Wat is de meest geschikte verpleegkundige
interventie om vermoeidheid te verminderen bij
patiënten met prostaatkanker?
Case study jaar 2
, 1. Inleiding
Dhr H, 58 jaar, woont samen met zijn vrouw in Rotterdam. Van beroep is hij professor
Econometrie aan de Erasmus Universiteit en hij gaat drie keer per week naar de sportschool
om gewicht te heffen met vrienden. In zijn vrije tijd doet hij aan schilderen en beeldhouwen.
Hun twee dochters, leeftijden 30 en 25 jaar, komen elke week langs op de koffie en hebben
een goede band met hun ouders.
Dhr. is bekend met depressie, wat gediagnosticeerd werd toen hij 31 jaar was na een
suïcidepoging, inmiddels 27 jaar geleden. Hij ontving drie jaar consultatie en slikt nog steeds
per dag 20 mg fluoxetine onder begeleiding van een psychiatert. Om de vier maanden komt
hij voor een vervolgconsult.
Vier maanden geleden kreeg dhr. klachten bij het urineren en ging hiervoor naar de huisarts.
Na onderzoek werd prostaatkanker (T2cN0M0) geconstateerd. Dit betekent dat de tumor
zich beperkt tot de prostaat en er geen metastases zijn in regionale lymfeklieren of op
afstand (1). Dhr bevindt zich in de curatieve fase door het ontbreken van metastases. Om de
week krijgt dhr radiotherapie in het Erasmus MC, waar hij twee dagen opgenomen wordt
omdat hij erg vermoeid en misselijk is.
De diagnose van de prostaatcarcinoom kwam bij dhr hard binnen. Hij vindt het belangrijk dat
zijn werk aan de universiteit hier niet aan lijdt en geeft nu lessen via Zoom vanaf zijn laptop.
Zelf vertelt hij aan dit zwaar te vinden, maar wilt niet stoppen met werken omdat hij de enige
kostwinner is. Zijn vrouw geeft aan bezig te zijn met een baan vinden. Hij is erg vermoeid
door de radiotherapie en het fulltime lesgeven. Zijn vrouw geeft aan dat hij somberder en
vermoeider wordt. Ook zijn dochters vertellen dat het contact met hun vader verslechtert,
omdat hij geen rust neemt tussen werken en radiotherapie. Uitrusten lukt niet, want hij zit
uren achter de computer voor zijn werk. Zelf geeft hij ook aan bij de verpleegkundigen dat
zijn mentale gezondheid achteruit gaat en de vermoeidheid zijn depressie zwaarder maakt.
Hij vertelt somberheid te ervaren, inclusief suïcidegedachten. Hij bespreekt dit met zijn
psycholoog. Zelfzorg lukt voor grotendeels zelf, hoewel hij hulp nodig heeft bij het wassen en
aankleden omdat hij te moe is. In de thuissituatie helpt zijn vrouw, in het ziekenhuis de
verpleegkundigen. Schilderen en beeldhouwen doet hij niet meer vanwege de vermoeidheid
en hij gaat niet meer gewichtheffen met vrienden in de sportschool. Dit vind hij erg
vervelend.
Vermoeidheid is een bekende bijwerking bij radiotherapie voor prostaatkanker, omdat deze
behandeling het lichaam veel energie kost (2). De kankercellen worden gedood en het
gezonde weefsel moet zich herstellen (2). Er zijn andere oorzaken waardoor de patiënt
vermoeidheid kan ervaren, zoals door de tumor zelf, spanningen voor de behandelingen en
rondom ziekte en de reis voor en na de bestraling (2). Rusten tussen radiotherapie door is
van belang om het herstel te bevorderen (2). Gevolgen van aanhoudende vermoeidheid zijn
vertraagd herstel, vergrote kans op burn-out en depressie (2).
Om zijn herstel te bevorderen, zal dhr moeten rusten (2). Er is sprake van een klinische
onzekerheid bij het verminderen van vermoeidheid. De vraagstelling voor deze case
study luidt: Wat is de meest geschikte verpleegkundige interventie om vermoeidheid
te verminderen bij patiënten met prostaatkanker?
interventie om vermoeidheid te verminderen bij
patiënten met prostaatkanker?
Case study jaar 2
, 1. Inleiding
Dhr H, 58 jaar, woont samen met zijn vrouw in Rotterdam. Van beroep is hij professor
Econometrie aan de Erasmus Universiteit en hij gaat drie keer per week naar de sportschool
om gewicht te heffen met vrienden. In zijn vrije tijd doet hij aan schilderen en beeldhouwen.
Hun twee dochters, leeftijden 30 en 25 jaar, komen elke week langs op de koffie en hebben
een goede band met hun ouders.
Dhr. is bekend met depressie, wat gediagnosticeerd werd toen hij 31 jaar was na een
suïcidepoging, inmiddels 27 jaar geleden. Hij ontving drie jaar consultatie en slikt nog steeds
per dag 20 mg fluoxetine onder begeleiding van een psychiatert. Om de vier maanden komt
hij voor een vervolgconsult.
Vier maanden geleden kreeg dhr. klachten bij het urineren en ging hiervoor naar de huisarts.
Na onderzoek werd prostaatkanker (T2cN0M0) geconstateerd. Dit betekent dat de tumor
zich beperkt tot de prostaat en er geen metastases zijn in regionale lymfeklieren of op
afstand (1). Dhr bevindt zich in de curatieve fase door het ontbreken van metastases. Om de
week krijgt dhr radiotherapie in het Erasmus MC, waar hij twee dagen opgenomen wordt
omdat hij erg vermoeid en misselijk is.
De diagnose van de prostaatcarcinoom kwam bij dhr hard binnen. Hij vindt het belangrijk dat
zijn werk aan de universiteit hier niet aan lijdt en geeft nu lessen via Zoom vanaf zijn laptop.
Zelf vertelt hij aan dit zwaar te vinden, maar wilt niet stoppen met werken omdat hij de enige
kostwinner is. Zijn vrouw geeft aan bezig te zijn met een baan vinden. Hij is erg vermoeid
door de radiotherapie en het fulltime lesgeven. Zijn vrouw geeft aan dat hij somberder en
vermoeider wordt. Ook zijn dochters vertellen dat het contact met hun vader verslechtert,
omdat hij geen rust neemt tussen werken en radiotherapie. Uitrusten lukt niet, want hij zit
uren achter de computer voor zijn werk. Zelf geeft hij ook aan bij de verpleegkundigen dat
zijn mentale gezondheid achteruit gaat en de vermoeidheid zijn depressie zwaarder maakt.
Hij vertelt somberheid te ervaren, inclusief suïcidegedachten. Hij bespreekt dit met zijn
psycholoog. Zelfzorg lukt voor grotendeels zelf, hoewel hij hulp nodig heeft bij het wassen en
aankleden omdat hij te moe is. In de thuissituatie helpt zijn vrouw, in het ziekenhuis de
verpleegkundigen. Schilderen en beeldhouwen doet hij niet meer vanwege de vermoeidheid
en hij gaat niet meer gewichtheffen met vrienden in de sportschool. Dit vind hij erg
vervelend.
Vermoeidheid is een bekende bijwerking bij radiotherapie voor prostaatkanker, omdat deze
behandeling het lichaam veel energie kost (2). De kankercellen worden gedood en het
gezonde weefsel moet zich herstellen (2). Er zijn andere oorzaken waardoor de patiënt
vermoeidheid kan ervaren, zoals door de tumor zelf, spanningen voor de behandelingen en
rondom ziekte en de reis voor en na de bestraling (2). Rusten tussen radiotherapie door is
van belang om het herstel te bevorderen (2). Gevolgen van aanhoudende vermoeidheid zijn
vertraagd herstel, vergrote kans op burn-out en depressie (2).
Om zijn herstel te bevorderen, zal dhr moeten rusten (2). Er is sprake van een klinische
onzekerheid bij het verminderen van vermoeidheid. De vraagstelling voor deze case
study luidt: Wat is de meest geschikte verpleegkundige interventie om vermoeidheid
te verminderen bij patiënten met prostaatkanker?
