ANNOTATIE BIJ RECHTBANK DEN HAAG, 17-03-2022,
ECLI:NL:RBDHA:2022:3180
ARBEIDSOVEREENKOMSTENRECHT
, Samenvatting
In de onderhavige uitspraak heeft werkneemster, die de functie van pedagogisch medewerker vervulde
bij een kinderopvang, verzocht om de arbeidsovereenkomst met werkgeefster te ontbinden (ingevolge
art. 7:671c lid 1 BW) onder toekenning van onder andere een transitievergoeding en een billijke
vergoeding (op grond van respectievelijk art. 7:673 lid 1 onderdeel b, subonderdeel 2 BW en art.
7:671c lid 2 aanhef en onderdeel b BW). Naar mening van de werkneemster heeft de werkgeefster
zich schuldig gemaakt aan ernstig verwijtbaar handelen of nalaten. Hiertoe is gesteld dat werkgeefster
een onveilige situatie heeft gecreëerd, valse facturen heeft verzonden, een valse aangifte heeft gedaan
(jegens werkneemster), de werkgeefster de ziekte van werkneemster niet heeft willen erkennen en niet
heeft voldaan aan de re-integratieverplichtingen. 1 In deze annotatie wordt de nadruk gelegd op het
verwijt van werkneemster dat werkgeefster een onveilige werksituatie heeft gecreëerd. De onveilige
werksituatie is volgens werkneemster gelegen in een inval die de FIOD heeft gedaan naar aanleiding
van het valselijk opmaken van aanvragen kinderopvangtoeslag. De werkneemster werd na deze inval
als verdachte aangemerkt, waardoor ook haar werktelefoon werd afgeluisterd. De gevolgtrekking
hiervan is dat werkneemster zich niet langer veilig voelde bij werkgeefster en daardoor een
psychotrauma heeft opgelopen. Werkgeefster is, daarentegen, de mening toegedaan dat het
werkneemster zelf te verwijten valt dat zij is onderworpen aan het onderzoek van de FIOD. 2 De
werkgeefster legt daaraan ten grondslag dat het werkneemster zelf was die de kinderopvangtoeslag
heeft aangevraagd en ontvangen, maar vervolgens niet heeft overgemaakt aan de kinderopvang. Naar
aanleiding hiervan heeft de FIOD ook een (persoonlijke) brief gestuurd aan werkneemster. Het
handelen van werkneemster is dan ook aanleiding voor het onderzoek van de FIOD, aldus de
werkgeefster. Primair verzoekt werkgeefster de arbeidsovereenkomst met werkneemster op de kortst
mogelijke termijn te ontbinden (op grond van art. 7:671b lid 8 onderdeel b BW) en subsidiair om de
overeenkomst te ontbinden in alle gevallen zonder toekenning van een transitievergoeding (op grond
van art. 7:671b lid 1 onderdeel a BW in verbinding met art. 7:669 lid 3 onderdeel g dan wel i BW).
Rechtsvraag
De kantonrechter dient, hieruit voortvloeiend, de navolgende rechtsvraag te beantwoorden: ‘Dienen de
gedragingen van werkgeefster en dan met name het creëren van een onveilige werksituatie, te worden
gekwalificeerd als ernstig verwijtbaar handelen of nalaten in de zin van art. 7:671c lid 2 aanhef en
onderdeel b BW en moet er dientengevolge een billijke vergoeding (naast een eventuele
transitievergoeding) aan de werkneemster worden toegekend?’.
Oordeel rechtbank en motivatie
Het oordeel van de kantonrechter luidt bevestigend.3 De motivatie die aan het oordeel ten grondslag
ligt, betreft allereerst dat het buiten kijf staat dat een dergelijke strafrechtelijke inval voor iedere
werknemer zeer ingrijpend is. Daarbij overweegt de kantonrechter dat uit de brief die (persoonlijk)
aan werkneemster is verstuurd, weliswaar kan worden afgeleid dat zij verdacht wordt van een aantal
strafbare feiten, maar werkneemster hiervan niet zelfstandig verdacht werd maar ‘tezamen en in
vereniging met anderen’. Bovendien zijn een aantal van deze strafbare feiten gelegen van vóór de
indiensttreding van werkneemster. Het onderzoek van de FIOD betreft dan ook geen zelfstandig
onderzoek naar werkneemster maar een uitgebreider onderzoek naar werkgeefster. Het valt volgens de
kantonrechter de werkgeefster te verwijten dat werkneemster onderworpen is aan een (zeer ingrijpend)
strafrechtelijk onderzoek door de FIOD, nu de verdenking van werkneemster het gevolg is van een
onderzoek naar werkgeefster. Het vorengaande leidt er, aldus de kantonrechter, toe dat werkgeefster
een onveilige situatie heeft gecreëerd en derhalve jegens werkneemster ernstig verwijtbaar heeft
gehandeld en/of nagelaten. Werkneemster heeft zodoende, op basis van art. 7:671c lid 2 aanhef en
onderdeel b BW, recht op een billijke vergoeding (van in totaal € 37.866,48 bruto).
1
Rb. Den Haag 17 maart 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:3180, r.o. 5.3.
2
Rb. Den Haag 17 maart 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:3180, r.o. 5.4.
3
Rb. Den Haag 17 maart 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:3180, r.o. 5.4.
ECLI:NL:RBDHA:2022:3180
ARBEIDSOVEREENKOMSTENRECHT
, Samenvatting
In de onderhavige uitspraak heeft werkneemster, die de functie van pedagogisch medewerker vervulde
bij een kinderopvang, verzocht om de arbeidsovereenkomst met werkgeefster te ontbinden (ingevolge
art. 7:671c lid 1 BW) onder toekenning van onder andere een transitievergoeding en een billijke
vergoeding (op grond van respectievelijk art. 7:673 lid 1 onderdeel b, subonderdeel 2 BW en art.
7:671c lid 2 aanhef en onderdeel b BW). Naar mening van de werkneemster heeft de werkgeefster
zich schuldig gemaakt aan ernstig verwijtbaar handelen of nalaten. Hiertoe is gesteld dat werkgeefster
een onveilige situatie heeft gecreëerd, valse facturen heeft verzonden, een valse aangifte heeft gedaan
(jegens werkneemster), de werkgeefster de ziekte van werkneemster niet heeft willen erkennen en niet
heeft voldaan aan de re-integratieverplichtingen. 1 In deze annotatie wordt de nadruk gelegd op het
verwijt van werkneemster dat werkgeefster een onveilige werksituatie heeft gecreëerd. De onveilige
werksituatie is volgens werkneemster gelegen in een inval die de FIOD heeft gedaan naar aanleiding
van het valselijk opmaken van aanvragen kinderopvangtoeslag. De werkneemster werd na deze inval
als verdachte aangemerkt, waardoor ook haar werktelefoon werd afgeluisterd. De gevolgtrekking
hiervan is dat werkneemster zich niet langer veilig voelde bij werkgeefster en daardoor een
psychotrauma heeft opgelopen. Werkgeefster is, daarentegen, de mening toegedaan dat het
werkneemster zelf te verwijten valt dat zij is onderworpen aan het onderzoek van de FIOD. 2 De
werkgeefster legt daaraan ten grondslag dat het werkneemster zelf was die de kinderopvangtoeslag
heeft aangevraagd en ontvangen, maar vervolgens niet heeft overgemaakt aan de kinderopvang. Naar
aanleiding hiervan heeft de FIOD ook een (persoonlijke) brief gestuurd aan werkneemster. Het
handelen van werkneemster is dan ook aanleiding voor het onderzoek van de FIOD, aldus de
werkgeefster. Primair verzoekt werkgeefster de arbeidsovereenkomst met werkneemster op de kortst
mogelijke termijn te ontbinden (op grond van art. 7:671b lid 8 onderdeel b BW) en subsidiair om de
overeenkomst te ontbinden in alle gevallen zonder toekenning van een transitievergoeding (op grond
van art. 7:671b lid 1 onderdeel a BW in verbinding met art. 7:669 lid 3 onderdeel g dan wel i BW).
Rechtsvraag
De kantonrechter dient, hieruit voortvloeiend, de navolgende rechtsvraag te beantwoorden: ‘Dienen de
gedragingen van werkgeefster en dan met name het creëren van een onveilige werksituatie, te worden
gekwalificeerd als ernstig verwijtbaar handelen of nalaten in de zin van art. 7:671c lid 2 aanhef en
onderdeel b BW en moet er dientengevolge een billijke vergoeding (naast een eventuele
transitievergoeding) aan de werkneemster worden toegekend?’.
Oordeel rechtbank en motivatie
Het oordeel van de kantonrechter luidt bevestigend.3 De motivatie die aan het oordeel ten grondslag
ligt, betreft allereerst dat het buiten kijf staat dat een dergelijke strafrechtelijke inval voor iedere
werknemer zeer ingrijpend is. Daarbij overweegt de kantonrechter dat uit de brief die (persoonlijk)
aan werkneemster is verstuurd, weliswaar kan worden afgeleid dat zij verdacht wordt van een aantal
strafbare feiten, maar werkneemster hiervan niet zelfstandig verdacht werd maar ‘tezamen en in
vereniging met anderen’. Bovendien zijn een aantal van deze strafbare feiten gelegen van vóór de
indiensttreding van werkneemster. Het onderzoek van de FIOD betreft dan ook geen zelfstandig
onderzoek naar werkneemster maar een uitgebreider onderzoek naar werkgeefster. Het valt volgens de
kantonrechter de werkgeefster te verwijten dat werkneemster onderworpen is aan een (zeer ingrijpend)
strafrechtelijk onderzoek door de FIOD, nu de verdenking van werkneemster het gevolg is van een
onderzoek naar werkgeefster. Het vorengaande leidt er, aldus de kantonrechter, toe dat werkgeefster
een onveilige situatie heeft gecreëerd en derhalve jegens werkneemster ernstig verwijtbaar heeft
gehandeld en/of nagelaten. Werkneemster heeft zodoende, op basis van art. 7:671c lid 2 aanhef en
onderdeel b BW, recht op een billijke vergoeding (van in totaal € 37.866,48 bruto).
1
Rb. Den Haag 17 maart 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:3180, r.o. 5.3.
2
Rb. Den Haag 17 maart 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:3180, r.o. 5.4.
3
Rb. Den Haag 17 maart 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:3180, r.o. 5.4.
