Samenvatting Inleiding Recht H2

Samenvatting Recht H2
Partijen overeenkomst  Mensen (partijen) maken een afspraak die we in juridische termen met het
woord overeenkomst aanduiden. Een overeenkomst kunnen we omschrijven als een afspraak die
gemaakt is door 2 of meer personen (partijen) die juridisch relevant zijn.

Door een overeenkomst ontstaan er rechten en plichten  verbintenissen. Verbintenissen is een
rechtsbetrekking tussen 2 of meer partijen op grond waarvan de ene persoon tegenover de ander tot
handelen of nalaten verplicht is, terwijl de ander recht heeft op dit handelen of nalaten.

Obligatoire/verbintenisscheppende overeenkomst  Een overeenkomst die door 2 partijen is
gesloten met het doel dat daaruit rechten en plichten voortvloeien.

Wederkerige overeenkomst  Een overeenkomst waarbij beide partijen een recht verkrijgen en een
plicht op zich nemen (koopovereenkomst, huurovereenkomst).

Eenzijdige overeenkomst  Een overeenkomst waaruit 1 verbintenis voortvloeit
(schenkingsovereenkomst).

Wanneer ontstaat een overeenkomst?

Een overeenkomst komt tot stand door een aanbod en de aanvaarding daarvan. De aanbieder kan
zijn bod nog intrekken onder 2 voorwaarden: het aanbod mag nog niet aanvaard zijn en de aanbieder
mag zijn aanbod niet onherroepelijk hebben gemaakt. Je maakt een aanbod onherroepelijk door o.a.
een termijn te stellen waarbinnen de aanvaarding moet plaats vinden. Als iemand een ander een
optie geeft op een bepaald product dan word een aanbod voor de gegeven periode onherroepelijk
gemaakt (zie voorbeeld over een fiets in het boek).

Er ontstaat geen overeenkomst als er slechts een uitnodiging tot het doen van een aanbod word
gedaan.

Als er een overeenkomst tot stand komt is het een vereiste dat de wilsverklaringen van beide
partijen overeenstemmen. Je wilt iets verkopen  dit moet je willen  deze wil moet je verklaren
en kenbaar maken. De overeenkomst ontstaat pas als de ander de totstandkoming van deze
overeenkomst ook wil en dat ook verklaart.

Sluit de wil niet op elkaar aan of zijn de verklaringen niet overeenkomstig met de wil  geen
overeenkomst.

Wilsdefect  Hierbij word gesteld: wat ik heb verklaard wilde ik eigenlijk niet, daarom kan er
ondanks dat de tegen partij dit misschien dacht geen overeenkomst zijn ontstaan (zie voorbeelden
verkeerd bankafschrift, dronken keuzes in het boek). Er is in dit geval van de kant van 1 partij een
discrepantie tussen de wil en de verklaring. De verklaring is niet overeenkomstig geweest met de wil
dus er is geen overeenkomst tot stand gekomen.

Er komt wel een overeenkomst tot stand wanneer de wederpartij er in redelijkheid op mocht
vertrouwen dat verklaring en wil van de andere partij wel met elkaar in overeenstemming waren.
Deze theorie heet de leer van de dubbele grondslag of de wils- en vertrouwensleer.

, In art. 3:34 BW is een speciale regeling getroffen voor de persoon die zijn wil tijdens een geestelijke
stoornis heeft verklaard. Als iemand tijdens een geestelijke stoornis iets heeft verklaard dan word
aangenomen dat die verklaring niet overeenkomstig is geweest met de wil wanneer:

- De stoornis een redelijke waardering van de bij de handeling betrokken belangen belette.
- Of indien de verklaring onder invloed van de stoornis is gedaan.

Een verklaring word vermoed onder invloed van de stoornis te zijn gedaan als de rechtshandeling
voor de persoon nadelig was tenzij het nadeel toen niet op redelijkerwijze was te voorzien.

Wilsgebrek  Mijn wil was gebrekkig gevormd. Hierbij zegt de partij dat de verklaring wel overeen
kwam met de wil (correcte wilsverklaring) maar dat de wil op een gebrekkige wijze tot stand is
gekomen. Wilsgebreken vallen uiteen in 4 categorieën:

1. Dwaling
2. Bedrog
3. Bedreiging
4. Misbruik van omstandigheden

Dwaling  Wanneer iemand een overeenkomst heeft gesloten terwijl hij, als hij van de werkelijke
situatie op de hoogte was geweest, die overeenkomst zeker niet had gesloten. We zeggen in dit
verband: de betreffende persoon moet hebben gedwaald over de zelfstandigheid van de zaak. Het
vereiste van de dwaling over de zelfstandigheid van de zaak word tot uitdrukking gebracht dat de
overeenkomst bij een juiste voorstelling van zaken niet zou zijn gesloten. Wil je bij dwaling geleden
schade vergoed krijgen? Dan zul je naast het bewijzen van de dwaling ook moeten aantonen dat de
tegenpartij onzorgvuldig heeft gehandeld.

Extra voorwaarden van dwaling:

- De dwaling is te wijten aan een inlichting van de wederpartij  Je mag er vanuit gaan dat
wat je word vertelt juist is maar je moet zelf ook wel binnen redelijke grenzen onderzoeken
of die informatie wel klopt (zie voorbeeld in het boek over de kraan)
- De wederpartij had de dwalende moeten in lichten maar heeft dit niet gedaan  De
verkoper verkocht zonder te spreken maar had dit wel moeten doen (zie voorbeeld in het
boek over een stuk bos).
- De wederpartij ging van dezelfde onjuiste veronderstelling uit als de dwalende 
Uitzondering: tenzij de tegenpartij ook bij een juiste voorstelling niet had hoeven begrijpen
dat de dwalende daardoor geen overeenkomst zou willen sluiten (zie voorbeeld in het boek
over een schilderij).

Geen dwaling:

- De dwaling betreft een uitsluitend toekomstige omstandigheid.
- De aard van de overeenkomst, de in het verkeer geldende opvattingen of omstandigheden
van het geval brengen mee dat de dwaling voor rekening van de dwalende behoort te
blijven.

Bedrog  Als iemand een ander tot het verrichten van een bepaalde rechtshandeling beweegt door
opzettelijk verkeerde mededelingen te doen of door daarvan juist opzettelijk af te zien. Word ook wel
gekwalificeerde dwaling genoemd. Het voordeel van bedrog boven dwaling is dat als bedrog kan
worden aangetoond je altijd de schade vergoed krijgt die is geleden.