Samenvatting Begrippenlijst E week minor high care volwassenen

Begrippenlijst E
GHOR
De Geneeskundige Hulpverleningsorganisatie in de Regio (GHOR) leidt en coördineert de
geneeskundige hulpverlening bij rampen en crises. Het is belangrijk om in crisissituaties het werk
van al die verschillende organisaties goed te organiseren. Daarom hebben we in Nederland de
GHOR.

GRIP staat voor Gecoördineerde Regionale Incidentbestrijdingsprocedure. De GRIP structuur is in
het leven geroepen om de opschaling van de hulpverleningsdiensten ordentelijk te organiseren.
GRIP heeft betrekking op de organisatie van de rampenbestrijding en crisisbeheersing door de
hulpverleningsdiensten van de veiligheidsregio. De GRIP structuur is in het leven geroepen om de
opschaling van de hulpverleningsdiensten ordentelijk te organiseren.
De opschalingsniveaus zijn
 GRIP 1: Bronbestrijding.
 GRIP 2: Bronbestrijding -en effectgebied.
 GRIP 3: Bedreiging van welzijn van bevolking.
 GRIP 4: Gemeenteoverschrijdend incident.
 GRIP 5: Bovenregionaal incident.

MKA
De MKA speelt een centrale rol in het proces ambulancezorg. De MKA stelt vast of ambulancezorg
noodzakelijk of gewenst is en met welke urgentie. Vervolgens zorgt de MKA ervoor dat de juiste
(ambulance)zorg op het juiste moment en op de juiste plaats wordt ingezet. Indien noodzakelijk
geeft de MKA de melder instructies hoe te handelen tijdens het wachten op de ambulance. Tot slot
ondersteunt de MKA het ambulanceteam onderweg en ter plaatse. De MKA is hiermee de
regisseur van de ambulancezorg en heeft een poortwachtersfunctie bij de toegang tot de acute
zorg.

Observaties, controles en interventies bij postoperatieve
chirurgische-/traumapatiënten
 Observaties  draininsteek + productie, wond + productie wondvocht, doorbloeding
extremiteiten en bij neurochirurgie sensibiliteit.
 Controles  vitale functies/pijnscore + eventueel neurocontroles (EMV, pupil en kracht).
 Complicaties  flebitis, nabloeding/naatlekkage, pneumonie en littekenbreuk.

 Pancreaskop  bloedsuiker meten.
 Oesophagus  oedeemvorming (drukt op de luchtpijn), naadlekkage.
 Trauma  grote kans op bedreigde A = intuberen.
 Thoraxletsel  belangrijk goed door te ademen, daarom pijnstilling geven.
 Zwaartvormig aanhangsel kapot (thoraxletsel) = met reanimatie, belangrijk pijnmedicatie te
geven.
 De thymus kan de funtie van de mild overnemen.
 Femurfractuur = risico op vetlekkage (ruiterembolie).
 Normale hoeveelheid bloed man/vrouw = ongeveer 5/6 liter.
 Hoeveel bloed kun je verliezen voordat je in shock raakt? 3 liter bloed.

Anesthesie
 Algeheel  patiënt is in slaap. Medicatie combinatie van bewustzijnsverlaging, pijnbestrijding
en spierverslapping. Propofol, sufenta en rocuronium.
Het proces van de anesthesie bestaat uit drie onderdelen
o De patiënt buiten bewustzijn brengen (de inleiding of inductie).
o De periode waarin de operatie plaatsvindt (het onderhouden van de anesthesie).
o Het wakker worden (uitleiding).

,  Epiduraal/spinaal  de spinale ruggenprik verdoofd het
onderlichaam tijdens de operatie. De epidurale ruggenprik
zorgt vervolgens voor pijnstilling in de dagen na de operatie.
Epiduraal is vaak naast algehele narcose.
 Loco-regionaal  voor ingrepen aan armen en benen kan
gebruik worden gemaakt van een zenuwblokkade. Door het
inspuiten van een verdovingsmiddel rondom een
zenuwbaan, worden de zenuwen tijdelijk geblokkeerd.

De meest voorkomende bijwerkingen bij verschillende vormen
van anesthesie
 Misselijkheid en/of braken.
 Keelpijn en heesheidsklachten.
 Urineretentie (verminderde blaasfunctie bij plaatselijke anesthesie).
 Allergische reacties ten gevolge van medicijnen.
 Ademhalingsstoornissen.
 Kans op tandschade.

Algemene inleiding
De anesthesioloog is verantwoordelijk voor de narcose, andere verdovingsvormen en het toezicht
tijdens de operatie of ingreep. Ook buiten de operatiekamer (pijnteam). Daarnaast is de
anesthesioloog betrokken bij de voorbereiding voor en begeleiding na een operatie. Je kunt een
anesthestioloog in consult vragen voor bijvoorbeeld het zetten van een ruggenprik bij een
bevalling, pre-operatieve informatievoorziening voor een operatie en (acuut/chronisch pijnteam).
Als anesthesiemedewerker bewaak je de vitale lichaamsfuncties van de patiënt en assisteer je de
anesthesioloog voor, tijdens en na een operatie.

Anesthesie bij onderzoeken
 Cardioversie  een cardioversie is een behandeling onder narcose waarbij met een elektrische
schok geprobeerd wordt het hartritme weer in een normaal, regelmatig ritme te krijgen. Bij AF
of atriumflutter. Medicamenteus (labetelol of metoprolol) of met schok (op de R-top). Op T-top
veroorzaakt VF.
o Verpleegkundige aandachtspunten  risico op embolievorming (bloed blijft achter in kamer
wat stolt) en kans op asystolie.

 Rol en taak van IC verpleegkundige bij assisteren
o Klaarleggen en aangeven materialen.
o Toediening medicatie.
o Bewaken vitale functies.
o CRM.

Traject electieve behandeling
 Pre poli  algeheel lichamelijk onderzoek om gezondheid voor operatie te bepalen.
 Comorbiditeit  er is vooraf meer onderzoek nodig voor een operatie. Comorbiditeit kan ook
bepalen welke vorm van anesthesie het meest geschikt is. Denk aan hartfalen/COPD.
 Medicatiegebruik  diuretica, anti- trombotica, metformine, sommige antidepressiva, en
oestroprogestagenen kunnen echter problemen stellen en dienen dikwijls gestopt te worden
vóór een algemene anesthesie.
 Alcohol abusis  overmatige alcoholconsumptie heeft een nadelige invloed op de anesthesie.
Het is raadzaam om twee weken voor de operatie alcohol te matigen en 12 uur voor de
operatie helemaal geen alcohol te drinken.
Het is bekend dat het gebruik van alcohol invloed kan hebben op het krijgen van
o Infecties.
o Complicaties van de longen.
o Complicaties van het hart.
o Bloedingen tijdens de operatie en tijdens het herstel.
o Slechtere wondgenezing.
o Acute verwardheid (delirium).