het is goed om jezelf op de
voorgrond te plaatsen.
In de Middeleeuwen ging het er niet om je als enkeling te onderscheiden. De
invloed van de
godsdienst was heel erg groot. De mensen lieten zich op allerlei manieren
leiden door wat de
kerk zei. De kerk werd vertegenwoordigt door: bisschoppem, priesters en
geestelijken (zoals:
monniken en nonnen).
In de Renaissance bleef de invloed van de geestelijken groot. Maar anders dan
in de
Middeleeuwen vonden de mensen in de Renaissance dat de mens zichzelf niet
meer op de
achtergrond hoefde te plaatsen. En dat het goed was om ook eigen denkbeeld
te uiten.
Ieder mens leeft voor zichzelf en niet voor een of andere groep
In de Middeleeuwen voelde de mensen zich heel sterk een deel van de
gemeenschap waarin zij
leefden. Het ging erom je te gedragen als een goed lid van het grotere
verband waartoe je
behoorde. Voor de meeste mensen was dat het domein, voor andere later de
stad en de
binnen stad voor vele een gilde. Weer andere mensen traden toe tot
geestelijkheid.
Hoofdstuk 1.1: De Renaissance verspreidt zich over Europa
De verandering in het denken: de Renaissance
Rond 1400 werden sommige Italianen ontevreden over hun eigen tijd. Ze
wilden dingen gaan
veranderen. Ze namen de cultuur van de Grieken en Romeinen als voorbeeld.
Ze namen het
van hun over omdat in hun land veel was overgebleven van de Grieks-
Romeinse cultuur. Ze
gingen allerlei dingen van de Grieken en Romeinen vol bewondering
bestuderen.
Deze nieuwe belangstelling voor de Grieks-Romeinse cultuur heet de
Renaissance. Renaissance
betekent: wedergeboorte. Daarbij gaat het om de wedergeboorte van de
Grieks-Romeinse
cultuur. De eerste periode van de Nieuwe Tijd wordt zo genoemd.
Vanuit Italië verbreidde de veranderingen in het denken zich over Europa. Na
Italië het eerst in
de Zuidelijke Nederlanden.
In de Renaissance namen de mensen 3 belangrijke denkbeelden van de
Grieken en Romeinen
over:
Ieder mens is belangrijk en het is goed om jezelf op de
voorgrond te plaatsen.
In de Middeleeuwen ging het er niet om je als enkeling te onderscheiden. De
invloed van de
godsdienst was heel erg groot. De mensen lieten zich op allerlei manieren
leiden door wat de
kerk zei. De kerk werd vertegenwoordigt door: bisschoppem, priesters en
geestelijken (zoals:
monniken en nonnen).
In de Renaissance bleef de invloed van de geestelijken groot. Maar anders dan
in de
Middeleeuwen vonden de mensen in de Renaissance dat de mens zichzelf niet
meer op de
achtergrond hoefde te plaatsen. En dat het goed was om ook eigen denkbeeld
te uiten.
Ieder mens leeft voor zichzelf en niet voor een of andere groep
In de Middeleeuwen voelde de mensen zich heel sterk een deel van de
gemeenschap waarin zij
leefden. Het ging erom je te gedragen als een goed lid van het grotere
verband waartoe je
behoorde. Voor de meeste mensen was dat het domein, voor andere later de
stad en de
binnen stad voor vele een gilde. Weer andere mensen traden toe tot
geestelijkheid.
