Maw - politiek en binding SET 1
Politiek
Politiek gaat over
- structuren en organisaties, (overheids) instellingen (politieke organisaties en
instituties)
- de machtsstrijd om conflicten op te lossen, beslissingen nemen
- beleid hoe de samenleving er uit zou moeten zien en welke middelen hierbij nodig
zijn (politiek beleid)
De kenmerken van een maatschappelijk probleem
● Grote groepen mensen hebben er last van
● Er zijn verschillende meningen over oorzaken en oplossingen van het probleem
● Verschillende meningen/groepen hebben andere belangen bij oorzaken oplossingen
van het probleem
● Je kan het niet alleen oplossen, er is overheidsingrijpen nodig → mensen willen een
politieke oplossing
De publieke agenda is wat mensen als probleem ervaren, dus problemen die aandacht
krijgen van burgers en van maatschappelijke groeperingen. De politieke agenda is wat de
politiek van plan is om het probleem aan te pakken.
De kans dat een maatschappelijk probleem op de politieke agenda komt te staan, wordt
groter als:
● Er heel veel (liefst belangrijke) mensen last van hebben (kernconcepten; gezag,
representatie/representativiteit)
● Er veel media-aandacht voor is
● Er ook aandacht is van pressiegroepen en lobbyisten
● De politiek het oplossen van het probleem sowieso als hoofdtaak ziet (bv; veiligheid)
Systeemmodel
Het systeemmodel wil zeggen dat eisen en wensen uit de samenleving worden omgezet in
bindende besluiten (wetten). In het systeemmodel van het politiek proces worden de
volgende fasen onderscheiden
● Fase 1: Invoer/input: de eisen/wensen die vanuit de samenleving naar voren
worden gebracht en de steun die maatschappelijke groepen geven aan het politieke
systeem. Het kan gaan om nieuwe beleidsmaatregelen, maar ook om steun voor het
bestaande beleid.
Belangrijk hierbij zijn poortwachters: Media, individuen, pressiegroepen en politieke
partijen hebben hierbij veel te zeggen over ‘wat er naar binnen mag’. Zij bepalen
welke eisen op de publieke en politieke agenda komen te staan en of iets van invoer
fase naar de omzettingsfase kan gaan.
, ● Fase 2: Omzetting/conversie: De omzetting van eisen/wensen in overheidsbeleid
verloopt in de volgende subfasen:
- 1; Politieke agendavorming: Politici en beleidsmaker zijn bereid om problemen aan
te pakken. Of het maatschappelijke probleem op de politieke agenda komt hangt af
van of:
● de situatie als ongewenst wordt ervaren door een groot aantal/
groepen mensen
● de negatief beoordeelde situatie hevige emoties oproept
● de situatie als veranderbaar wordt beschouwd
● eisen langs de zogeheten poortwachters/sluiswachters komen
● er genoeg ruimte is op de politieke agenda; prioriteiten stellen
● er veel media aandacht voor is
- 2; Beleidsvoorbereiding: Het verzamelen en analyseren van info en het formuleren
van adviezen over het te voeren beleid. Vaak compromis zoeken (beëindiging van
een conflict). Wetenschappelijke onderzoeksbureaus zijn hierbij belangrijk. Zij
onderzoeken in taak van de overheid.
- 3; Beleidsbepaling: Het nemen van beslissingen over de inhoud van het te voeren
beleid. Het formuleren van een wet, maatregel, plan van aanpak...
De regering en 1e en 2e kamer zijn hierbij belangrijke actoren.
● Fase 3: uitvoer/output (door ambtenaren): De uitvoer bestaat uit politieke
besluiten en andere maatregelen of handelingen, die het resultaat zijn van de
omzetting van eisen/wensen en steun. Zorgen dat genomen besluiten worden
uitgevoerd.
Besluiten zijn: wetten, maatregelen van bestuur, beschikkingen en Koninklijke
besluiten. Het kan ook bestaan uit maatregelen of handelingen zoals: regelgeving,
nota’s, het al of niet afleggen van staatsbezoeken.
● Terugkoppeling of feedback: reacties van de samenleving op politieke besluiten.
deze reacties kunnen weer aanleiding zijn voor nieuwe invoer. In deze fase past ook
de evaluatie van het beleid. Massamedia is hier ook belangrijk.
Of een probleem de politiek bereikt is afhankelijk van omgevingsfactoren.
- demografisch
- ecologisch
- cultureel
- economisch
- technologisch
- sociaal
Politiek
Politiek gaat over
- structuren en organisaties, (overheids) instellingen (politieke organisaties en
instituties)
- de machtsstrijd om conflicten op te lossen, beslissingen nemen
- beleid hoe de samenleving er uit zou moeten zien en welke middelen hierbij nodig
zijn (politiek beleid)
De kenmerken van een maatschappelijk probleem
● Grote groepen mensen hebben er last van
● Er zijn verschillende meningen over oorzaken en oplossingen van het probleem
● Verschillende meningen/groepen hebben andere belangen bij oorzaken oplossingen
van het probleem
● Je kan het niet alleen oplossen, er is overheidsingrijpen nodig → mensen willen een
politieke oplossing
De publieke agenda is wat mensen als probleem ervaren, dus problemen die aandacht
krijgen van burgers en van maatschappelijke groeperingen. De politieke agenda is wat de
politiek van plan is om het probleem aan te pakken.
De kans dat een maatschappelijk probleem op de politieke agenda komt te staan, wordt
groter als:
● Er heel veel (liefst belangrijke) mensen last van hebben (kernconcepten; gezag,
representatie/representativiteit)
● Er veel media-aandacht voor is
● Er ook aandacht is van pressiegroepen en lobbyisten
● De politiek het oplossen van het probleem sowieso als hoofdtaak ziet (bv; veiligheid)
Systeemmodel
Het systeemmodel wil zeggen dat eisen en wensen uit de samenleving worden omgezet in
bindende besluiten (wetten). In het systeemmodel van het politiek proces worden de
volgende fasen onderscheiden
● Fase 1: Invoer/input: de eisen/wensen die vanuit de samenleving naar voren
worden gebracht en de steun die maatschappelijke groepen geven aan het politieke
systeem. Het kan gaan om nieuwe beleidsmaatregelen, maar ook om steun voor het
bestaande beleid.
Belangrijk hierbij zijn poortwachters: Media, individuen, pressiegroepen en politieke
partijen hebben hierbij veel te zeggen over ‘wat er naar binnen mag’. Zij bepalen
welke eisen op de publieke en politieke agenda komen te staan en of iets van invoer
fase naar de omzettingsfase kan gaan.
, ● Fase 2: Omzetting/conversie: De omzetting van eisen/wensen in overheidsbeleid
verloopt in de volgende subfasen:
- 1; Politieke agendavorming: Politici en beleidsmaker zijn bereid om problemen aan
te pakken. Of het maatschappelijke probleem op de politieke agenda komt hangt af
van of:
● de situatie als ongewenst wordt ervaren door een groot aantal/
groepen mensen
● de negatief beoordeelde situatie hevige emoties oproept
● de situatie als veranderbaar wordt beschouwd
● eisen langs de zogeheten poortwachters/sluiswachters komen
● er genoeg ruimte is op de politieke agenda; prioriteiten stellen
● er veel media aandacht voor is
- 2; Beleidsvoorbereiding: Het verzamelen en analyseren van info en het formuleren
van adviezen over het te voeren beleid. Vaak compromis zoeken (beëindiging van
een conflict). Wetenschappelijke onderzoeksbureaus zijn hierbij belangrijk. Zij
onderzoeken in taak van de overheid.
- 3; Beleidsbepaling: Het nemen van beslissingen over de inhoud van het te voeren
beleid. Het formuleren van een wet, maatregel, plan van aanpak...
De regering en 1e en 2e kamer zijn hierbij belangrijke actoren.
● Fase 3: uitvoer/output (door ambtenaren): De uitvoer bestaat uit politieke
besluiten en andere maatregelen of handelingen, die het resultaat zijn van de
omzetting van eisen/wensen en steun. Zorgen dat genomen besluiten worden
uitgevoerd.
Besluiten zijn: wetten, maatregelen van bestuur, beschikkingen en Koninklijke
besluiten. Het kan ook bestaan uit maatregelen of handelingen zoals: regelgeving,
nota’s, het al of niet afleggen van staatsbezoeken.
● Terugkoppeling of feedback: reacties van de samenleving op politieke besluiten.
deze reacties kunnen weer aanleiding zijn voor nieuwe invoer. In deze fase past ook
de evaluatie van het beleid. Massamedia is hier ook belangrijk.
Of een probleem de politiek bereikt is afhankelijk van omgevingsfactoren.
- demografisch
- ecologisch
- cultureel
- economisch
- technologisch
- sociaal
