Strafrecht samenvatting
Hoofdstuk 1, inleiding
Strafrecht: bezighouden met het bestraffen van personen die een strafbaar feit hebben gepleegd.
Regelt wie straf kan krijgen en waar voor.
Overheid: het straffen gebeurd door de overheid.
Tussen burgers en de staat
Burgers kunnen elkaar niet dagvaarden voor gepleegde strafbare feiten, de enige die dit kan doen
is de officier van justitie. Anders dan bij civiel recht, daar kunnen burgers elkaar dagvaarden.
Officier van justitie: kan een verdachten van een strafbaar feit voor de rechter brengen.
Vertegenwoordiger van het staatsorgaan.
Mishandeling art 300 Sr.
Doelen van straffen
2 doelen van het opleggen van een straf:
- vergelding
- Preventie
2 verschillende soorten preventie:
- speciale: een dader die in aanraking is gekomen met de gevolgen van het overschrijden van
een strafrechtelijke norm, de volgende keer wel twee keer zal nadenken voordat hij nog eens
iets dergelijks doet. Voorkomen of ontmoedigen dat de gestrafte wederom in de fout gaat.
- Generale: ook andere dan de gestrafte lering trekken uit het feit dat er voor het plegen van een
strafbaar feit straf opgelegd kan worden.
Materieel strafrecht, formeel strafrecht en sanctierecht
Materieel strafrecht: over de vraag wat een strafbaar feit is. Welk gedrag niet is toegestaan en
welke personen daar voor kunnen worden gestraft. Het gaat hier bij in de eerste plaats om de
strafbepaling.
Formeel strafrecht: strafprocesrecht, strafvordering. Bepaald welke regels moeten worden
gevolgd waneer een norm van het materieel strafrecht is overtreden. Voor het grootste deel
geregeld in het wetboek van strafvordering.
Sanctierecht: heeft betrekking op de voorwaarde waaronder bepaalde straffen mogen worden
opgelegd en ten uitvoer gelegd. Wetboek van strafrecht en wetboek van strafvordering.
Wetboek van strafrecht: materieel strafrecht en sanctierecht
,Wet in formele zin: een wet die tot stand is gekomen in samenwerking tussen de regering en de
statengeneraal.
Commuun en bijzonder strafrecht
Commune strafrecht: het strafrecht dat in de wetboeken is opgenomen.
Bijzondere strafwetten:
- wegenverkeerswet 1994
- Wet wapens en munitie
- Opiumwet
Vormen samen het bijzondere strafrecht
De opbouw van het wetboek van strafrecht en het wetboek van
strafvordering
Wetboek van strafrecht: sr bestaat uit 3 hoofdonderdelen
Boek 1- regelt de algemene leerstukken van materieel strafrecht, zoals strafuitsluitingsgronden en
poging. Ook veel regels met betrekking op het sanctierecht.
Boek 2 en boek 3- bevatten uitsluitend strafbepalingen: omschrijving van gedrag dat strafbaar is,
met daarbij een aanduiding van de maximale straffen die mogen worden opgelegd.
Boek 2- alleen misdrijven worden strafbaar gesteld.
Boek 3- bevat uitsluitend overtredingen.
Wetboek van strafvordering: Sv wetboek bestaat uit 6 boeken.
Boek 1- algemene bepalingen, de belangrijkste bevoegdheden tijdens het opsporingsonderzoek.
Boek 2- strafvordering in eerste aanleg, regelt de vervolging beslissing van de officier van justitie
en de hele procedure voor de berechtiging van een verdachte door de rechtbank.
rechtsmiddel: een middel om een beslissing aan te vechten bij een hogere instantie.
Boek 3- rechtsmiddelen
De invloed van internationaal en supranationaal recht
Internationaal recht: recht dat tussen staten geldt, verdragen.
supranationaalrechtelijk van aard: het gaat om de regels die een internationale organisatie oplegt
waar de lidstaten bij die organisatie zich aan moeten houden.
Hoofdstuk 2, inleiding materieel strafrecht
Plaats en structuur van strafbepalingen
Materieel stafrecht: bepaalt welk gedrag strafbaar is.
, Strafbepaling bestaat uit:
- delictsomschrijving= welke ongewenste gedragingen de wetgever strafbaar heeft willen stellen
- Kwalificatie- aanduiding= hoe het gedrag in juridisch opzicht moet worden benoemd
- Strafbedreiging= bepaald welk soort straf mag worden opgelegd en wat het maximum daarbij
is.
De opbouw van het strafbate feit in vier componenten
Het vier lagen model
Strafbaar feit: een menselijke gedraging die valt binnen de grenzen van een wettelijke
delictsomschrijving, die wederrechtelijk is en aan schuld te wijten.
Hierin liggen vier componenten van het strafbare feit besloten, die cumulatieve voorwaarden zijn
waaraan moet zijn voldaan voordat iemand gestraft kan worden.
Deze vier componenten zijn:
1. MG, menselijke gedraging
2. DO, wettelijke delictsomschrijving
3. W, wederrechtelijkheid
4. V, schuld (verwijtbaarheid)
Het 4 lagen model:
MG
DO
W
V
De menselijke gedraging, MG
De eerste voorwaarde voor strafbaarheid geldt dat er sprake moet zijn van een menselijke
gedraging.
Menselijke gedraging: de gedraging moet verricht zijn door een mens.
Gedraging: uitvoering
Mens: natuurlijke personen en rechtspersonen
Wettelijke delictsomschrijving, DO
Gedragingen zijn pas strafbaar als zij in de strafwet terug te vinden zijn. (niet expliciet)
Hoofdstuk 1, inleiding
Strafrecht: bezighouden met het bestraffen van personen die een strafbaar feit hebben gepleegd.
Regelt wie straf kan krijgen en waar voor.
Overheid: het straffen gebeurd door de overheid.
Tussen burgers en de staat
Burgers kunnen elkaar niet dagvaarden voor gepleegde strafbare feiten, de enige die dit kan doen
is de officier van justitie. Anders dan bij civiel recht, daar kunnen burgers elkaar dagvaarden.
Officier van justitie: kan een verdachten van een strafbaar feit voor de rechter brengen.
Vertegenwoordiger van het staatsorgaan.
Mishandeling art 300 Sr.
Doelen van straffen
2 doelen van het opleggen van een straf:
- vergelding
- Preventie
2 verschillende soorten preventie:
- speciale: een dader die in aanraking is gekomen met de gevolgen van het overschrijden van
een strafrechtelijke norm, de volgende keer wel twee keer zal nadenken voordat hij nog eens
iets dergelijks doet. Voorkomen of ontmoedigen dat de gestrafte wederom in de fout gaat.
- Generale: ook andere dan de gestrafte lering trekken uit het feit dat er voor het plegen van een
strafbaar feit straf opgelegd kan worden.
Materieel strafrecht, formeel strafrecht en sanctierecht
Materieel strafrecht: over de vraag wat een strafbaar feit is. Welk gedrag niet is toegestaan en
welke personen daar voor kunnen worden gestraft. Het gaat hier bij in de eerste plaats om de
strafbepaling.
Formeel strafrecht: strafprocesrecht, strafvordering. Bepaald welke regels moeten worden
gevolgd waneer een norm van het materieel strafrecht is overtreden. Voor het grootste deel
geregeld in het wetboek van strafvordering.
Sanctierecht: heeft betrekking op de voorwaarde waaronder bepaalde straffen mogen worden
opgelegd en ten uitvoer gelegd. Wetboek van strafrecht en wetboek van strafvordering.
Wetboek van strafrecht: materieel strafrecht en sanctierecht
,Wet in formele zin: een wet die tot stand is gekomen in samenwerking tussen de regering en de
statengeneraal.
Commuun en bijzonder strafrecht
Commune strafrecht: het strafrecht dat in de wetboeken is opgenomen.
Bijzondere strafwetten:
- wegenverkeerswet 1994
- Wet wapens en munitie
- Opiumwet
Vormen samen het bijzondere strafrecht
De opbouw van het wetboek van strafrecht en het wetboek van
strafvordering
Wetboek van strafrecht: sr bestaat uit 3 hoofdonderdelen
Boek 1- regelt de algemene leerstukken van materieel strafrecht, zoals strafuitsluitingsgronden en
poging. Ook veel regels met betrekking op het sanctierecht.
Boek 2 en boek 3- bevatten uitsluitend strafbepalingen: omschrijving van gedrag dat strafbaar is,
met daarbij een aanduiding van de maximale straffen die mogen worden opgelegd.
Boek 2- alleen misdrijven worden strafbaar gesteld.
Boek 3- bevat uitsluitend overtredingen.
Wetboek van strafvordering: Sv wetboek bestaat uit 6 boeken.
Boek 1- algemene bepalingen, de belangrijkste bevoegdheden tijdens het opsporingsonderzoek.
Boek 2- strafvordering in eerste aanleg, regelt de vervolging beslissing van de officier van justitie
en de hele procedure voor de berechtiging van een verdachte door de rechtbank.
rechtsmiddel: een middel om een beslissing aan te vechten bij een hogere instantie.
Boek 3- rechtsmiddelen
De invloed van internationaal en supranationaal recht
Internationaal recht: recht dat tussen staten geldt, verdragen.
supranationaalrechtelijk van aard: het gaat om de regels die een internationale organisatie oplegt
waar de lidstaten bij die organisatie zich aan moeten houden.
Hoofdstuk 2, inleiding materieel strafrecht
Plaats en structuur van strafbepalingen
Materieel stafrecht: bepaalt welk gedrag strafbaar is.
, Strafbepaling bestaat uit:
- delictsomschrijving= welke ongewenste gedragingen de wetgever strafbaar heeft willen stellen
- Kwalificatie- aanduiding= hoe het gedrag in juridisch opzicht moet worden benoemd
- Strafbedreiging= bepaald welk soort straf mag worden opgelegd en wat het maximum daarbij
is.
De opbouw van het strafbate feit in vier componenten
Het vier lagen model
Strafbaar feit: een menselijke gedraging die valt binnen de grenzen van een wettelijke
delictsomschrijving, die wederrechtelijk is en aan schuld te wijten.
Hierin liggen vier componenten van het strafbare feit besloten, die cumulatieve voorwaarden zijn
waaraan moet zijn voldaan voordat iemand gestraft kan worden.
Deze vier componenten zijn:
1. MG, menselijke gedraging
2. DO, wettelijke delictsomschrijving
3. W, wederrechtelijkheid
4. V, schuld (verwijtbaarheid)
Het 4 lagen model:
MG
DO
W
V
De menselijke gedraging, MG
De eerste voorwaarde voor strafbaarheid geldt dat er sprake moet zijn van een menselijke
gedraging.
Menselijke gedraging: de gedraging moet verricht zijn door een mens.
Gedraging: uitvoering
Mens: natuurlijke personen en rechtspersonen
Wettelijke delictsomschrijving, DO
Gedragingen zijn pas strafbaar als zij in de strafwet terug te vinden zijn. (niet expliciet)
