Het ademhalingsstelsel:
- Het verplaatsen van lucht, in en uit het lichaam
- Cellen hebben energie nodig voor het onderhoud, groei, afweer en celdeling deze
energie komt via aeroob proces (verbranding met zuurstof) ontstaat
koolstofdioxide
De uitwisseling van lucht vindt plaat in de longen in een kleine ruimten alveoli
Alveoli= longblaasjes (alveolus)
- De oppervlakken van de alveoli zijn relatief kwetsbaar ze zijn heel dun zodat snelle
diffusie tussen de lucht en het bloed mogelijk is.
Het cardiovasculaire stelsel vormt de verbinding tussen de interstitiële vloeistof en de
uitwisselingsoppervlakken van de longen.
Bloed in de bloedsomloop vervoert zuurstof van de longen naar de perifere weefsels en
neemt koolstofdioxide op dat in de weefsels is gevormd
5 functies van het ademhalingsstelsel:
1. Het vormt een groot oppervlak voor de gaswisseling tussen de lucht en het bloed
2. Het verplaatsen van lucht van en naar het gaswisselingsoppervlak in de longen
3. Bescherming van de alveolaire oppervlakken tegen uitdroging en
temperatuurveranderingen en verdediging tegen binnendringende ziekteverwekkers
4. De vorming van geluiden waardoor spraak, zang en andere vormen van
communicatie mogelijk zijn
5. De reukzin bevorderen door de reukcellen in de neusholten
Onderdelen van het ademhalingsstelsel:
, - Neus (neusholte, neusbijholte)
- De farynx (de keelholte)
- De larynx (het strottenhoofd)
- De trachea (de luchtpijp)
- De bronchiën
- De longen de bronchiolen (doorgang)
de alveoli (de longblaasjes)
Luchtwegen= buizen waardoor lucht van en naar de uitwisselingsoppervlakken van de
longen wordt vervoerd
Luchtwegen worden verdeeld in twee gedeeltes:
- Geleiding van lucht:
Neusholte farynx (keelholte) larynx (strottenhoofd) trachea (luchtpijp)
bronchiën grotere bronchiolen
- Gaswisseling
Kleinste en kwetsbaarste bronchiolen
Alveoli (longblaasjes)
Alveoli worden tegen cel resten, ziekteverwekkers en extreme uitwendige omstandigheden
beschermd doordat de luchtwegen de lucht:
o Filteren
o Verwarmen
o Bevochtigen
Het respiratoire slijmvlies bekleedt de buizen van het ademhalingsstelsel het bestaat uit
een respiratoir epitheel.
Slijmvlies= een dekweefsel met slijmcellen
Respiratoir epitheel= een cilinderepitheel met trilharen dat veel slijmcellen bevat en een
ondergelegen losmazig bindweefsel (de lamina propria) dat slijmvliezen bevat die hun
klierproduct afgeven op het oppervlak van het dekweefsel.
Doordat slijmcellen en slijmlieren een slijmlaag vormen op de aan lucht blootgestelde
plaatsen voorkomt dat cel resten of ziekteverwekkers het ademhalingsstelsel kunnen
beschadigen.
De trilharen in de luchtwegen transport van slijm richting farynx ze worden
doorgeslikt en worden blootgesteld aan de zuren en enzymen van de maag.
, Neus
Onder normale omstandigheden komt de lucht het ademhalingsstelsel binnen via de
gepaarde uitwendige neusopeningen die in de neusholte uitmonden.
Uitwendige neusopeningen (neusgaten= nares)
Het vestibulum nasi= de ruimte die door de flexibele weefsels van de neus wordt omsloten
Er steken ruwe haren (= vibrissae) door de neusgaten naar buiten ze
beschermen de neusholte tegen grote deeltjes die met de lucht meekomen.
De laterale en bovenste wanden van de neusholte:
- De maxilla (kaakbeen)
- Os nasale (neusbeen)
- Os frontale (voorhoofdsbeen)
- Os ethmoidale (zeefbeen)
- Os sphenoidale (wiggenbeen)
Het neustussenschot verdeelt de neusholte in een linker en rechterhelft
Hyalien kraakbeen= het voorste gedeelte van het neustussenschot
Het harde gehemelte scheidt de mond en de neusholte
Het zachte gehemelte scheidt de bovengelegen nasofarynx van de rest van de farynx
het vlezig zachte gehemelte loopt achter het harde gehemelte door en
vormt de bodem van de nasofarynx
De inwendige neusopeningen verbinden de neusholte met de nasofarynx
De neusholte mondt bij de inwendige neusopeningen in de nasofarynx uit.
De bovenste, middelste en onderste neusschelp (=concha) lopen vanuit de zijwanden van de
neusholte in de richting van het neustussenschot (=septum nasale)
Vanuit het vestibulum nasi stroomt de lucht naar de inwendige neusopeningen meestal
door een smalle groeven tussen de aangrenzende neusschelpen de lucht wervelt de lucht
net als water in een stroomversnelling hierdoor komen kleine deeltjes in de lucht in
contact met het slijm op de bekleding van de neusholte.
De neusholte en deel van de luchtwegen wordt met een beschermend slijmvlies of
respiratoire mucosa.
- Het verplaatsen van lucht, in en uit het lichaam
- Cellen hebben energie nodig voor het onderhoud, groei, afweer en celdeling deze
energie komt via aeroob proces (verbranding met zuurstof) ontstaat
koolstofdioxide
De uitwisseling van lucht vindt plaat in de longen in een kleine ruimten alveoli
Alveoli= longblaasjes (alveolus)
- De oppervlakken van de alveoli zijn relatief kwetsbaar ze zijn heel dun zodat snelle
diffusie tussen de lucht en het bloed mogelijk is.
Het cardiovasculaire stelsel vormt de verbinding tussen de interstitiële vloeistof en de
uitwisselingsoppervlakken van de longen.
Bloed in de bloedsomloop vervoert zuurstof van de longen naar de perifere weefsels en
neemt koolstofdioxide op dat in de weefsels is gevormd
5 functies van het ademhalingsstelsel:
1. Het vormt een groot oppervlak voor de gaswisseling tussen de lucht en het bloed
2. Het verplaatsen van lucht van en naar het gaswisselingsoppervlak in de longen
3. Bescherming van de alveolaire oppervlakken tegen uitdroging en
temperatuurveranderingen en verdediging tegen binnendringende ziekteverwekkers
4. De vorming van geluiden waardoor spraak, zang en andere vormen van
communicatie mogelijk zijn
5. De reukzin bevorderen door de reukcellen in de neusholten
Onderdelen van het ademhalingsstelsel:
, - Neus (neusholte, neusbijholte)
- De farynx (de keelholte)
- De larynx (het strottenhoofd)
- De trachea (de luchtpijp)
- De bronchiën
- De longen de bronchiolen (doorgang)
de alveoli (de longblaasjes)
Luchtwegen= buizen waardoor lucht van en naar de uitwisselingsoppervlakken van de
longen wordt vervoerd
Luchtwegen worden verdeeld in twee gedeeltes:
- Geleiding van lucht:
Neusholte farynx (keelholte) larynx (strottenhoofd) trachea (luchtpijp)
bronchiën grotere bronchiolen
- Gaswisseling
Kleinste en kwetsbaarste bronchiolen
Alveoli (longblaasjes)
Alveoli worden tegen cel resten, ziekteverwekkers en extreme uitwendige omstandigheden
beschermd doordat de luchtwegen de lucht:
o Filteren
o Verwarmen
o Bevochtigen
Het respiratoire slijmvlies bekleedt de buizen van het ademhalingsstelsel het bestaat uit
een respiratoir epitheel.
Slijmvlies= een dekweefsel met slijmcellen
Respiratoir epitheel= een cilinderepitheel met trilharen dat veel slijmcellen bevat en een
ondergelegen losmazig bindweefsel (de lamina propria) dat slijmvliezen bevat die hun
klierproduct afgeven op het oppervlak van het dekweefsel.
Doordat slijmcellen en slijmlieren een slijmlaag vormen op de aan lucht blootgestelde
plaatsen voorkomt dat cel resten of ziekteverwekkers het ademhalingsstelsel kunnen
beschadigen.
De trilharen in de luchtwegen transport van slijm richting farynx ze worden
doorgeslikt en worden blootgesteld aan de zuren en enzymen van de maag.
, Neus
Onder normale omstandigheden komt de lucht het ademhalingsstelsel binnen via de
gepaarde uitwendige neusopeningen die in de neusholte uitmonden.
Uitwendige neusopeningen (neusgaten= nares)
Het vestibulum nasi= de ruimte die door de flexibele weefsels van de neus wordt omsloten
Er steken ruwe haren (= vibrissae) door de neusgaten naar buiten ze
beschermen de neusholte tegen grote deeltjes die met de lucht meekomen.
De laterale en bovenste wanden van de neusholte:
- De maxilla (kaakbeen)
- Os nasale (neusbeen)
- Os frontale (voorhoofdsbeen)
- Os ethmoidale (zeefbeen)
- Os sphenoidale (wiggenbeen)
Het neustussenschot verdeelt de neusholte in een linker en rechterhelft
Hyalien kraakbeen= het voorste gedeelte van het neustussenschot
Het harde gehemelte scheidt de mond en de neusholte
Het zachte gehemelte scheidt de bovengelegen nasofarynx van de rest van de farynx
het vlezig zachte gehemelte loopt achter het harde gehemelte door en
vormt de bodem van de nasofarynx
De inwendige neusopeningen verbinden de neusholte met de nasofarynx
De neusholte mondt bij de inwendige neusopeningen in de nasofarynx uit.
De bovenste, middelste en onderste neusschelp (=concha) lopen vanuit de zijwanden van de
neusholte in de richting van het neustussenschot (=septum nasale)
Vanuit het vestibulum nasi stroomt de lucht naar de inwendige neusopeningen meestal
door een smalle groeven tussen de aangrenzende neusschelpen de lucht wervelt de lucht
net als water in een stroomversnelling hierdoor komen kleine deeltjes in de lucht in
contact met het slijm op de bekleding van de neusholte.
De neusholte en deel van de luchtwegen wordt met een beschermend slijmvlies of
respiratoire mucosa.
