Grondslagen van Auditing & Assurance – H9
Materialiteit wordt toegepast door de accountant bij het plannen en uitvoeren van de controle en bij
het evalueren van geïdentificeerde afwijkingen. Materialiteit is van grote invloed op de aard, omvang
en reikwijdte van de werkzaamheden van de accountant en draagt bij aan de oordeelsvorming van
de accountant.
Definitie:
Informatie is materieel indien het weglaten of het onjuist weergeven van de informatie de
economische beslissingen die gebruikers nemen op basis van de jaarrekening zouden kunnen
beïnvloeden. De materialiteit van de post is afhankelijk van de omvang van de post, beoordeeld
onder de bijzondere omstandigheden waaronder het weglaten of onjuist weergeven plaatsvindt.
Richtlijnen voor het bepalen van de materialiteit worden gegeven in NV COS 320.
Materialiteit kent:
Een kwantitatieve dimensie (bedrag van de afwijking).
Een kwalitatieve dimensie (aard van de afwijking) bijvoorbeeld: al dan niet opnemen van
correcte uiteenzetting van waarderings- en resultaatbepalingsgrondslagen of toelichting op
het liquiditeitsrisico.
De accountant stelt de materialiteit vast zowel op jaarrekening niveau, als op het niveau van
individuele posten. Materialiteit kan voor afzonderlijke posten ook worden beïnvloed door wettelijke
voorschriften, bijvoorbeeld de wettelijke voorschriften rondom solvabiliteit en ratio’s.
Bepalen van materialiteit
Voor het bepalen van de materialiteit maakt de accountant gebruik van eigen professionele
oordeelsvorming en de inzichten verworven bij het bestuur van de onderneming.
Materialiteit wordt opgenomen in de controleverklaring van de accountant. De accountant maakt
een inschatting over welke posten hij zal controleren van de jaarrekening voor het bepalen van de
materialiteit, door te kijken naar transactiestromen, jaarrekeningposten en toelichtingen. Sommige
jaarrekeningposten hebben een grotere inherente onnauwkeurigheid dan andere, bijvoorbeeld
voorraad is veel moeilijker nauwkeurig te bepalen dan het banksaldo. Posten met grotere inherente
onnauwkeurigheden worden meer gebruikt voor het bepalen van de materialiteit voor de
jaarrekening als geheel.
Uitvoeringsmaterialiteit:
De accountant schat in de planningsfase de uitvoeringsmaterialiteit lager in dan de materialiteit voor
de jaarrekening als geheel. Op die manier bouwt de accountant voor zichzelf een veiligheidsmarge in.
De uitvoeringsmaterialiteit beoogt de kans dat het geheel van niet-gecorrigeerde en niet-ontdekte
afwijkingen in de eerdere financiële overzichten de materialiteit voor de jaarrekening als geheel
overstijgt, te reduceren.
Materialiteit wordt toegepast door de accountant bij het plannen en uitvoeren van de controle en bij
het evalueren van geïdentificeerde afwijkingen. Materialiteit is van grote invloed op de aard, omvang
en reikwijdte van de werkzaamheden van de accountant en draagt bij aan de oordeelsvorming van
de accountant.
Definitie:
Informatie is materieel indien het weglaten of het onjuist weergeven van de informatie de
economische beslissingen die gebruikers nemen op basis van de jaarrekening zouden kunnen
beïnvloeden. De materialiteit van de post is afhankelijk van de omvang van de post, beoordeeld
onder de bijzondere omstandigheden waaronder het weglaten of onjuist weergeven plaatsvindt.
Richtlijnen voor het bepalen van de materialiteit worden gegeven in NV COS 320.
Materialiteit kent:
Een kwantitatieve dimensie (bedrag van de afwijking).
Een kwalitatieve dimensie (aard van de afwijking) bijvoorbeeld: al dan niet opnemen van
correcte uiteenzetting van waarderings- en resultaatbepalingsgrondslagen of toelichting op
het liquiditeitsrisico.
De accountant stelt de materialiteit vast zowel op jaarrekening niveau, als op het niveau van
individuele posten. Materialiteit kan voor afzonderlijke posten ook worden beïnvloed door wettelijke
voorschriften, bijvoorbeeld de wettelijke voorschriften rondom solvabiliteit en ratio’s.
Bepalen van materialiteit
Voor het bepalen van de materialiteit maakt de accountant gebruik van eigen professionele
oordeelsvorming en de inzichten verworven bij het bestuur van de onderneming.
Materialiteit wordt opgenomen in de controleverklaring van de accountant. De accountant maakt
een inschatting over welke posten hij zal controleren van de jaarrekening voor het bepalen van de
materialiteit, door te kijken naar transactiestromen, jaarrekeningposten en toelichtingen. Sommige
jaarrekeningposten hebben een grotere inherente onnauwkeurigheid dan andere, bijvoorbeeld
voorraad is veel moeilijker nauwkeurig te bepalen dan het banksaldo. Posten met grotere inherente
onnauwkeurigheden worden meer gebruikt voor het bepalen van de materialiteit voor de
jaarrekening als geheel.
Uitvoeringsmaterialiteit:
De accountant schat in de planningsfase de uitvoeringsmaterialiteit lager in dan de materialiteit voor
de jaarrekening als geheel. Op die manier bouwt de accountant voor zichzelf een veiligheidsmarge in.
De uitvoeringsmaterialiteit beoogt de kans dat het geheel van niet-gecorrigeerde en niet-ontdekte
afwijkingen in de eerdere financiële overzichten de materialiteit voor de jaarrekening als geheel
overstijgt, te reduceren.
