Rode loper Spina Bifida
Inleiding
Spina bifida is een aangeboren die het gevolg is van een ontwikkelingsstoornis van ruggenmerg en
wervelkolom. Meestal is de afwijking ter hoogte van de lendenwervels (lumbaal) gelegen, soms ter
hoogte van het heiligbeen (sarcaal) of borstwervels (thoracaal).
Epidemiologie
Spina bifida komt onder de bevolking voor in een frequentie van gemiddeld 4,5 per 10000 geboorten.
Bij het voorkomen van spina bifida in de familie is deze frequentie ongeveer 10 maal hoger. Door het
innemen van foliumzuur door de moeder tijdens de zwangerschap zou dit met 75% verlaagd worden.
omdat de aanlag van het ruggenmerg al in de eerste weken va de ontwikkeling plaatsvindt, dient het
foliumzuur tijdig te worden ingenomen. Het verstandigst is het om te beginnen met het innemen van
foliumzuur zodra er een zwangerschap wordt gepland.
Oorzaak
Tijdens de zwangerschap ontwikkelt het ruggenmerg van de baby zich in een geultje in de rug.
Normaal gesproken sluit dit geultje zich daarna tot een buis (de neurale buis) die vervolgens in de rug
zakt. Als de neurale buis niet sluit, kan dit tot problemen leiden. Als de ruggengraat zich niet sluit
spreek je dus van Spina Bifida
Anatomie
Centraal zenuwstelsel
Het centraal zenuwstelsel bestaat uit de hersenen en het ruggenmerg. Het ruggenmerg is de bundel
zenuwbanen die vanuit de hersenen, door de wervelkolom naar de rest van het lichaam loopt.
Functies centraal zenuwstelsel
1. Het ontvangen van informatie (sensorisch) van de zintuigen over onze omgeving en over ons
eigen lichaam
2. Het verwerken van deze informatie en verbinden met andere informatie
3. De verwerkte informatie wordt gebruikt om de spieren en organen aan te sturen
Perifere zenuwstelsel
Het perifere zenuwstelsel is de verbinding tussen het centrale zenuwstelsel, de spieren en de
zintuigen
Een zintuig is een orgaan dat de prikkels waarneemt en vervolgens een signaal naar de hersenen
stuurt
Het perifere zenuwstel kan functioneel ingedeeld worden in het autonome en het somatische
zenuwstelsel
Inleiding
Spina bifida is een aangeboren die het gevolg is van een ontwikkelingsstoornis van ruggenmerg en
wervelkolom. Meestal is de afwijking ter hoogte van de lendenwervels (lumbaal) gelegen, soms ter
hoogte van het heiligbeen (sarcaal) of borstwervels (thoracaal).
Epidemiologie
Spina bifida komt onder de bevolking voor in een frequentie van gemiddeld 4,5 per 10000 geboorten.
Bij het voorkomen van spina bifida in de familie is deze frequentie ongeveer 10 maal hoger. Door het
innemen van foliumzuur door de moeder tijdens de zwangerschap zou dit met 75% verlaagd worden.
omdat de aanlag van het ruggenmerg al in de eerste weken va de ontwikkeling plaatsvindt, dient het
foliumzuur tijdig te worden ingenomen. Het verstandigst is het om te beginnen met het innemen van
foliumzuur zodra er een zwangerschap wordt gepland.
Oorzaak
Tijdens de zwangerschap ontwikkelt het ruggenmerg van de baby zich in een geultje in de rug.
Normaal gesproken sluit dit geultje zich daarna tot een buis (de neurale buis) die vervolgens in de rug
zakt. Als de neurale buis niet sluit, kan dit tot problemen leiden. Als de ruggengraat zich niet sluit
spreek je dus van Spina Bifida
Anatomie
Centraal zenuwstelsel
Het centraal zenuwstelsel bestaat uit de hersenen en het ruggenmerg. Het ruggenmerg is de bundel
zenuwbanen die vanuit de hersenen, door de wervelkolom naar de rest van het lichaam loopt.
Functies centraal zenuwstelsel
1. Het ontvangen van informatie (sensorisch) van de zintuigen over onze omgeving en over ons
eigen lichaam
2. Het verwerken van deze informatie en verbinden met andere informatie
3. De verwerkte informatie wordt gebruikt om de spieren en organen aan te sturen
Perifere zenuwstelsel
Het perifere zenuwstelsel is de verbinding tussen het centrale zenuwstelsel, de spieren en de
zintuigen
Een zintuig is een orgaan dat de prikkels waarneemt en vervolgens een signaal naar de hersenen
stuurt
Het perifere zenuwstel kan functioneel ingedeeld worden in het autonome en het somatische
zenuwstelsel
