Hoofdstuk 1
Hoofdstuk 1 wordt vooral gebruikt om een korte introductie te geven en bepaalde
begrippen te definiëren.
Implementatie
- het uitvoeren, volbrengen, vervullen, produceren en vervolledigen van beleid
(Webster&Roger).
- het uitdragen van een basis beleidsbesluit, normaal gesproken opgenomen in
een statuut, uitvoeringsbesluiten of rechterlijke uitspraken. Dit besluit
identificeert het aan e pakken probleem, bepaalt de na te streven doelstellingen
en geeft structuur aan het implementatieproces (Mazmanian&Sabatier)
Beleid is subjectief gedefinieerd door een waarnemer als zodanig en is normaal
waargenomen als bestaande uit een serie of patroon van gerelateerde
beslissingen waar verschillende omstandigheden en persoonlijke, groep
gerelateerde en organisationele invloeden aan bijgedragen hebben
(Hogwood&Grunn).
Beleidscyclus: agendasetting – beleidsvoorbereiding – beleidsbepaling –
beleidsuitvoering/implementatie – beleidsevaluatie (Lasswell)
“Beoordeelaars kunnen vaak wel zeggen wat er gebeurd is – welke en wiens
doelen behaald zijn – maar weinig over waarom, dus de causale verbanden.”
(Pressman&Wildavsky) -> Het is belangrijk om een verschil te maken tussen
evaluatie en implementatie, hoewel ze in de praktijk wel overlappen.
Parsons maakt het verschil tussen implementatie en evaluatie duidelijker door
aan te geven door de begrippen te conceptualiseren
Implementatie Evaluatie
Object Proces/Gedrag
Output
Uitkomsten
Causale relaties Uitkomsten-Waardelinks
Onderzoek Beschrijving
Uitleg
Theorie maken en testen
Analytische oordelen Waarde oordelen
Overheid:
- Regimes van wetten, administratieve voorschriften, gerechtelijke uitspraken, en
praktijken die beperken, voorschrijven en zorgen voor gouvernementele activiteit
(Lynn).
- Het creëren van de capaciteit om op te treden en middelen bij elkaar brengen
die nodig zijn om de collectieve uiteinden van de samenleving te bereiken
(Stone).
- Kooiman geeft 10 verschillende definities:
1) Minimale staat 6) Zelf-organiserend netwerk
2) Bedrijf 7) Sturend
3) New Public Management 8) Internationale rang
4) Goed bestuur 9) Economische sector
5) Socio-cybernetisch 10) Bestuurlijkheid
=> “Het oplossen van problemen, het creëren van kansen en het beheersen van
structurele en procesmatige voorwaarden.”
, Hoofdstuk 2
In dit hoofdstuk gaan Hill & Hupe dieper in op wat men met implementatie
bedoelt en in het bijzonder hoe ze te vergelijken valt met andere studierichtingen
zoals organizational sociology. Uit deze vergelijking kwam voort dat
Implementatie, voordat het woord zelf gebruik werd, al wel onderzocht was maar
nog niet als een opzichzelfstaande studierichting was geformuleerd. Om dit
verder te uit te leggen gaan Hill & Hupe in dit hoofdstuk twee kanten uit. Aan de
ene kant leggen ze de context waarin implementatie zich bevindt uit: de
activiteiten van de overheid zouden zich aan de rule of law moeten houden en de
heersende ideeën over democratische controle over deze activiteiten. Aan de
andere kant proberen ze duidelijk te maken hoe de verkenning van aspecten van
de human organization [denk aan de menselijke kant van een organisatie], in het
bijzonder de literatuur over instituties, door wetenschappers uit de sociologie die
implementatie in een ander licht hebben gesteld. In andere woorden: in dit
hoofdstuk wordt getracht een beeld te schetsen van hoe de
implementatieliteratuur tot wasdom is gekomen/welke ideeën eraan ten
grondslag hebben gelegen.
Rule of law
Wade (1982) heeft vier aspecten van de rule of law voorgedragen:
1. De primaire betekenis is dat alles gedaan moet worden in
overeenstemming met de wet en wanneer deze toegepast wordt aan de
macht van de overheid betekend dit dat elke handeling die de rechten,
plichten of vrijheden van welk persoon dan ook aantast strikt binnen de
wettelijke kaders moet gebeuren. De betrokken persoon moet altijd in
staat worden gesteld verweer aan te tekenen bij de rechtbank en mocht de
handeling van de overheid onwetmatig zijn moet deze teniet gedaan
worden waardoor de betrokken persoon veilig is voor vervolging.
2. De tweede betekenis van de rule of law is dat de overheid zijn handelingen
enkel kan doen binnen een raamwerk van erkende regels en principes die
discretionaire macht inperkt.
3. Geschillen over de wet moeten worden geschikt door een onafhankelijke
rechterlijke macht.
4. De wet moet onpartijdig zijn tussen overheid en burger
De rule of law is belangrijk voor implementatie omdat je, zoals uit het
voorgaande af te leiden is, je als burger in staat wordt gesteld de impact van
handelingen van de staat kan voorspellen en bij een onwettelijke handeling kan
de burger in verweer komen. Hieruit vloeit voort dat er dus een bepaalde
connectie moet zijn tussen beleidsimplementatie en de statuten die deze
autoriseren.
Op dit vlak is Weber en zijn derde type van autoriteit van immens belang:
rational Legal authority. Hij beargumenteerd dat in de ‘moderne’ samenleving (hij
schreef het in begin vorige eeuw) legitimiteit van overheidshandelingen
(implementatie van beleid) verkregen wordt door het geloof in legaliteit, de
bereidheid je te conformeren naar regels die formeel correct zijn en opgelegd zijn
door geaccepteerde procedures. Weber zegt verder dat dit geloof in legaliteit
gebaseerd is op toepasselijkheid (logic of appropriateness) en rationele normen
die worden afgedwongen door op zijn minst een deel van de samenleving, maar
wat dus in de praktijk betekent dat de gehele samenleving gedwongen wordt de
geloven in legaliteit, in regels en principes.
Hieruit vloeit het idee van de staat voort.
Hoofdstuk 1 wordt vooral gebruikt om een korte introductie te geven en bepaalde
begrippen te definiëren.
Implementatie
- het uitvoeren, volbrengen, vervullen, produceren en vervolledigen van beleid
(Webster&Roger).
- het uitdragen van een basis beleidsbesluit, normaal gesproken opgenomen in
een statuut, uitvoeringsbesluiten of rechterlijke uitspraken. Dit besluit
identificeert het aan e pakken probleem, bepaalt de na te streven doelstellingen
en geeft structuur aan het implementatieproces (Mazmanian&Sabatier)
Beleid is subjectief gedefinieerd door een waarnemer als zodanig en is normaal
waargenomen als bestaande uit een serie of patroon van gerelateerde
beslissingen waar verschillende omstandigheden en persoonlijke, groep
gerelateerde en organisationele invloeden aan bijgedragen hebben
(Hogwood&Grunn).
Beleidscyclus: agendasetting – beleidsvoorbereiding – beleidsbepaling –
beleidsuitvoering/implementatie – beleidsevaluatie (Lasswell)
“Beoordeelaars kunnen vaak wel zeggen wat er gebeurd is – welke en wiens
doelen behaald zijn – maar weinig over waarom, dus de causale verbanden.”
(Pressman&Wildavsky) -> Het is belangrijk om een verschil te maken tussen
evaluatie en implementatie, hoewel ze in de praktijk wel overlappen.
Parsons maakt het verschil tussen implementatie en evaluatie duidelijker door
aan te geven door de begrippen te conceptualiseren
Implementatie Evaluatie
Object Proces/Gedrag
Output
Uitkomsten
Causale relaties Uitkomsten-Waardelinks
Onderzoek Beschrijving
Uitleg
Theorie maken en testen
Analytische oordelen Waarde oordelen
Overheid:
- Regimes van wetten, administratieve voorschriften, gerechtelijke uitspraken, en
praktijken die beperken, voorschrijven en zorgen voor gouvernementele activiteit
(Lynn).
- Het creëren van de capaciteit om op te treden en middelen bij elkaar brengen
die nodig zijn om de collectieve uiteinden van de samenleving te bereiken
(Stone).
- Kooiman geeft 10 verschillende definities:
1) Minimale staat 6) Zelf-organiserend netwerk
2) Bedrijf 7) Sturend
3) New Public Management 8) Internationale rang
4) Goed bestuur 9) Economische sector
5) Socio-cybernetisch 10) Bestuurlijkheid
=> “Het oplossen van problemen, het creëren van kansen en het beheersen van
structurele en procesmatige voorwaarden.”
, Hoofdstuk 2
In dit hoofdstuk gaan Hill & Hupe dieper in op wat men met implementatie
bedoelt en in het bijzonder hoe ze te vergelijken valt met andere studierichtingen
zoals organizational sociology. Uit deze vergelijking kwam voort dat
Implementatie, voordat het woord zelf gebruik werd, al wel onderzocht was maar
nog niet als een opzichzelfstaande studierichting was geformuleerd. Om dit
verder te uit te leggen gaan Hill & Hupe in dit hoofdstuk twee kanten uit. Aan de
ene kant leggen ze de context waarin implementatie zich bevindt uit: de
activiteiten van de overheid zouden zich aan de rule of law moeten houden en de
heersende ideeën over democratische controle over deze activiteiten. Aan de
andere kant proberen ze duidelijk te maken hoe de verkenning van aspecten van
de human organization [denk aan de menselijke kant van een organisatie], in het
bijzonder de literatuur over instituties, door wetenschappers uit de sociologie die
implementatie in een ander licht hebben gesteld. In andere woorden: in dit
hoofdstuk wordt getracht een beeld te schetsen van hoe de
implementatieliteratuur tot wasdom is gekomen/welke ideeën eraan ten
grondslag hebben gelegen.
Rule of law
Wade (1982) heeft vier aspecten van de rule of law voorgedragen:
1. De primaire betekenis is dat alles gedaan moet worden in
overeenstemming met de wet en wanneer deze toegepast wordt aan de
macht van de overheid betekend dit dat elke handeling die de rechten,
plichten of vrijheden van welk persoon dan ook aantast strikt binnen de
wettelijke kaders moet gebeuren. De betrokken persoon moet altijd in
staat worden gesteld verweer aan te tekenen bij de rechtbank en mocht de
handeling van de overheid onwetmatig zijn moet deze teniet gedaan
worden waardoor de betrokken persoon veilig is voor vervolging.
2. De tweede betekenis van de rule of law is dat de overheid zijn handelingen
enkel kan doen binnen een raamwerk van erkende regels en principes die
discretionaire macht inperkt.
3. Geschillen over de wet moeten worden geschikt door een onafhankelijke
rechterlijke macht.
4. De wet moet onpartijdig zijn tussen overheid en burger
De rule of law is belangrijk voor implementatie omdat je, zoals uit het
voorgaande af te leiden is, je als burger in staat wordt gesteld de impact van
handelingen van de staat kan voorspellen en bij een onwettelijke handeling kan
de burger in verweer komen. Hieruit vloeit voort dat er dus een bepaalde
connectie moet zijn tussen beleidsimplementatie en de statuten die deze
autoriseren.
Op dit vlak is Weber en zijn derde type van autoriteit van immens belang:
rational Legal authority. Hij beargumenteerd dat in de ‘moderne’ samenleving (hij
schreef het in begin vorige eeuw) legitimiteit van overheidshandelingen
(implementatie van beleid) verkregen wordt door het geloof in legaliteit, de
bereidheid je te conformeren naar regels die formeel correct zijn en opgelegd zijn
door geaccepteerde procedures. Weber zegt verder dat dit geloof in legaliteit
gebaseerd is op toepasselijkheid (logic of appropriateness) en rationele normen
die worden afgedwongen door op zijn minst een deel van de samenleving, maar
wat dus in de praktijk betekent dat de gehele samenleving gedwongen wordt de
geloven in legaliteit, in regels en principes.
Hieruit vloeit het idee van de staat voort.
