De overgave
van Arthur Japin
Annemeijne de Kruijf, 10 Dinkel
, Verwachtingen vooraf
Toen ik mijn moeder vertelde dat ik een nieuw boek voor mijn lijst moest lezen gaf ze
me meteen dit boek. Ik zag er tegen op om hem te lezen omdat het een Arthur Japin is en
ik hoor van veel mensen dat zijn boeken de eerste paar hoofdstukken vaak moeilijk zijn,
dat je eerst vijftig bladzijden moet lezen voor je echt in het verhaal zit. Ik had eerder al
een paar hoofdstukken van De zwarte met het witte hart gelezen en ik ben daarna
gestopt omdat ik vond dat Japin te lang over één detail bleef doorgaan.
Mijn moeder zei ook dat er veel gruwelijke dingen in het boek voorkomen, iets wat mij
juist triggerde om het boek te lezen. Om de een of andere reden vind ik lezen over
afschuwelijke dingen als scalperen en half jaar oude baby’s vermoorden interessant, ik
weet niet goed hoe ik het anders moet verwoorden. Het laat je zien hoe mensen in staat
zijn onmenselijke daden te plegen. Ze geloven zo erg in wat hen verteld is dat ze anderen
niet meer zien als mensen, maar eerder als een soort ongedierte dat je hoort te
bestrijden om je volk te beschermen.
Korte samenvatting
Het verhaal gaat over Granny (Sallie) Parker. Zij is de moeder van drie dochters en de
tweede vrouw van John Parker. Haar leven begint rustig, samen met haar gezin gaat ze
op reis tot ze bij de rivier de Navasota en bouwen Fort Parker. Na één jaar in Fort Parker
te hebben gewoond vluchten ze voor de troepen van Santa Anna. Na ongeveer een
maand gaan ze weer terug en nog geen maand later (19 mei 1836) valt de Comanche,
het gevaarlijkste en wreedste indianen volk, en ze doden haar man John, zijn zoon Silas
en vele anderen. De Comanche neemt haar dochter Lizzie, haar kleindochter Rachel en
haar zoontje James, haar kleinzoon John en zijn zusje Cynthia Ann.
Granny zou dood moeten zijn gegaan door de verwondingen maar ze overleefde. Ze
vlucht samen met de rest van haar familie, die een voor een overlijden aan alles wat je je
maar kunt bedenken. En alles waar Granny aan blijft denken is haar dierbare
kleindochter Cynthia Ann, van wie ze zo veel houdt. Ze doet er alles aan om weer te
worden herenigd met haar kleindochter maar wanneer na jaren van zoeken dit eindelijk
gebeurd blijken dromen niet uit te komen. Cynthia Ann, ook wel Na-udah, had zich
aangepast. Ze was moeder en vrouw van indianen. Ze sprak geen Engels meer en was
niet gelukkig, want ze wilde terug naar haar familie.
Het boek gaat vooral over vergeven. Dat is iets was Granny in al die jaren niet gedaan
heeft, dan had ze niets meer om aan vast te houden zei ze. Maar dan komt Quanah langs
bij Granny, hij is Cynthia Anns zoon. En dankzij de liefde die ze voelt voor haar
achterkleinzoon, ondanks het feit dat hij de Comanche leider is, vergeeft ze de Comanche
wat er gebeurd is.
Indrukwekkende gedeeltes
In hoofdstuk 3 van deel 1 (blz. 50-51) beschrijft Granny hoe ze begint te houden van
alles om haar heen. De manier waarop Japin zit verwoord laat je meeslepen en je begint
net zo veel van de natuur om Fort Parker heen te houden als Granny.
“Het duurde niet lang of ik begon schoonheid te ontdekken waar ik eerst alleen gevaar zag.
Het huilen van een wolf, het loerend grijnzen van een lynx, alles waarvan ik eerder gruwde
kon mij nu ineens raken.”
In hoofdstuk 1 van deel 3 (blz. 246) verteld Granny over haar reis met Holland Coffee en
hoe ze op een dag ineens wakker werd en bleek dat ergens in de buurt een prairie in
van Arthur Japin
Annemeijne de Kruijf, 10 Dinkel
, Verwachtingen vooraf
Toen ik mijn moeder vertelde dat ik een nieuw boek voor mijn lijst moest lezen gaf ze
me meteen dit boek. Ik zag er tegen op om hem te lezen omdat het een Arthur Japin is en
ik hoor van veel mensen dat zijn boeken de eerste paar hoofdstukken vaak moeilijk zijn,
dat je eerst vijftig bladzijden moet lezen voor je echt in het verhaal zit. Ik had eerder al
een paar hoofdstukken van De zwarte met het witte hart gelezen en ik ben daarna
gestopt omdat ik vond dat Japin te lang over één detail bleef doorgaan.
Mijn moeder zei ook dat er veel gruwelijke dingen in het boek voorkomen, iets wat mij
juist triggerde om het boek te lezen. Om de een of andere reden vind ik lezen over
afschuwelijke dingen als scalperen en half jaar oude baby’s vermoorden interessant, ik
weet niet goed hoe ik het anders moet verwoorden. Het laat je zien hoe mensen in staat
zijn onmenselijke daden te plegen. Ze geloven zo erg in wat hen verteld is dat ze anderen
niet meer zien als mensen, maar eerder als een soort ongedierte dat je hoort te
bestrijden om je volk te beschermen.
Korte samenvatting
Het verhaal gaat over Granny (Sallie) Parker. Zij is de moeder van drie dochters en de
tweede vrouw van John Parker. Haar leven begint rustig, samen met haar gezin gaat ze
op reis tot ze bij de rivier de Navasota en bouwen Fort Parker. Na één jaar in Fort Parker
te hebben gewoond vluchten ze voor de troepen van Santa Anna. Na ongeveer een
maand gaan ze weer terug en nog geen maand later (19 mei 1836) valt de Comanche,
het gevaarlijkste en wreedste indianen volk, en ze doden haar man John, zijn zoon Silas
en vele anderen. De Comanche neemt haar dochter Lizzie, haar kleindochter Rachel en
haar zoontje James, haar kleinzoon John en zijn zusje Cynthia Ann.
Granny zou dood moeten zijn gegaan door de verwondingen maar ze overleefde. Ze
vlucht samen met de rest van haar familie, die een voor een overlijden aan alles wat je je
maar kunt bedenken. En alles waar Granny aan blijft denken is haar dierbare
kleindochter Cynthia Ann, van wie ze zo veel houdt. Ze doet er alles aan om weer te
worden herenigd met haar kleindochter maar wanneer na jaren van zoeken dit eindelijk
gebeurd blijken dromen niet uit te komen. Cynthia Ann, ook wel Na-udah, had zich
aangepast. Ze was moeder en vrouw van indianen. Ze sprak geen Engels meer en was
niet gelukkig, want ze wilde terug naar haar familie.
Het boek gaat vooral over vergeven. Dat is iets was Granny in al die jaren niet gedaan
heeft, dan had ze niets meer om aan vast te houden zei ze. Maar dan komt Quanah langs
bij Granny, hij is Cynthia Anns zoon. En dankzij de liefde die ze voelt voor haar
achterkleinzoon, ondanks het feit dat hij de Comanche leider is, vergeeft ze de Comanche
wat er gebeurd is.
Indrukwekkende gedeeltes
In hoofdstuk 3 van deel 1 (blz. 50-51) beschrijft Granny hoe ze begint te houden van
alles om haar heen. De manier waarop Japin zit verwoord laat je meeslepen en je begint
net zo veel van de natuur om Fort Parker heen te houden als Granny.
“Het duurde niet lang of ik begon schoonheid te ontdekken waar ik eerst alleen gevaar zag.
Het huilen van een wolf, het loerend grijnzen van een lynx, alles waarvan ik eerder gruwde
kon mij nu ineens raken.”
In hoofdstuk 1 van deel 3 (blz. 246) verteld Granny over haar reis met Holland Coffee en
hoe ze op een dag ineens wakker werd en bleek dat ergens in de buurt een prairie in
