Klinisch redeneren:
Verpleegkundig proces: dit proces verloopt, doelgericht, planmatig en systematisch. De
verpleegkundige diagnosticeert gezondheidsproblemen, stelt gewenste resultaten vast en handelt
bewust om deze te bereiken. Om binnen het verpleegkundig proces besluiten te nemen te aanzien
van diagnoses zorgresultaten en interventies doorloopt de verpleegkundige een methodisch en
bewust redeneerproces.
verschillende fases:
1. Anamnesefase: op systematische wijze verzamelen van de gegevens bij de patiënt over
onder meer lichamelijke, psychische, socioculturele en economische situatie en levensstijl.
Om duidelijk te krijgen waarvoor de patiënt specifieke verpleegkundige zorg voor nodig
heeft.
2. Diagnosefase: in samenspraak met de patiënt en of naasten en andere beroepsproffesionals
verpleegkundige diagnoses of gezondheidsproblemen vaststellen.
3. Doelfase: bepalen van de doelen en gewenste zorgresulaten.
4. Planningsfase: planning van de mogelijke en benodigde interventies.
5. Implenmentatiefase: implemteren en uitvoeren van de benodigde interventies
6. Evaluatiefase: evalueren van de effectiteit van gevoerde interventies, de situatie van de
patiënt en beoogde zorgresultaten
Klinisch redeneren omvat:
- Risico-inschatting: de verpleegkundige weet op basis van kennis welke mensen een verhoogd
risico hebben op het ontstaan van bepaalde problemen. Afhankelijk van de risico- inschatting
zal zij in veel situaties preventieve maatregelen in gang zetten.
- Vroeg signalering: de verpleegkundige weet dat veel problemen zich aandienen met
voortekenen en vroege symptomen: zij kent die en kan probleem daardoor tijdig signaleren
- Probleemherkenning: de verpleegkundige richt zich op een groot aantal problemen die zich
bij veel verschillende mensen in tal van verschillende situaties kunnen voordoen, varierend
van problemen met de voeding, uitscheiding of sociale context.
- Interventie: de verpleegkundige past een breed scala aan interventies toe: niet alleen
interventies die voortkomen uit haar eigen vaststelling van de problemen van een individu en
diens sociale context. Maar ook interventies die door huisartsen en medisch specialisten,
fysiotherapeuten en andere paramedici worden voorgeschreven.
- Monitoren: verpleegkundige monitort de werkzaamheid van de interventies en volgt beloop
van de ziekte, aandoening, behandeling.
Pes- structuur:
P gezondheidsprobleem: een probleem is op te vatten als een gezondheid gerelateerde toestand
of proces. We spreken dan bijv. over een klacht, gezondheidsverstoring of reactie op ziekte. Er word
hier gekeken naar het wat, het individu, het oordeel, de lokalisatie, leeftijd.
E etiologie: ontstaansgrond bedoeld, oftewel de oorzaak van het probleem. Het gaat om de
factoren die een probleem mogelijk veroorzaken of in stand houden. Bijvoorbeeld het gedrag van de
patiënt, element uit de omgeving en een interactie met deze elementen.
Verpleegkundig proces: dit proces verloopt, doelgericht, planmatig en systematisch. De
verpleegkundige diagnosticeert gezondheidsproblemen, stelt gewenste resultaten vast en handelt
bewust om deze te bereiken. Om binnen het verpleegkundig proces besluiten te nemen te aanzien
van diagnoses zorgresultaten en interventies doorloopt de verpleegkundige een methodisch en
bewust redeneerproces.
verschillende fases:
1. Anamnesefase: op systematische wijze verzamelen van de gegevens bij de patiënt over
onder meer lichamelijke, psychische, socioculturele en economische situatie en levensstijl.
Om duidelijk te krijgen waarvoor de patiënt specifieke verpleegkundige zorg voor nodig
heeft.
2. Diagnosefase: in samenspraak met de patiënt en of naasten en andere beroepsproffesionals
verpleegkundige diagnoses of gezondheidsproblemen vaststellen.
3. Doelfase: bepalen van de doelen en gewenste zorgresulaten.
4. Planningsfase: planning van de mogelijke en benodigde interventies.
5. Implenmentatiefase: implemteren en uitvoeren van de benodigde interventies
6. Evaluatiefase: evalueren van de effectiteit van gevoerde interventies, de situatie van de
patiënt en beoogde zorgresultaten
Klinisch redeneren omvat:
- Risico-inschatting: de verpleegkundige weet op basis van kennis welke mensen een verhoogd
risico hebben op het ontstaan van bepaalde problemen. Afhankelijk van de risico- inschatting
zal zij in veel situaties preventieve maatregelen in gang zetten.
- Vroeg signalering: de verpleegkundige weet dat veel problemen zich aandienen met
voortekenen en vroege symptomen: zij kent die en kan probleem daardoor tijdig signaleren
- Probleemherkenning: de verpleegkundige richt zich op een groot aantal problemen die zich
bij veel verschillende mensen in tal van verschillende situaties kunnen voordoen, varierend
van problemen met de voeding, uitscheiding of sociale context.
- Interventie: de verpleegkundige past een breed scala aan interventies toe: niet alleen
interventies die voortkomen uit haar eigen vaststelling van de problemen van een individu en
diens sociale context. Maar ook interventies die door huisartsen en medisch specialisten,
fysiotherapeuten en andere paramedici worden voorgeschreven.
- Monitoren: verpleegkundige monitort de werkzaamheid van de interventies en volgt beloop
van de ziekte, aandoening, behandeling.
Pes- structuur:
P gezondheidsprobleem: een probleem is op te vatten als een gezondheid gerelateerde toestand
of proces. We spreken dan bijv. over een klacht, gezondheidsverstoring of reactie op ziekte. Er word
hier gekeken naar het wat, het individu, het oordeel, de lokalisatie, leeftijd.
E etiologie: ontstaansgrond bedoeld, oftewel de oorzaak van het probleem. Het gaat om de
factoren die een probleem mogelijk veroorzaken of in stand houden. Bijvoorbeeld het gedrag van de
patiënt, element uit de omgeving en een interactie met deze elementen.
